ชิงเฟิง「轻峰」

ชิงเฟิง「14」✶ ยอดประกายแสงเถียนอี้
ศิษย์อาวุโสเหมันต์นิรันดร์ #JLAN_AU
DM「เปิดโค/คุยเล่น」 โควทลอยแจมได้

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

ยอดเขาสูงเช่นนี้พวกเจ้าเคยเห็นหรือไม่?
หากยังไม่เคยก็ลองขึ้นมาบนยอดเขาเถียนอี้สิ!

แต่ระวังหน้าผาให้ดีล่ะ
คนที่แล้วตกลงไปป่านนี้ยังปีนกลับมาไม่ถึงสักที

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@JLAN_Baichen @JLAN_Fengshun แผลกายอาจจะรักษาได้แต่แผลใจของชิงเฟิงนั้นยากจะรักษา ร่างมันกระตุกทุกครั้งที่ได้รับฝังเข็มเพราะสามัญสำนึกทำงานอยู่ต่อต้านสิ่งแหลมคมที่ปักลงมาบนกา��� เสียงโอดครวญบางเบายังคงเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ซีดเผือก นอกจากเสียงร้องเจ็บแล้วยังมีถ้อยคำว่าขอโทษออกมานับร้อยครั้งเหมือนคนฟั่นเฟือง

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@JLAN_Baichen @JLAN_Fengshun แม้จะไม่ได้ฟื้นตัวมันก็ยังรับรู้ได้เลือนลางนัก ดีที่ว่าศิษย์พี่ฝังเข็มให้ความเจ็บปวดบรรเทาลง แต่นัยน์ตาของมันที่ยังเบิกกว้างยังคงสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวราวกับผู้เสียขวัญกระเจิงไม่เหมือนเด็กหนุ่มที่มักจะร่าเริงเสมอมา

+

[เถี่ยหนิว🐮กระทิงขาว|ฮว่าหงเซ่อ จิ้งจอกสามหาง🦊🔥 @Tieniu_JLAN]

@HongPao_JLAN (อยากกินเเมวเลียใช่มะ…/ยื่นให้มือสั่น)

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@JLAN_Baichen @JLAN_Fengshun เด็กหนุ่มครวญโอดโอยออกมาแต่เสียงเจ็บปวด มันทรมาณจากพิษบาดแผลเหงื่อกาฬไหลไปทั่วร่างดูเหมือนร่างกายอ่อนแอของมันจะ���ลาบจำไปหลายสิบปีว่าเฉียดความตายนั้นเป็นเช่นไร

สติของมันยังเลือนรางไม่เข้าที่ แค่โสตหูยังพอรับรู้ว่ามีอาจารย์กับศิษย์พี่อยู่ในช่วงเวลานี้ หากรอดได้มันจะไม่ดื้อไม่ซนแล้ว

[เซียวหลิง | ฉางหมิง @JLAN_Fengshun]

( วาดร่างหึหื้มตามธรรมเนียม ภาพนี้ไม่มีอยู่จริง ได้แต่ฝันไป )

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN @JLAN_Fengshun โลกที่มันรู้จักพังทลายลงต่อหน้า ดวงตาของมันเห็นแต่เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นไปทั่วเป็นเหมือนมดปลวกบนโลกใบใหม่ที่ใกล้จะตายจากฝ่าเท้ายักษ์ที่เหยียบย่��อย่างไร้ค่า

ไร้กระทั่งแรงลุกหนี ถึงลุกหนีก็คงไม่พ้นและไม่อาจต่อกรด้วย ใจของมันถอดทิ้งไปนานแล้ว สิ้นหวังในความตายแม้จะไม่ยินยอมเลยก็ตาม

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN @JLAN_Fengshun มันคร่ำครวญถึงชื่ออาจารย์ที่มันเ��ารพ ภาพของศิษย์พี่ที่หยอกล้อยังคงวนเวียนในหัว ก้อนเลือดคาวก้อนใหญ่คายออกมาจากปากของมันพร้อมกับของเก่าที่สำรอกออกมาไม่หยุดหย่อน

นัยน์ตามันจวนจะปิดเต็มทีเหมือนกับว่าวิญญาณนั้นคล้ายจะออกจากร่างทุกเมื่อ เหมือนกับว่าประตูนรกนั้นกำลังเปิดเชื้อเชิญมัน+

[เซียวหลิง | ฉางหมิง @JLAN_Fengshun]

( ข้าไม่ได้โกรธสักนิดเลยชิงเฟิง )

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN แววตามันสั่นระริกคำว่าความตายมันอยู่ตรงหน้า

" @JLAN_Fengshun อ อาจารย์ข้ายังไม่อยากตาย"

มันพึมพำถึงชื่อคนผู้หนึ่งของออกมา จิตสุดท้ายของมันก็ยังนึกถึงผู้ที่เปรียบเสมือนบิดาที่มันรักและเคารพยิ่งถ้าหากมันรอดไปได้จากนี้ไปจะไม่ซุกซนอีกแล้ว

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN ขณะที่มันกำลังคิดว่ามันจะตายด้วยหอกไม้ที่พุ่งเข้าหาด้วยความรวดเร็ว มันยังคงหลบหลีกออกมาได้อย่างฉิวเฉียดแต่น่า���สียดายที่ร่างมนุษย์ในอ้อมแขนมันกลับหลบไม่ได้

นัยน์ตาจิ้งจอกเบิกกว้าง มันมองเห็นร่างนั้นตายต่อหน้าต่อตาเสียงของเนื้อที่ถูกของแหลมกระซวกเสียดแทงคาวเลือดที่กระเซ็นใส่หน้า+

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

(ตอนนี้พ่อมาช่วยข้าก่อนไม่งั้นข้าตายจริงแน่)

[เซียวหลิง | ฉางหมิง @JLAN_Fengshun]

( ข้าไม่ได้โกรธสักนิดเลยชิงเฟิง )

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN ชิงเฟิงหอบหายใจหนักหน่วงปกติก็กลัวตายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ในมือยังมีภาระอีกหนึ่งที่ไม่อาจเผิกเฉยได้แบกร่วมมาด้วย มันไม่ได้ร้องขอชีวิต นอกจากจะไม่ตอบชื่อแซ่มันยัง��วดดีถามหาเหตุผลกับผีตรงหน้า

" ยังไม่สาแกใจเจ้าอีกหรือ!"

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@Apei_JLAN ขาของมันที่เหมือนพิการไปแล้วกลับวิ่งออก ไม่ใช่ทิศตรงกันข้ามอย่างที่ควรจะวิ��งหนีหัวซุกหัวซุน ถึงอย่างไร้อ้ายลูกเต่าตัวนี้ก็ยังมีใจจะช่วยเหลือผู้อื่นมันเป็นการกระทำที่โง่เขลาเบาปัญญาที่สุดในการพุ่งเข้าไปอาศัยแรงเท่าหางหมาตะครุบตัวคนผู้นั้นไว้พาถอยห่างหลายจั้งจากเงื้อมมือยมฑูตได้ทัน

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

@JLAN_Baichen (ศิษย์พี่อย่าทำข้า)

[ชิงเฟิง「轻峰」 @Qingfeng_Jlan]

(ศิษย์พี่เตรียมยาหรือยัง)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

(...../ถอนหายใจ เลือกคนหาเสียด้วยนะ...)