@HajizadehMoloud ممکن است کسی ضریب هوشی بالایی داشته باشد اما انسانیت نداشته باشه. بنابراین ملاک برتری صرفاً هوش بالا نیست. با این حال، شما با این سطح از ضریب هوشی ادعایی، چطور چنین گزارشی را باور کردی؟ بنظرت هوشمندانه تر نبود که به خبرِ واحد اعتنا و اعتماد نکنی؟
@HasanJabar40673 ۱/ کاوه آهنگر یک ایرانی ساده از جنس مردم عادی بود نه شاهزاده! او درون کشور برخاست، رنج مردم را چشید و ۱۶ پسرش هم کشته شدن.در صورتی که رضا پهلوی بیرون کشور مدعی بازگشت به تخته
۲/ کاوه رهبر نهایی نبود، فریدون رهبر بود
۳/ هیچگاه کاوه و فریدون آویزان بیگانه نشدن برای شکست دادن ضحاک
@HasanJabar40673 ۱/ کاوه آهنگر یک ایرانی ساده از جنس مردم عادی بود نه شاهزاده! او درون کشور برخاست، رنج مردم را چشید و ۱۶ پسرش هم کشته شدن.در صورتی که رضا پهلوی بیرون کشور مدعی بازگشت به تخته
۲/ کاوه رهبر نهایی نبود، فریدون رهبر بود
۳/ هیچگاه کاوه و فریدون آویزان بیگانه نشدن برای شکست دادن ضحاک
@Alighazizade خب، حالا پهلویچی ها در این دوگانه چه کاره اند؟ ته پیازن یا سرپیاز؟
مسئله این است که پهلوی و اینترنشنال نیروی مستقلی نبوده بلکه نیابتی اسرائیل بوده
@AliHossTar او جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران با توجه به چارچوب تحلیلی کتاب چرا جنگ؟ تک عاملی نمی بیند. و شواهد این موضوع را نیز نشان می دهد.
اینکه انتظار داشته باشیم جنگ را صرفاً تابعِ اراده ایران ببیند و آمریکا را در نقش منجی ترسیم کند، ��رست نیست
موساد میگه: ما بینتون بودیم
سازمان مجاهدین میگه: نیروهای ما حضور داشتن و ۷۰۰ کشته دادیم
کومله و دموکرات هم که علنی فراخوان داده بود
ترامپ هم میگه: ما اسلحه براشون فرستادیم
لوکیشن درگیریها هم اکثر کلانتری ها و پایگاه های بسیج بوده...
ولی باز یه عده میگن "همه" اینها معترض بودن
#رشته_توییت
۱/ معلمهای واقعی ما چه کسانی هستند؟
آن هایی که مطالبشان را بیشتر از بقیه دنبال می کنیم. (یعنی بیشتر قبولشان داریم)
مثلاً به تلگرام خود، اینستا، توییتر و... خود یه سری بزنید.
#روز_معلم
ایران اسلامی با شکر عملی نعمت اعمال مدیریت بر تنگه هرمز، منطقه خلیج فارس را ایمن خواهدکرد و بساط سوءاستفادههای دشمن را از این آبراه برخواهد چید. قواعد حقوقی و اعمال مدیریت جدید تنگه،آسایش و پیشرفت را به نفع همه ملتهای منطقه رقم خواهدزد و مواهب اقتصادی آن، دل ملت را شاد خواهدکرد.
مردی که بیشتر از هرکس در صداوسیما میبینید کیست؟
خیلیها فکر میکنن جان مرشایمر یه روشنفکر چپ یا طرفدار فلسطینه. اما این آدم -بخوانید چند بار- یـک نـاسیونالیست آمـریـکایی تمام عیار با مغز نظامیست. فارغالتحصیل آکادمی نظامی وستپوینت، افسر سابق نیروی هوایی آمریکا، و حالا پدرخوانده بیرحمترین نظریه روابط بینالملل: رئالیسم تهاجمی.
مرشایمر باور داره دنیا یه جنگل تاریکه. هیچ پلیس جهانی وجود نداره و هر کشوری که نخواد طعمه بشه، باید خودش یه شکارچی بیرحم بشه. توی این جنگل، مفاهیمی مثل «دوستی ملتها» یا «ارزشهای مشترک» شوخیِ بامزهای بیش نیست. بقا و قدرت، همهچیزه.
حالا چرا همچین آدمی علیه اسرائیل حرف میزنه؟
اینجا مغالطه بزرگ رخ میده. ��رشایمر اسرائیل رو با عینک اخلاق نمیبینه. برای او، اسـرائیل یـک بـار استراتژیک روی دوش آمریکاست، نه یه سرمایه ژئوپلیتیک. او نشسته و با ماشین حسابِ منافع ملی آمریکا حساب و کتاب کرده و به این نتیجه رسیده:
یک-آمریکا سالانه بیش از ۳ میلیارد دلار (بخوانید: پول مالیات دهنده آمریکایی) به ارتش اسرائیل تزریق میکنه.
دو. در ازای این گداییِ استراتژیک، اسرائیل نهتنها امنیت آمریکا رو بالا نمیبره، بلکه با رفتارش خشم صدها میلیون عرب و مسلمان رو علیه واشنگتن شعلهور میکنه.
سه. نتیجه نهایی: آمریکا کمتر امن است، بیشتر هزینه میدهد، و بیجهت منفور میشود.
اوج کار مرشایمر ک��اب جنجالی «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا»ست. او در همکاری با استفن والت، مستقیماً انگشت روی نقطه حساس گذاشت: سیاست خارجی خاورمیانهای آمریکا، توسط یک گروه فشارِ فراقومی منحرف شده. لابیای که الزاماً یهودی نیست، اما بلد است چطور رسانهها، اندیشکدهها و کنگره را برای منافع دولت نتانیاهو به خدمت بگیرد. او میگوید این لابی، آمریکا را گول زد تا به جنگ فاجعهبار عراق برود.
نکته دردناک برای تلآویو: مرشایمر همان کسی است که دههها قبل لابی اسرائیل از او برای نفوذ فکری در آمریکا استفاده میکرد. نظریات او در خدمت توجیه نظامیگری و بزرگنمایی تهدیدات برای کشاندن آمریکا به جنگهای خاورمیانه بود. اما همان بلندگویی که اسرائیل برای پخش آژیر خطر دشمنانش ساخته بود، حالا ۱۸۰ درجه چرخیده و دارد درباره خود اسرائیل آژیر میکشد.
اینجاست که وحشت واقعی تلآویو آغاز میشود. منتقد ایدئولوژیک را میتوان به یهودی ستیزی متهم و نابودش کرد. اما با یک استراتژیست جنگ طلب محافظهکار و میهنپرست آمریکایی که اسرائیل را صرفاً یک «مسئله ریاضیاتیِ منافع ملی» میبیند چه میتوان کرد�� هیچ. جز اینکه منتظر ماند و دید چه زمانی سیاستمداران خسته و پوپولیست آمریکا، به این معادله ساده و خودخواهانه مرشایمر، به چشم یک راهحل سیاسی نگاه خواهند کرد.