@jrnsndrs@barteeckhout@90minutespod Dat herinner ik me ook. "Ik zal advocaat van de duivel spelen voor Heymans. Of moet ik zeggen: advocaat van de engel. Want zo'n lieve jongen..."
Waaraan herken je een complotdenker? Aan de drang om grote verbanden te zien in kwesties die geen enkel verband met elkaar houden. Aan het onvermogen om in te zien dat politiek vooral gaat over het zich aanpassen aan snel wijzigende omstandigheden. Dat het een permanente oefening in improvisatie is. En dat de meest banale verklaring doorgaans de juiste is.
Complotdenkers beseffen dat niet, omdat ze geen idee hebben van hoe chaotisch en onvoorspelbaar het politieke metier in werkelijkheid verloopt. Daarom zoeken ze mordicus naar een 'grand plan'. Naar een 'draaiboek'. Uitgekiend door onbestaande meta-strategen, die dan ook nog eens intrinsiek perfide zijn. Terwijl politiek vooral hierom draait: "Events, my dear boy, Events...". Zoals de Britse PM MacMillan treffend omschreef. Al in de jaren vijftig. Sindsdien is niets veranderd.
Ik schrijf dit overigens als iemand die tijdens corona hard inging tegen het opkloppen van angst toen en die mee ging betogen tegen het CST. Maar daar heeft de Russische dreiging tegen de Baltische EU-lidstaten geen bal mee te maken. En de bewezen daden van hybride oorlogvoering door Rusland tegen NL en B evenmin.
Denk na en stel een minimum aan vertrouwen in uw democratisch verkozen regering. Zij hebben het beste voor. En anders dan u hebben ze ook toegang tot de beste informatie. Ook al werden er tijdens corona onaanvaardbare ethische fouten gemaakt.
Kritiek op ideeën is niet hetzelfde als die ideeën willen verbieden. Dat onderscheid lijkt te vervagen. Niet alles is een kwestie van free speech, soms is het gewoon debat.
Beste mede-Gentenaars
Als Gentenaar in hart en nieren en iemand die deze stad een warm hart toedraagt, kijk ik met enige bezorgdheid hoe de recente politieke ontwikkelingen voor verdeeldheid zorgen. De mogelijkheid van een nieuwe coalitie, waar ook een conservatieve partij deel van zou kunnen uitmaken, roept bij velen vragen op. Zo vrezen zij dat dit het einde zou betekenen van het progressieve karakter dat Gent zo dierbaar is. Maar laten we eerlijk zijn: het DNA van onze stad zal niet verdwijnen door wie er ook aan de macht komt. Gent is al eeuwen een stad van verandering, veerkracht en vooruitgang, en dat zal zo blijven.
Gent heeft door de decennia heen vele politieke leiders gekend. De liberalen hebben lange tijd het voortouw genomen, gevolgd door de christendemocraten, en later kwamen de socialisten op de voorgrond om het sociaal weefsel van onze stad te versterken. Elke periode bracht nieuwe uitdagingen, maar ook nieuwe kansen. Van de welvaart en groei onder de liberalen, tot de sociale bescherming en solidariteit die de socialisten naar voren brachten. Gent heeft altijd manieren gevonden om sterker en inclusiever te worden.
En laten we niet vergeten hoe de Groenen, met hun focus op duurzaamheid en mobiliteit, ons opnieuw hebben doen nadenken over hoe we ons door de stad bewegen en wat voor toekomst we willen nalaten voor de volgende generaties. Ze hebben bijgedragen aan een bewustwording die we niet mogen verliezen, ook als de politieke coalities veranderen.
Maar wat door de jaren heen steeds overeind is gebleven, is dat Gent meer is dan politiek alleen. Het is een stad van mensen, van doeners, van gemeenschappen die altijd op zoek zijn naar manieren om elkaar te vinden, ondanks verschillen. Het is deze verbondenheid die ons door moeilijke tijden heen heeft geholpen, en die ervoor zorgt dat onze stad altijd vooruit blijft kijken.
We moeten ons niet laten verdelen door politieke keuzes of tijdelijke coalities. Gentenaars zijn veerkrachtig, en dat is al gebleken in de manier waarop we omgaan met verandering. Of je nu oudkomer bent of nieuwkomer, of je nu een gevestigde bewoner bent of deel uitmaakt van de jonge gezinnen die onze wijken transformeren, deze stad hoort thuis aan iedereen.
Toch moeten we ook erkennen dat de polarisatie in Gent de afgelopen jaren is toegenomen. Wijken zoals de Brugse Poort zijn het symbool geworden van hoe verschillende gemeenschappen langs elkaar heen leven, met aan de ene kant hoogopgeleide nieuwkomers en aan de andere kant gevestigde gemeenschappen die zich soms vergeten voelen. Dit kan niet langer de realiteit van onze stad zijn. Het is cruciaal dat alle gemeenschappen – of ze nu autochtoon zijn of van migratieachtergrond – een volwaardige stem hebben in de toekomst van hun wijk. Wij, Gentenaars, verdienen het allemaal om gehoord te worden.
Ook het thema mobiliteit heeft onze stad diep verdeeld. Het circulatieplan en de LEZ-zone hebben niet alleen de politiek verdeeld, maar ook de Gentenaars zelf. Maar laten we eerlijk zijn: niemand heeft het morele monopolie op wat goed is voor onze stad. Of je nu voor of tegen het plan bent, we kunnen alleen vooruit door te luisteren naar elkaar en door de verzuchtingen van álle groepen serieus te nemen. Niemand bezit de ‘moral high ground’ in dit debat. We zouden er allemaal goed aan doen om eerst voor onze eigen deur te vegen.
Ik geloof dat de echte verandering van onderuit zal komen. Dat we als Gentenaars zelf de mouwen zullen opstropen, zoals we dat altijd hebben gedaan. Gent is een stad van initiatieven, van mensen die zelf oplossingen aandragen, die verbinding zoeken en die weten dat de kracht van deze stad in haar gemeenschappen ligt.
Ik schrijf dit niet omdat ik partij kies, maar omdat ik hou van deze stad. Gent zal altijd Gent blijven, zolang wij bereid zijn om samen te werken, naar elkaar te luisteren en elkaar te versterken. Wat er ook gebeurt in de politiek, wij, de mensen van Gent, zullen altijd de kern van deze stad vormen.
Vanavond is er partijraad van Open VLD. Ik kan er helaas niet bij zijn, maar als ik er wél zou zijn, dan zou ik - mocht het onderwerp naar boven komen - het volgende punt maken:
Cfr: @openvld , @EvaDeBleeker
(Sharing is caring als je bezorgd bent om liberalisme in VL.)
@johnyanderson12@valerievanpeel@Maggie_DeBlock@catherinefonck En dus moet hij een juridische procedure beginnen om een deftige schadevergoeding te krijgen volgens u? Misschien bestaat het bedrijf niet meer of aanvaardt de rechter het bewijs niet en dan is het nougabollen. Of moeten de vergoedingen uit het Asbestfonds omhoog?
@FranckenTheo@RuttenGwendolyn Je weet toch dat het Federaal agentschap voor de beroepsrisico's en álle organisaties van werkgevers en álle vakbonden en andere politieke families hetzelfde standpunt hebben? Zitten die allemaal in de zak van enkele bedrijven? Kom eens met échte argumenten aub...
@RonaldCoune @valerievanpeel@Maggie_DeBlock@catherinefonck Wat de betrokken bedrijven daarover zeggen doet niet terzake. Wat het Agentschap voor beroepsrisico's (Fedris) en álle werkgevers en vakbonden zeggen wel 👇
@valerievanpeel@Maggie_DeBlock@catherinefonck Als je het goed vindt zal ik stoppen wanneer de argumenten van Fedris niet meer overtuigen. Je kan toch niet zeggen "heeft niets met die historische afspraak te maken!" als de betrokkenen keer op keer bevestigen dat dat wel zo is?
@valerievanpeel Je moet toch eens uitleggen hoe die lobby dan ook de vakbonden en álle werkgeversorganisaties én andere politieke partijen heeft overtuigd. Want die zitten op dezelfde lijn. Misschien toch de argumenten zelf eens serieus beginnen nemen...
Ik herhaal: hét probleem van onze democratie is dat zoveel intellectuelen er niet meer in geloven. Ronduit verbijsterend, dit. Altijd die onuitgesproken minachting van de kiezer. Niet fraai.
Keer op keer wordt mijn boutade bevestigd. Het grote probleem van de representatieve democratie vandaag is dat zoveel intellectuelen er niet meer in geloven.
https://t.co/XvtE9OSHiX
Eresenator Jeannine Leduc, die meeschreef aan de euthanasiewet, is vandaag rustig ingeslapen. Bedankt voor alles wat je voor onze partij deed, maar nog belangrijker, voor het Belgische volk. Hopelijk vind je de rust die je zovelen gegund hebt. Je was een voorbeeld voor ons allen.
Hoe intellectueel uitdagend ook, er komt geen moment waarbij we vanop een wit blad ons arbeidsbestel opnieuw gaan ontwerpen.
Niemand houdt academici trouwens tegen om oefening te doen en werkstuk te presenteren in publieke ruimte.
Dit toont wat voor volksverlakkerij de flexi-jobs uiteindelijk zijn. De fiscale druk is zo hoog dat je als overheid je eigen belastingontwijking moet organiseren om mensen zogezegd tevreden te houden. Quod non. Wat ze willen is natuurlijk een faire fiscale hervorming.