So here's a story of our time.
1. In 2016, an Israeli soldier called Elor Azaria executes a wounded Palestinian militant. Point blank. On camera.
2. He becomes a hero to the far-right and the execution of wounded suspects briefly became a wedge issue in Israeli society.
«Θα ήθελα να σας διηγηθώ την ιστορία της κυρίας Ειρήνης.
Πιστεύω ότι ενδιαφέρει, διότι συνδέει τις ανάγκες τής κοινωνίας μας, με τις αστοχίες και ελλείψεις του Νομοσχεδίου για τα κόκκινα δάνεια που μόνοι σας τιτλοφορήσατε:
«Διαφάνεια, ανταγωνισμός, προστασία των ευάλωτων»
Η κα Ειρήνη:
Μητέρα μονογονεϊκής οικογένειας, σκλήρυνση κατά πλάκας, 70% αναπηρία. Εισόδημα: 550 ευρώ από επίδομα. Δεν ανήκει στους ευάλωτους. Διότι μέχρι πρόσφατα συμπλήρωνε το εισόδημά της.
Το 2006, είχε μπει εγγυήτρια σε ένα δάνειο φίλου, γείτονά της, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Το 2013, τής ήρθε ειδοποίηση να αποπληρώσει 40.000 ευρώ στην Eurobank.
Γιατί στη Eurobank; Διότι, το δάνειο είχε πέσει και οι δύο τράπεζες είχαν συγχωνευτεί. Aκόμα δεν ξέρει πώς έφτασε να χρωστάει 40.000 ευρώ. Tι ήταν το κεφάλαιο, τι ήταν οι τόκοι, τι οι υπερημερίες. Ούτε σε ποιον μπορούσε να μιλήσει, για να μάθει. Ούτε καν τι δικαιώματα είχε. Τής είπαν, όμως, τις υποχρεώσεις της.
Από εδώ και πέρα, θα ήταν στον Τειρεσία. Κάτι σαν οικονομικό βραχιολάκι φυλακής. Μια στραβή και ξαναμπαίνεις μέσα.
Έκανε διακανονισμό 216 ευρώ κεφάλαιο και 40 ευρώ τόκους τον μήνα στην Eurobank. Σχεδόν το μισό της επίδομα. Για 9 συναπτά χρόνια πλήρωνε επ��μελέστατα, με τεράστιες θυσίες δικές της και τής μάνας της. Πλήρωσε κοντά στα 20.000 ευρώ.
Όμως, ακούστε.
Το 2022, ενημερώθηκε ότι από αυτό το ποσό που κατέβαλε τόσο καιρό στην Eurobank, 13.000 ευρώ, αντί να πάνε στην PQH, πήγαν στην DoValue. Ούτε την PQH γνώριζε, ούτε την DoValue, ούτε γιατί έπρεπε να πληρώνει αυτές, αντί για την Eurobank.
Το δάνειό της είχε αλλάξει χέρια, χωρίς να το μάθει.
Και τώρα, έπρεπε να διεκδικήσει 13.000 ευρώ, δικά της χρήματα, από την DoValue, για να τα δώσει στην PQH.
Ξεκίνησε με δικηγόρο. Άλλα 1.000 Ευρώ. Πέντε δόσεις δανείου!
Τελικά, πήρε ένα ποσό από την DoValue. Όχι ό��ως, το σύνολο. Μόνο 5.000 ευρώ και αυτά δεσμευμένα στον λογαριασμό της. Γιατί μόνο 5.000; Διότι, τής είπαν, τις πρώτες 8.000 τις είχε δώσει στην Eurobank. Η Eurobank, με τη σειρά της, λέει ότι τα έδωσε στην DoValue. Ενώ, η τελευταία λέει ότι δεν τα έχει.
Ζήτησε δοσολόγιο.
Η Eurobank δεν το έδωσε ποτέ. H DoValue μόνο από το 2022 και πέρα. Ενώ, οι τόκοι τρέχουν κανονικά στο σύνολο τού ποσού. Όχι τού δικού της υπολοίπου, αλλά του υπολοίπου που βλέπει η PQH.
Συγγνώμη, αντιλαμβάνεστε την παραφροσύνη;
Ούτε Netflix!
Τής είπαν ότι πρέπει να πάει πάλι δικαστικά. Διότι αλλιώς, η PQH θα τής πάρει το σπίτι.
Με απλούς υπολογισμούς, αυτό θα πάρει πάνω από έναν χρόνο. Και νέα αμοιβή για την δικηγορική εταιρεία.
Με αυτά και με αυτά, μια προσαύξηση τουλάχιστον 10% του δανείου της. Χωρίς να φταίει σε τίποτα. 20 ακόμα δόσεις δανείου. Ενάμιση ακόμα χρόνο αποπληρωμής.
Αν όλα πάνε καλά για εκείνη.
Η αλήθεια είναι μία. Οι τράπεζες ούτε ξέρουν ποια είναι η κα Ειρήνη. Ούτε τους ενδιαφέρει, ούτε οφείλουν να την ενημερώνουν πώς έφτασε να χρωστάει και σε ποιον, ούτε καν να τής δίνουν αληθινές επιλογές, ώστε να επιβιώσει.
Για τις τράπεζες, η κα Ειρήνη είναι ανώνυμη.
Έ��ας αριθμός χαμένος μεταξύ μηχανημάτων.
Με δικούς σας νόμους. Και νόμους τής Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Σας παρακαλώ, κυρίες και κύριοι τής Κυβέρνησης, όσο θα συζητούμε γι’ αυτό το Νομοσχέδιο, το Νομοσχέδιο για τα κόκκινα δάνεια που εσείς ονομάζετε «Διαφάνεια, ανταγωνισμός και προστασία ευάλωτων», προσπαθείστε να μην κάνετε το ίδιο λάθος με τις τράπεζες.
Δε μιλούμε για αριθμούς. Μιλούμε για ανθρώπους.
Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι,
Έχετε ζήσει ποτέ πτώχευση; Ή την εμπειρία ενός δανειολήπτη που οδεύει προς την πτώχευση;
Δε ρωτάω με διάθ��ση ειρωνείας ή δραματοποίησης.
Ρωτάω, διότι για έναν άνθρωπο που δεν την έχει ζήσει είναι δύσκολο να ταυτιστεί με τα συναισθήματα που συνοδεύουν τη διαδικασία.
Τα κυριότερα είναι τρία:
Πρώτον, φόβος. Φόβος, ότι αύριο θα έρθει ο δικαστικός κλητήρας και θα σού παραδώσει ένα χαρτί που λέει ότι όλα κάπου εδώ τελειώνουν. Φόβος που σε παγώνει, όταν χτυπάει το τηλέφωνο και δεν φαίνεται ποιος σε καλεί. Που σε κάνει να μη θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι.
Δουλεύεις σαν το σκυλί, αλλά δεν χτίζεις τίποτα. Ούτε για σένα, ούτε για τους δικούς σου.
Μια στραβή, μια ασθένεια, ένας κορονοιός, μια πλημμύρα και όλα τελειώνουν.
Το δεύτερο συναίσθημα; Χειρότερο! Νιώθεις ντροπή. Ντροπή ότι «έπαιξες και έχασες». Νιώθεις ντροπή ότι σε εμπιστεύτηκαν άνθρωποι και εσύ τους κρέμασες. Ή ότι εμπιστεύτηκες εσύ τους λάθος ανθρώπους. Ότι ανοίχτηκες και δεν υποθήκευσες μόνο το δικό σου μέλλον, αλλά και το μέλλον των παιδιών σου. Ντρέπεσαι να κοιτάξεις τη σύντροφο ή τον σύντροφό σου στα μάτια.
Όλα όσα χτίσατε μαζί, για χρόνια, είναι τώρα στον αέρα.
Το τρίτο συναίσθημα, είναι ότι νιώθεις χαμένος. Μου το περιέγραψε ένας φίλος:
είναι σαν να έχεις χ��σει το διαβατήριο και το πορτοφόλι σου σε μια χώρα που κανένας δεν μιλάει τη γλώσσα σου.
Δεν ξέρεις τι να κάνεις και σε ποιον να αποταθείς.
Τα τρία συναισθήματα λειτουργούν, μαζί και συσσωρευτικά. Οδηγούν στην απόγνωση, συχνά στην κατάθλιψη, πολλές φορές στη διάθεση να τερματίσεις την ίδια σου τη ζωή.
Όχι δικά μου λόγια. Ψυχολόγων. Δε θέλεις να ζεις άλλο με το βάρος που επωμίστηκες. Αλλά δεν θέλεις να το περάσεις και στην οικογένειά σου.
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το πω:
Το κοκκίνισμα ενός δανείου είναι καταδίκη.
Έτσι νιώθει η κα Ειρήνη, που δεν πήρε καν δάνειο.
Αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα, υπάρχουν 1.000.000 συμπολίτες μας που βιώνουν την ίδια εμπειρία.
Αλλά η κυρία Ειρήνη νιώθει μόνη. Σαν να έχει χάσει το πορτοφόλι και το διαβατήριό της σε μια χώρα που κανένας δεν μιλάει τη γλώσσα της.
Φανταστείτε λοιπόν, τη χαρά της, όταν άκουσε ότι αυτή η Κυβέρνηση με μεγάλες τυμπανοκρουσίες ήταν έτοιμη να της προσφέρει λύση στο πρόβλημά της.
Ότι θα περάσει Νομοσχέδιο που αφορά τα κόκκινα δάνεια.
Ότι θα ανακουφίσει χιλιάδες νοικοκυριά.
Ότι θα κουρέψει μέχρι και 68%.
Ότι θα προστατέψει τους ευάλωτους.
Αυτά δεν λέτε στον κόσμο, κ. Υπουργέ;
Αυτό που δεν φαντάστηκε ποτέ, είναι ότι το Νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά για εκείνη.
Αφορά μήπως μια ευρεία αντιμετώπιση τού ιδιωτικού χρέους; Όχι.
Αφορά μήπως μια νέα προσπάθεια διάσωσης τής πρώτης κατοικίας; Ούτε.
Αφορά μήπως τους αγρότες που έχουν υποθηκεύσει το χωράφι από το οποίο βγάζουν το εισόδημά τους; Ούτε αυτό.
Αφορά μήπως τους δανειολήπτες που με παρότρυνση των τραπεζών δανείστηκαν σε Ελβετικό Φράγκο; Όχι.
Μήπως τουλάχιστον βοηθάει με τον συμψηφισμό των οφειλών προς το δημόσιο; Ούτε.
Ή μήπως τη δυνατότητα ενός δανειολήπτη να αγοράσει το δάνειό του, πριν μεταβιβαστεί,
όπως είχαμε προτείνει εμείς, σε τιμή μικρότερη τής ονομαστικής του αξίας; Προφανώς, όχι.
Αφορά μήπως τη σύνδεση του Κώδικα Δεοντολογίας που επιβάλει η Τράπεζα τής Ελλάδας στις τράπεζες με κανόνες που προστατεύουν τους δανειολήπτες; Ούτε αυτό.
Διευρύνει μήπως τα κριτήρια, για να ονομαστεί ένας δανειολήπτης «ευάλωτος»; Όχι.
Ή μήπως είναι ένας νόμος που θα προστατεύσει κάποια έστω δικαιώματα εγγυητών, τα οποία οι τράπεζες τούς ανάγκασαν να αποποιηθούν; Όχι.
Θα δώσει κίνητρα σε καλούς πληρωτές, όπως η κα. Ειρήνη; Όχι.
Μήπως προσφέρει τη δυνατότητα στους δανειολήπτες των τιτλοποιημένων δανείων, πο�� αφορούν την μεγάλη πλειοψηφία των δανειοληπτών, να έχουν κάποια δικαιώματα όπως αυτά των δανειοληπτών των οποίων τα δάνεια πουλήθηκαν; Όχι.
Τίποτα από όλα αυτά.
Αυτό που κάνει το Νομοσχέδιο, σήμερα, είναι τρία πράγματα:
Πρώτον, ενσωματώνει οδηγία τής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και από αυτήν ακόμα, έχετε παραλείψει να αξιοποιήσετε το ένα κομμάτι που αφορά τους δανειολήπτες και τη δυνατότητά τους να προσφύγουν, αν η προσφορά τής τράπεζας για διακανονισμό δεν συνάδει με τις αξίες και τα εργαλεία που προβλέπονται στον ��ώδικα Δεοντολογίας.
Δεύτερον, αλλάζει τους κανόνες λειτουργίας του εξωδικαστικού μηχανισμού. Ελάχιστα. Δίνει το δικαίωμα στους δανειολήπτες να γνωρίζουν το κεφάλαιο, το ισχύον επιτόκιο, τις προμήθειες και τα έξοδα που πληρώνουν.
Για τα αυτονόητα συζητάμε.
Ενώ δεν έχει καμία πρόβλεψη για να γνωρίζουν οι δανειολήπτες, το ιστορικό του δανείου τους ή πώς έφτασαν να χρωστάνε αυτά που χρωστάνε.
Λείπει η λέξη «ιστορικό». Η πιο κρίσιμη!
Και όλα αυτά για έναν μηχανισμό που, κατά γενική ομολογία, έχει αποτύχει.
Και τρίτον, αφορά ζητήματα σχετικά με την επέκταση του «Ηρακλής». Για να μπουν όλες οι τράπεζες, και οι περιφερειακές, και να δημιουργηθεί ο «πολυπόθητος» για εσάς, νέος πυλώνας.
Και αυτό αφορά την κα Ειρήνη, πώς;
Ξέρω τι θα πείτε, διότι αυτά λέτε στον τύπο:
«Με τον εξωδικαστικό διευρύνουμε την ευκαιρία σε δανειολήπτες να κάνουν διακανονισμό.»
Ωραία. Πόσους;
270 δισ. το ιδιωτικό χρέος. 90 δις τα κόκκινα δάνεια στα funds και 10 στις τράπεζες; 100 δισ.
Πόσα έχουν ρυθμιστεί εξωδικαστικά μέχρι σήμερα; τρεισήμισι δισ.! Το 3,5%!
Από τα οποία, 1 στα 3 δάνεια, ξανακοκκινίζουν μέσα στο εξάμηνο.
Και θα τα φτάσετε πόσα; 7; 8;
Και το λέτε λύση;
Και ας πάμε στους ευάλωτους.
Θα πείτε: «Διορθώνουμε πρακτικά ζητήματα τού Φορέα Επαναπόκτησης Κατοικίας»
Για ποιον; Για τους δανειολήπτες; Όχι, για τα funds.
Και πόσοι από τους 1.000.000 συμπολίτες μας που έχουν κόκκινα δάνεια, και τους αφορά αυτό το μέτρο, έχουν εμπιστευτεί, μέχρι σήμερα, αυτό το εργαλείο;
10.000 άτομα;
50.000 άτομα;
200.000 άτομα;
Όχι.130 άτομα.
Αυτό λέτε λύση;
Τη διόρθωση ενός μηχανισμού που αφορά το 0,00013% τού προβλήματος;
Και όλες τις ουσιαστικές αποφάσεις, τις παραπέμπει σε υπουργική απόφαση. Γιατί; Για να διαπραγματευτείτε με τα funds.
Αν σας ενδιέφεραν οι δανειολήπτες, θα τα βάζατε στο Νομοσχέδιο.
Θα πείτε, επίσης, ότι «αυξάνουμε τον ανταγωνισμό των τραπεζών». Σωστά. Βάζετε τα funds να δίνουν δάνεια. Δίκοπο μαχαίρι και το ξέρετε.
Αυξάνει τον ανταγωνισμό, ναι.
Αλλά, αυξάνει και το κίνητρο ανθρώπων σε απόγνωση να πάρουν δάνειο, με χειρότερους όρους, ελπίζοντας σε λίγο παραπάνω χρόνο.
Και πού βρίσκονται σήμερα οι δανειολήπτες σε απόγνωση;
Στα funds, που σήμερα αποκτούν δικαίωμα να δώσουν δάνεια.
Είναι σαν να δίνεις σε καζίνο το δικαίωμα ψυχολογικής υποστήριξης σε άνθρωπο που έχει εθιστεί στον τζόγο.
Το κίνητρο δεν είναι να σώσουν τον άνθρωπο τα καζίνο. Αλλά να τον βάλουν μέσα, πιο βαθιά, για πιο πολύ καιρό.
Η αλήθεια είναι μία.
Ότι για μια ακόμη φορά περνάτε ένα Νομοσχέδιο που αφορά τις τράπεζες και τα funds. Όχι τους δανειολήπτες.
Μα θα μου πείτε:
«It’s the economy, stupid»
«Οι τράπεζες είναι η οικονομία.»
Και εκεί ακριβώς είναι η διαφορά μας.
Για μας κ. Υπουργέ,
η κα Ειρήνη «is the economy… stupid».
Εσείς πιστεύετε ότι, για να σώσουμε τους δανειολήπτες πρέπει να έχουμε δυνατές τράπεζες.
Εμείς, πιστεύουμε ότι, για να σώσουμε τις τράπεζες πρέπει να έχουνε δυνατούς δανειολήπτες.
Από αυτήν, τη θεμελιώδη διαφορά πηγάζει η διαφορετική μας νοοτροπία.
Διότι, για εμάς, η κα Ειρήνη είναι και η κοινωνία και η οικονομία. Και, σήμερα, την κρατάτε καθηλωμένη.
Είναι η χήνα με τα χρυσά αυγά και εσείς συνεχίζετε να σκοτώνετε τη χήνα.
Γιατί τη λέω έτσι;
Διότι, η κα Ειρήνη είναι ζωντανή και θέλει να παλέψει. Θέλει να ζήσει μια ζωή με το κεφάλι της ψηλά, να αποπληρώσει την υποχρέωση που άλλοι τής φόρτωσαν, αλλά να αφήσει και κάτι, ώστε το παιδί της να ζήσει, να σπουδάσει, να γίνει κομμάτι της κοινωνίας.
Τουλάχιστον, το σπίτι που τής άφησαν οι γονείς της.
Και εσείς, την τρέχετε από τον Άννα στον Καϊάφα. Χρεώνοντάς την, όλο και περισσότερα χωρίς να ξέρει τι χρωστάει, σε ποιον, γιατί και από πού να πιαστεί.
Έχει ελάχιστα δικαιώματα και αυτά που έχει τα περνάτε από χίλια κόσκινα. Μπας και κάτι χάσουν οι τράπεζες από αυτά που πρέπει να εισπράξουν.
Μα, θα μου πείτε πάλι:
«Και αν η κυρία Ειρήνη είναι ‘’πονηρούλα’’;», όπως αρέσκεστε να λέτε τους κακοπληρωτές.
(Παρεμπιπτόντως, ωραία επιλογή φράσης, κ. Υπουργέ. Τους μόνους δανειολήπτες που εξανρθωπίσατε είναι αυτούς που δεν πληρώνουν.)
Αλλά αλήθεια, μετά από 12 χρόνια και τρεις απανωτές κρίσεις, (οικονομική: 10 χρόνια, υγειονομική: 3 χρόνια, κλιματική: τα τελευταία δύο τουλάχιστον) πόσοι από τους μικρούς δανειολήπτες πιστεύετε εσείς ότι είναι κακοπληρωτές;
Πόσους από τους Θεσσαλούς που θα κοκκινίσουν φέτος τα δάνειά τους θα τολμήσετε να αποκαλέσετε αύριο «πονηρούληδες», κε Υπουργέ;
Αφού ξέρετε πολύ καλά ότι «μπαταχτσήδες», «πονηρούληδες», «κακοπληρωτές» είναι όσοι νιώθουν «πολύ μεγάλοι για να πεθ��νουν»;
Η κα Ειρήνη δεν είναι τόσο μεγάλη. Και φοβάται. Και πληρώνει καλά. Όπως η μεγάλη πλειοψηφία των δανειοληπτών.
Αν μπορούν, πληρώνουν.
Μήπως, λοιπόν, με αυτό τον μύθο σχεδιάζετε γύρω γύρω από το πρόβλημα και δεν μπαίνετε στην ουσία;
Μήπως με τον φόβο, μήπως χάσει μια τράπεζα ένα ευρώ, εσείς έχετε χάσει την επαφή σας με την πραγματικότητα;
Γι’ αυτό, το ΠΑΣΟΚ δεν έφερε μόνο μια πρόταση για τα δάνεια και το ιδιωτικό χρέος:
Έφερε επτά:
Και τον νόμο Κατσέλη εμείς τον φέραμε.
Και για την προστασία τής παραγωγικής αγροτικής γης.
Kαι για τη δυνατότητα εξαγοράς τού δανείου, πριν μεταβιβαστεί.
Και για τον συμψηφισμό για οφειλές, προς το δημόσιο και για τις δόσεις αποπληρωμής.
Και γι’ αυτούς που είχαν δανειστεί με ελβετικό φράγκο.
Και για τους εγγυητές.
Και για τους κανόνες δεοντολογίας των funds.
Βλέπετε κάτι κοινό στις προτάσεις μας;
Αφορούν ανθρώπους. Όχι τράπεζες.
Αφορούν ανθρώπους που, αν νιώσουν πιο δυνατοί θα κάνουν και τις τράπεζες πιο δυνατές.
Διότι θα μπουν στην παραγωγική διαδικασία.
Αφορούν χιλιάδες νοικοκυριά που σήμερα είναι στην οικονομική αδράνεια, διότι έκαναν ένα λάθος μέσα σε τρεις απανωτές κρίσεις.
Κ. Υπουργέ,
αν δεν μπορείτε να δείτε τον άνθρωπο πίσω από το δάνειο, δείτε τουλάχιστον ότι οι άνθρωποι που μπορούν να απογειώσουν την οικονομία με τη δουλειά, την κατανάλωση και τις επενδύσεις τους, είναι σήμερα με τα χέρια δεμένα.
Και ότι αυτό το Νομοσχέδιο, δεν τα λύνει. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να ψηφίσουμε το Νομοσχέδιο στη σημερινή του μορφή.
Ένα Νομοσχέδιο που λέει ότι λύνει το πρόβλημα, ενώ στην πραγματικότητα αγοράζει μόνο χρόνο για εσάς, τις τράπεζες και τα funds δεν είναι το Νομοσχέδιο που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία.
Π��οφανώς, θα ψηφίσουμε την Ευρωπαϊκή οδηγία, όπως κάνουμε πάντα.
Αλλά το δικό σας κομμάτι υπολείπεται και των αναγκών τής κοινωνίας και των δυνατοτήτων τής οικονομίας και κυρίως, τής επικοινωνιακής σας τακτικής.
Οπότε, για το όνομα του Θεού, σταματήστε να πουλάτε στην κα Ειρήνη ότι φέρατε λύση για το δράμα που ζει. Ότι φέρατε ένα Νομοσχέδιο που αφορά τη «διαφάνεια», τον «ανταγωνισμό» και την «προστασία των ευάλωτων».
Διότι, δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που καταφέρνετε είναι να προσβάλετε και τη νοημοσύνη της και την απόγνωσή της.
Και αυτό κάνει κακό και σε σας, και σε όλους μας μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο».
Η χθεσινή μου ομιλία στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων τής Βουλής.
#Βουλή #ΠΑΣΟΚ #yeroulanos #Κόκκινα_Δάνεια
Another masterful interview on Gaza of Dominique De Villepin, former Prime Minister of France, who IMHO is the best diplomat the West has produced in decades.
Again I believe that his words are so important and so rare among Western leaders today, that I decided to translate it in full (the bold parts are emphasis Villepin himself made when speaking):
"The Israeli government, Benjamin Netanyahu, failed on October 7th and failed doubly. Firstly, in its ability to ensure the protection of the Israeli people by allowing massacres that are an abomination to occur. He bears direct responsibility for what happened. And his second failure is having encouraged a policy of occupation and colonization, which continues at this moment in the West Bank and constitutes another threat to Israel if a second front in the West Bank were to open.
Force does not ensure the security of a people! This is what all Israelis must understand today. And what is important is that since October 7th, the Israeli government's choice has been to escalate the use of force. You know, neither force nor vengeance ensures peace and security. What ensures peace and security is justice! And justice is not being served today.
The rationale of the Israeli government for the bombings happening today is flawed, and the whole international community can see it. The principle is: "we target terrorists, and unfortunately, there are also civilian populations," what is euphemistically called in military language "collateral damage." It must be understood that this collateral damage is not accidental. That is to say, it is perfectly predictable and fully accepted.
[Host: "But once again, the responsibility is not solely Israeli."]
But once more, let's stop asking about responsibility; let's look at the reality of what's happening on the ground! Assigning fault, allow me to tell you, we will leave to historians. What we want is to stop this violence, to stop these massacres. Israel is putting itself in danger, even more today, with this type of warfare and these types of strikes.
We are essentially dealing with a policy of vengeance from the Netanyahu government. Israel has the right to self-defense, but self-defense does not give an indiscriminate right to kill civilian populations. When you target an ambulance, you can always imagine that there was a terrorist in one of the ambulances, or not. But the result is that there are children, women who die. Every child, every woman killed, that's more terrorists. Therefore, Israel's objective, what Israel achieves, is exactly the opposite of what they wish. So, it is essential today to change this logic and return to a strategy that is sound.
Hostages, everything must be done to secure their release. But let's not forget: the Palestinian people are also taken hostage, by Hamas and by Israel. And Hamas, we all know, cares little for the Palestinian people. So telling Hamas: "we will not lift the siege, we will not have a humanitarian truce until the hostages are released," is a dialogue of the deaf.
Benjamin Netanyahu is waging a war to do everything so that the political solution does not come to the table. And this is where the international community, Europe, the United States, must tell Benjamin Netanyahu that this war is not acceptable. It is not acceptable because it leads us directly [to escalation] - because we can see it well, from Hamas we will move to Iran, from Iran we will move to other targets, and we then enter into the logic of a clash of civilizations. When Mr. Benjamin Netanyahu says that on one side there is the people of light and on the other the people of darkness, we can see the kind of spiral we are getting into.
All the wars that have been going on for the past twenty years are wars that begin and do not end. These are frozen conflicts. We know how to start a war; we do not know how to end it. And Mr. Benjamin Netanyahu could control Gaza, it would change nothing. There will continue to be terrorist attacks, Israelis will continue to live in fear. We must get out of this. The second reason why this is yesterday's war is that the war against terrorism has never been won anywhere. Force is not the answer, once again. Vengeance is not the answer. The answer is justice, and that is what all the peoples of the world, all those who today watch what is happening, call for justice.
Today the direction we must follow is to prevent Benjamin Netanyahu from continuing his suicidal logic that will make Israel a besieged state. They can besiege Gaza, but they will be besieged. And do not think that tomorrow we will again have a pacified discourse with Saudi Arabia, with the Arab states that will normalize the situation: no! The wounds of history are awakening.
Israel's interest is to have a responsible state at its side. And this responsible state, let's stop splitting hairs, must clearly be the West Bank, all of the West Bank. It must be Gaza, with access between the two territories, and East Jerusalem. The problem, and this is the whole point of Benjamin Netanyahu's escalation, is that Benjamin Netanyahu does not want it. And the policy of separation must be dignified. That is, it must confer to the Palestinians a state where they can live, a viable state, a true state, which can build itself and which will be all the more at peace...
[Host: "Does that mean that the settlements in the West Bank have to be removed?"]
Well, when we left Algeria, there were a million French who left Algeria. Today there are 500,000 Israelis colonizing the West Bank, and there are 200,000 in East Jerusalem.
[Host: "They must leave the West Bank?"]
Yes. Yes, that is history, that is responsibility, that is the price! I tell you solemnly, it is the price of security for Israel! And all those who today consider that it will never be enough are pursuing the worst policy."
Credit to @caissesdegreve who took these extracts from the original interview which can be found here: https://t.co/hRuGw6CbuA
Magnifique mobilisation aujourd’hui au Royaume-Uni contre la guerre atroce au Yémen, qui s’éternise et affame la population, contre la répression sanglante des défenseurs de la liberté en Iran, contre le massacre des civils par les groupes jihadistes en Afrique subsaharienne, contre le totalitarisme archaïque et obscurantiste en Afghanistan, contre la répression des minorités au Moyen-Orient, contre le déni territorial pour les Kurdes, contre l’épuration ethnique des arméniens au Haut-Karabagh, des Rohingya en Birmanie, contre les camps de concentration et de torture en Chine, etc., etc. Vraiment, un tel engagement, indiscriminé et sans arrière pensée aucune, motivé par le seul attachement au respect de la dignité humaine, partout et pour tous, cela fait plaisir à voir ! #OhWait
HUBRIS
L’annonce par Bibi que le Hamas serait annihilé n’inspire aucune confiance. L’aveuglement qui a permis le 7 octobre se perpétue, la croyance qu’impossible n’est pas israélien
Prévoir 3 mois de guerre urbaine, :folie pure. Je crains qu’Israël n’aille au devant d’une déroute
POUR LE HAMAS
“Le Hamas est l’ennemi du peuple palestinien” clament les sionistes and co.
Qu’est-ce qui les autorise à dire ça, quand les militants de la cause palestinienne le reconnaissent comme son meilleur et héroïque représentant ?
Well Muslims in Israel serve in the Israeli military; they serve in the Knesset; they are physicians and professors; they serve as judges; they play on Israel’s national team. Not unlike how Jews are treated in Egypt, Syria, Lebanon, Yemen, Iraq, Algeria, Libya, Tunisia. Oh no wait…
Here's the thread highlighting misinformation from the first day of the ongoing Israel-Hamas conflict. Please DM or email me any videos, images or posts you come across that might be misleading.
https://t.co/jVyVLGnhC4
Η Χαμάς είναι μία ακραία ισλαμοφασιστική οργάνωση, που παλεύει για μια ισλαμική δυστοπία.
Καμία σχέση με τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων για το δικαίωμα στην ύπαρξη.
Τελεία, παύλα, παράγραφος.
Αυτός ήταν ο Keli Limka (Κέλι Λίμκα), με καταγωγή από την Αλβανία που δολοφονήθηκε χθες στον Πειραιά από τον ρατσιστή κωλοελληνα που πανηγύριζε κιόλας μετά το έγκλημα του.
Ούτε ένα ποστ δεν γράφτηκε στη μνήμη του γιατί οι αλβανοκτονιες είναι στο DNA μας