Žene su u stanju da te pročitaju "čim pokucaš na vrata" ..😊
Naučnici u Švedskoj su otkrili da jajna ćelija može da ignoriše "idealan“ spermatozoid, čak i ako je prvi koji stigne.
Studija, koju su vodili istraživači sa Univerziteta u Stokholmu u Švedskoj (u saradnji sa Univerzitetom u Mančesteru) i objavljena u časopisu 'Proceedings of the Royal Society B', suštinski je osporila dugogodišnje verovanje da je oplodnja jednostavno slepa trka u kojoj pobeđuje najbrži i najjači spermatozoid. Umeesto da bude pasivna meta koja čeka pobednika, jajna ćelija aktivno učestvuje u selekciji svog partnera kroz proces koji se naziva kriptični ženski izbor (engl. cryptic female choice).
Jajna ćelija nema oči niti um da bi svesno 'ignorisala' spermatozoid, ali poseduje hemiju. Ona je okružena folikularnom tečnošću koja sadrži hemijske signale koji se nazivaju hemoatraktanti. Ovi hemikalije ostavljaju trag koji spermatozoidi prate. Za jajnu ćeliju 'idealan' ne znači onaj koji najbrže pliva, već onaj koji je genetski kompatibilan. Naučnici veruju da jajna ćelija traži partnera čiji geni dopunjuju gene njenog sopstvenog imunog sistema (konkretno, Glavni kompleks histokompatibilnosti ili MHC), čime bi potencijalno potomstvo dobilo najsnažniji mogući imuni sistem.
Na kraju krajeva, oplodnja je manje haotični maraton, a više zamršen, mikroskopski 'intervju za posao' gde jajna ćelija ima reč kod konačnog pregleda biografije. ✨
Ovo društvo toliko duguje Vuku Cvijiću,nikad ne može dovoljno da mu se oduži.Malopre ga slušam na N1,i kao čoveka me zabrinulo kako diše,jer mogu da zamislim koliko je pod pritiscima i stresom,nadam se da vodi računa o zdravlju i šaljem mu veliju zahvalnost i poštovanje!👏🇷🇸🙏
@Jovanana Nekada ste toliko neobjektivni, da je to strašno! Slepo branite nešto i svaku kritiku doživljavate kao atak na novinarsku profesiju. Jučerašnje izveštavanje N1 je bilo sramotno i to je činjenica, a razlog za to ćemo verovatno ubrzo saznati.
@premudra26 To je normalno, blesava bi bila da se ne bojiš! Bitno je samo da te frka stigne posle, kad završiš posao, nikako dok radiš. Jedino tada si u problemu! I zapamti, na terenu si, sama, nije da imaš Bog zna kakve uslove, tako da nemoj ubijati sebe perfekcijom! To dolazi vremenom! 🤞
Este hombre se llama Mohamed Bzeek, vive en California y esa niña que tiene en brazos murió pocos días después de que le hicieran la foto, también en sus brazos. No era su hija. Era uno de los diez niños que han muerto bajo su cuidado. Porque Bzeek es padre de acogida y solo acoge a niños en estado terminal, para que no mueran solos.
Nació en Trípoli en 1954, antes de irse de Libia corría maratones. En 1978 entró en Estados Unidos con un visado de estudiante y allí se quedó. Vive en Azusa, una de esas localidades del extrarradio de Los Ángeles por donde circulan camiones y donde las casas tienen una pinta genérica, agrupadas sin llamar la atención.
En 1989 conoció a Dawn Rowe, que ya era madre de acogida desde principios de los ochenta, se casaron y empezaron a acoger juntos. En 1995 tomaron la decisión de dedicarse exclusivamente a niños con enfermedades terminales, los que nadie quería.
Me pregunto cómo fue ese momento exacto en que dos personas se sientan en una cocina y deciden que van a abrir su casa a los niños que se mueren, y en cómo esa decisión se toma, sin actas, sin nada que la registre, y sin embargo organiza el resto de una vida.
La primera niña que murió en su casa tenía un año, espina bífida, parte de la columna le crecía fuera de la piel. Murió el 4 de julio de 1991, mientras Mohamed se duchaba y Dawn preparaba la cena, él recuerda haber salido del baño y haber encontrado médicos en su salón. Lloró tres días.
Desde entonces ha acogido a unos ochenta niños, diez han muerto en sus brazos. El condado de Los Ángeles, cuatro millones de habitantes, lo llama cuando no hay nadie más. Lo llaman el padre de último recurso.
Muchos llegan sin nombre, nacen en hospitales y los abandonan, las familias no los nombran y en el papel pone "Baby boy", "Baby girl". Mohamed los nombra, les pone un nombre antes de que mueran.
Un nombre es gratis, cuatro sílabas, pero ese gesto, cuando se pone el nombre, decide si un niño que vivirá tres semanas existirá como persona o como registro administrativo.
Su hijo biológico, Adam, nació con osteogénesis imperfecta y enanismo, se ha roto casi todos los huesos del cuerpo. Dawn murió en 2015 de una enfermedad pulmonar y desde entonces Mohamed sigue solo, solo puede ocuparse de un niño a la vez. Cuando un periodista del Los Angeles Times entró en su casa en 2017 cuidaba de una niña de seis años con microcefalia, ciega, sorda, pies zambos, caderas dislocadas, no movía brazos ni piernas, tenía convulsiones. La había recibido con siete semanas de vida y le habían dicho que viviría unos meses. La sostenía durante las convulsiones y le hablaba aunque no oyera.
Sé que no puede oír, sé que no puede ver, pero le hablo, tiene sentimientos, es un ser humano.
En 2016, a Bzeek le diagnosticaron cáncer de colon, le pidió tiempo al médico, no puedo operarme todavía, tengo a un niño en casa que es terminal y tengo a mi hijo, que es discapacitado, no hay nadie más para ellos. En el hospital, ingresado, solo, dijo que por primera vez entendió lo que sentían los niños que cuidaba. Si yo a esta edad estoy asustado, cómo estarán ellos. Se operó y siguió.
Bzeek es musulmán practicante. Su historia se hizo internacional en febrero de 2017, justo cuando Trump firmó la orden ejecutiva que vetaba la entrada en Estados Unidos a ciudadanos de siete países de mayoría musulmana, Libia era uno de ellos. Ese mismo mes, en Azusa, el único padre de acogida de toda la ciudad de Los Ángeles dispuesto a llevarse a casa a los niños terminales era un libio musulmán.
Aunque mi corazón se rompa, dijo una vez, la muerte es parte de la vida, estoy con ellos hasta el final, los conforto, los quiero, quiero que sientan que tienen una familia, que tienen a alguien. Que no están solos.
‼️Rezultati izbora u Novom Sadu‼️
7/7 iz državne prakse za LKS,
11/11 iz državne prakse za RLKV,
5/5 iz privatne prakse za LKS i
5/5 iz privatne prakse za RLKV
Hvala svima.🤍