セイバー ( Busy )

🗡Saber : ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ | DM Status : Open
RPTH | Icon : Official
| กำลังศึกษาคาร์... | สามารถตักเตือน ติชมได้โดยตรง | #FGO

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

“เมื่อเวลานั้นมาถึง ตัวผมก็จะกลับมา..”

ณ ดินแดนแห่งถ้อยคำสัญญา
มันจะใช่ทุ่งข้าวอร่ามที่ตนเองนั้นฝักใฝ่ที่จะไปจริงหรือ ?

หรือว่าจะเป็นเนินซากศพเจิ่งโลหิตจากสมภูมิปกคลุมดินแดนกันเล่า?

บางทีมันอาจจะเป็นป่าแห่งห้วงนิทรา.. ที่ดาบศักดิ์ส��ทธิ์ถูกส่งมอบคืน

(+)

[Galahad @G_HolyShielder]

' ต้องปกป้อง สิ่งสำคัญเอาไว้ '
คำมั่นสัญ��าเหล่านั้นที่ เด็กสาว เคยมอบให้

อัศวินศักดิ์สิทธิ์ยังคงจดจำได้ดีในความทรงจำ
'เธอ' ผู้ถูกหล่อเลี้ยงด้วยแสงหลอดไฟ หาใช่ดวงตะวัน

ยามนี้เธอกำลังก้าวข้ามผ่านขวากหนาม
เพื่อปกป้องมันอยู่ใช่หรือไม่?

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

@Charle_JOrdre เพียงลายตามองก้อนกลมที่ไม่กลม สีเปรียบดั่งใกล้เคียงเกศาของตัวเองแล้วพึงพินิจ

“ เหมือนว่าจะมีวิธีนำทั้งสามสิ่งมารังสรรค์เป็นอาการเลิศรสได้อยู่นะ ”

หมายถึง ไก่ ไข่ และมันฝรั่ง

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

“ มันบ—- ”

[Charlemagne @Charle_JOrdre]

"ไก่ กับ ไข่"

เอ่ยขึ้นลอยๆ

"อะไรอร่อยกว่ากัน~?"

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

“ พอเวลาแบบนี้ทุกอย่างกลับดูโล่งตาไปเสียหมดเลย��ะ

ทั้งยังเรียกได้ว่า..

เหมือนกับม��กลิ่นอายของความเหงาปะปนอยู่ในอากาศด้วยเลยน่ะ ”

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

“ถึงแม้จะเป็นผู้ที่ร่วงหล่น แต่ทว่าดวงจิตก็ยังคงเป็นอีกตัวตนนึงของผม เช่นนั้น.. อาเธอเรีย อย่าได้กังวลไปเลย”

“อายากะ.. มาสเตอร์เองน่ะก็สอนวิธีเข้าครัวมาอยู่บ้างแล้วนะ”

[Artoria《alter》 @Artoria_Alter_]

มองอีกฝ่ายด้วยสายตาเรียบนิ่ง เ��ื่อกี้กล่าวว่าจะเข้าครัวงั้นรึ จะว่าพระองค์เชื่อใจในอีกตัวตนก็ว่าได้ แต่พระองค์ก็หวังในใจว่าคงไม่ไฟไหม้เหมือนพระองค์

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

“งั้นสินะ การทำอ���หารเองก็เป็นศาสตร์อย่างนึง พอได้เห็นว่าทุกคนเริ่มจะเข้าครัวก้นแล้ว มันก็ทำให้นึกอยากที่จะเข้าครัวบ้าง หลังจากที่ไม่ได้แตะมานานเหมือนกันนะ..”

เพียงแค่เอ่ยพึมพำอยู่เพียงลำพัง ที่เรือนกระจกอันเงียบสงบ มีชาอุ่น ๆ ในถ้วยใบเล็กส่งกลิ่นหอมหวนเคล้ากับเหล่าพฤกษา

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

"จอกศักดิ์สิทธิ์, แต่เดิมแล้วก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรวบรวมความปรารถนาของผู้คน เป็นปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจจับต้องได้.."

"ทว่าช่างน่าสลดใจ.."

"เพราะจอกที่เกิดจากความต้องการของมนุษย์, จากเจตนาอันชั่วร้าย ภายใต้คำที่เรียกว่า ความโลภ"

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

"ฮะๆ นั่นสินะ แต่ว่าที่ไม่ทำน่ะก็เพราะยังไม่มีเวลา.."

"ถึงจะว่าแบบนั้น อายากะอยากจะให้ทำ ก็จะลองทำดูก็ได้นะ.. ยังไงซะ เซอร์วานน่ะ ก็ต้องรับบัญชาจากผู้เป็นมาสเตอร์อยู่แล้วนิ"

เอนศีรษะยิ้มอบอุ่น

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

หันหน้าหนีพร้อมยกหนังสือบังหน้า

ตีความแบบไหนถึงออกมาแบบนั้นได้กัน

“ก็แค่… คนที่ไม่ทำน่ะ อย่ามาบอกให้คนอื่นเขาลองดูสิ ก็เท่านั้นล่ะ”

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

"เรื่องนั้นมันก็เป็นเพราะว่า.."

แล้วเสียงก็ขาดหายไป อย่างจงใจทิ้งช่วงเสียอย่างนั้น

"อายากะน่ะ อยากให้ทำงั้นหรอ ?"

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

เหลือบตามอง “เซเบอร์ก็ไม่เห็นทำเลยนี่”

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

"ไม่คิดที่จะลองทำบ้างหรอ ?.. แบบว่าสิ่งนั้นที่ชาวนกฟ้าชอบทำกัน"

"เรียกว่าเซอร์วิสน่ะ"

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

ถอดแว่นออกมองจำนวนผู้ติดตาม

“……” ใส่แว่นแล้วกลับไปทบทวนบทเรียน

[Richard I @r_coeurdelion]

เมี้ยว ↗ 🎶 เมียวเมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว ↘ เมี้ยวเหมียวเหมียวเมี้ยว ↗ 🎶

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

สุดท้ายแล้วอดีตราชาก็ไม่อาจจะมาทันในช่วงวันเทศกาลถึงอย่างนั้นวันนี้เขาก็ยังกลับมา

ณ ที่แห่งน��้ คฤหาสน์หลังนี้่

เพียงบานประตูเปิดแง้มออกช้า ๆ ร่างของบุรุษก้าวเข้ามาภายใน แว่วเสียงอันสุภาพแลอ่อนโยนเอ่ยดังขึ้น หลังจากที่ได้เห็นของที่วางอยู่ในห้องครัว

"กลับมาแล้ว"

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

“วันป๊อกกี้?”

เงยหน้ามองเวลา กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็จะหมดวันแล้ว
ก็ใช่ว่าเธอสนใจเทศกาลที่ว่าหรอกนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็วางกล่องป๊อกกี้ไว้ห���ึ่งกล่องที่ห้องครัว

เผื่อให้เซอร์แวนท์ของตนเองที่ดูจะชมชอบของหวานเป็นกรณีพิเศษ

[Charlemagne @Charle_JOrdre]

ท่ามกลางหมู่ดาวและสายลมพัด
ข้างนทีเยียบเย็นไหลหลั่งตามกระแส

ราชาพเนจรยังคงแย้มยิ้มเมื่อเฝ้ามองประชาชน
แม้ไม่อาจพูดว่าตนเป็นราชาไ��้อย่างเต็มปากในยามนี้

กระนั้นสิ่งที่ดีคือพวกเขาได้หลับใหลอย่างสุขกาย

... จงสบายใจและหลับใหลเถิด

"คืนนี้ ... ให้ข้าได้ส่งเจ้าเข้านอนอีกสักคราว"

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

"อ่า...กลิ่นอายกับเทศกาลแบบนี้แล้วก็เหมือนจะเป็น งานที่ทำให้ทุกคนได้ปัดเป่าเอาความชั่วร้ายออกไป งั้นสินะ.."

" แต่พอเอาเข้าใจแล้วก็อยากจะให้เปลี่ยนเป็นการอธิษฐาน แท���การ��ัดเป่าจังเลยนะ.. เพราะหน้าที่ปัดเป่าสิ่งสิ่งร้าย ๆ นะก็เป็นหน้าที่หลักของตัวผมเองแล้วนี่ครับ"

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

แม้จะเป็นชีวิตอันโดดเดี่ยว
ถึงแม้จะถูกทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง

แต่ก็ยังคงต้องมีชีวิตต่อไป

ในตอนนี้อาจจะไม่มีซึ่งความหมายใดเลย ในตอนนี้อาจจะยังมองไม่เห็นเส้นทางของตนเองแม้สักนิด , แต่ในสักวัน เด็กสาวที่ขังตนเองไว้ในกล่องแห่งความทรงจำคนนั้น

คงจะสามารถพบความหมายของการมีชีวิตอยู่ได้

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

@PrincesMaster "โอ๋..เดี๋ยวสิครับคุณหนู.. แม่มดตัวน้อยนะ เหตุใด ใยต้องวิ่งหนีกันเล่า~"

ค้างคาว��ายไปรวมตัวเป็นราชาแวมไพร์ดักหน้าของหล่อนเสีย พลันก็ถอดคราบตัวละครที่สวมบทบาทอยู่ กลับเป็นอัศวินคนเดิมชั่วขณะ

"อายากะเองก็มาสนุกด้วยกันสิ.. ช่วงเวลาแห่งการกอบโกยความสุขน่ะ"

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

เห็นเช่นนั้น ราชาแวมไพร์จึงปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับเอฟเฟคค้างคาวที่กระจายตัวออกไป แน่นอนว่ามันเป็น CG จ้า..

"เอาหล่ะ แม่มดตัวน้อยเอ่ย~ ต่อหน้าราชาแวมไพร์ผู้น่าเกรงขามผู้นี้แล้ว ไม่มีสิ่งใดที่สามารถทำให้กลัวได้ เพราะชะนั้น"

"Treat"

ว่าแล้วก็ยื่นถุงขนมส่งให้ผู้เป็นมาสเตอร์

[𝐒𝐚𝐣𝐲𝐨𝐮 𝐀𝐲𝐚𝐤𝐚 @PrincesMaster]

ก่อนจะหมดช่วงเทศกาล เลยขอลองพูดดูสักหน่อย

“Trick or Treat …” ม ไม่ชินจริงๆ นั่นล่ะ

แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยได้เล่นเทศกาล���วกนี้เหมือนเด็ก��� คนอื่น พอโตป่านนี้แล้วจะมาเล่นมันก็คงไม่ไหว

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

ราชาแวมไพร์ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลาง CG ค้างคาวที่เข้ามารวมตัวแล้วแตกกระจายออก...
ในมือถือตะกร้าขนมที่ส่งหยิบยื่นไปให้ทางมาสเตอร์แห่งคาลเดียตรงหน้า

"��ม่มีสิ่งใดทำให้ราชาแวมไพร์กลัวได้ เพราะฉะนั้น ราชาแวมไพร์ผู้นี้จะขอเลี้ยงลูกกวาดเอง~"

[Ritsu!🌸 @Ritsukalonghair]

"ทริค ออร์ ทรีต~!"

ผีน้อยริทสึกะไล่เอ่ยขอขนมกับทุกคน

"ใครไม่ให้ขนม ระวังจะโดนผีน้อยเกาะหลังนะ~!"

[セイバー ( Busy ) @ProtoArthur1]

ราชาแวมไพร์ขยี้ตา มองโรบินกับริชาร์ดที่��ยู่ตรงนั้นน่ะ..

[下鴨🦆 @mo10_shi]

ゴッホちゃん弁当持参で来た🌻🍱