گاهی با خود فکر میکنم کاراکترهای سرگردان یک رمان ناتمامیم که نویسنده اش آن را رها کرده است! یا باید تا ابد اندر خم یک کوچه باشیم یا باید خود قلم به دست گیریم!
«شیخ ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت/ آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد!» #حافظشیرازی
شازده گمان کرده شبیه خاتون در ماجرای خر و کدو و کنیزک می شود! بعید می دانم با مثنوی ٱشنا باشد. به دلیل کودنی شهید کذایی را برای خودش به کار برده. ٱن مشاور حقوقی اش که گفت ترامپ بایست همین الساعه ونس را بر کنار کند. اینهم خودش و شهادت خرانه! ٱنها که به این دانشمند وکالت دادند!
از نظر به وجد آوردن موسیقایی، قطعه «وداع» حبیب خزایی فر، برای من به اندازه Ode to Joy بتهوون وجدآور بود.
بحث کیفیت ملودی و مقایسه نیست، بحث شورانگیزی این قطعه بود؛ ترکیبی از داغ و حماسه.
اگر میبینی آقای خزاییفر، ممنون بابت خلق این اثر
(جدای نماهنگ خود اثر رو حتما بشنوید).
از انحطاط فردوسیپور شنیده بودم، لیک باور نمیداشتم به این حضیض ذلت رسیده باشد که در برابر سرود ملی وطن خویش گستاخی ورزد. دریغا که روزگاری بر این باور بودم بر وی جفایی رفته است.
زهی تأسف بر آن حسنظن و دریغ بر این بد عاقبتی!!
گذر زمان باطن آ��میان را بیپرده عیان خواهد ساخت.
سازمان ملل هنگام سخنرانی نتانیاهو؛
اونوقت روشنفکر کافهنشین ما که اوج مطالعش «مرگ ایوان ایلیچ» بوده با گوش کردن ۳ تا پادکست ۸ دقیقهای تلگرام باور داره که «اساسا به ��ورت تاریخی حق با اسرائیله و در واقع هرکس طرفدار فلسطین باشه طرفدار آخونداس»
حقیرها