@Refiksoba2 Temiz bir siyasi yapı var mı acaba?
Mesele de o ya zaten Refik bey dostum.
Temizlenme olasılığı olana destek vermek durumundayız şu süreçte.
En azından Cumhuriyet'i kuran partiyi temiz olmaya, arınmaya zorlamalıyız diye düşünüyorum.
Suç sicili kabarık Süleymancı sinsi müteahhidin kuyruk altına yapışmış gazeteci, türkücü, şarkıcı, şair, sanatçı kisveli asalak/tufeyli takımı, bu simbiyotik ilişkinin hukuk eliyle bozulmasına aşırı öfkeli.
Kontrolsüzce sağa sola saldırmaya devam ediyorlar.
Zamanla kabullenecekler.
İsimlerini not edin; ileride hangi siyasi odak güçlenirsen aynen onun kıçına yapışacaklar.
Meşhurluk yâda meşhur olmak
o kadar dib ve çukur adamlarda'ki
Gizlenmek ve kaybolmak, gerçek
meşhur olmanın alameti ....
Sessizce çekip gidenlerin
meşhurluğunu ve nâmını gayet iyi
biliriz. Onlar, ne güzel bir gidiş ile
gittiler.Bir bilseydiniz keşke. Onları
anlayanlar anladı be gülüm.
Ne mutlu, adam gibi terk edenlere.
Bitti, bitiyor azizim. Evlatlardan,
annelerden, kardeşlerinden ve
herkesten ayrılacağın gün, geldi
geliyor işte..
Tanrı şahit, suçluyum
suçlarıma aşık bir suçluyum.
Ne pişmanlığı,!
Zilletten dahi zevk aldım.
Etrafım, kınayıcılar tugayı,
Gördükçe bu ruh fakirlerini
Günahlarım sevgilimdir benim
Zillet ! lezzetim oldu benim. .
Zaten hak verdim babaya ,
Senin sakladıklarin bende cıktı açığa
Yükünü hafifletmişsem
Ne mutlu bana..
Hadi eyvallah
Türk toplumu organize bir şekilde
kötülüğü kollektif bir şekilde tercih
etmiştir. Hiç kime bu Dünya nın
sonunu getiremez, şımarık ve ukala
insan ancak kendi sonunu getirir
Eğer bir ölüm
yakın zaman diliminde mustafa
sarıgüle uğrarsa ! hiç kimse
Türkiye cumhuriyeti devletini
suçlama hakkına sahip değildir.
Çünkü bu ölüm sarı gülün sahiplerinin
tahin edebileceği bir ölüm olabilir.
Milli takımda tek bir TÜRK kanı
vardı O da Arda Güler kardeşimiz
TÜRK toplumunun ortalaması
mili takımımızın karakteri ile
aynı zamanlıdır. Bir millet düşün ki
kendi kanına kendi devletine
düşman ve zalim olsun . Iktidarı
bir yandan muhalefeti bir yandan
bu devlete karşı açtıkları savaşa
rağmen devletimiz yinede direniyor
Pazar pazar düşündüm de; En büyük çatışma savaş alanında değil, insanın içinde yaşanıyor: yürekle aklın arasında.
Yürek, hala mümkün gördüğü şeyi anlatıyor. Akıl, onların bedelini çoktan hesaplamış; belki de ödemiş. “Dur,” diyor.
İyi haber şu: Yaş aldıkça birbirlerine yaklaşıyorlar. Akıl, yüreğin neyi kolay kolay bırakamayacağını; yürek de aklın nerede duracağını öğreniyor.
Yine de bazı anlarda karşı karşıya geliyorlar. O noktada uzlaşma yok; yalnızca seçim yapıyoruz. Ve insan bir karar vererek savaşı bitirmiyor, sadece hangi tarafının susarak yaşayabileceğini seçmeye çalışıyor.
Zor ama eskisi kadar değil.