Mesai çıkışı 435 nolu otobüse binme hatası yaptım. Tıklım tıklım arabada sadece bir cam kapalı. Bir arkadaş "O camı da açar mısınız ?" diyor. Bu hattı düzenli kullananlar bilir otobüsün üstünü tamamen açsak bu saatte fayda etmez.
Bazı insanlara hiç anlamayacağı dilde cevap veriyoruz. Emre Fel'e "Abi senin konuştuğunu anlamıyoruz." diyenlere, klibinde kütüphaneden Osmanlıca sözlük bulup çıkarması gibi.
Bizi bu hayattan en çok "Ben hep alttan aldım artık alamam." , "Bu dünyada benim gibi iyi niyetli yok.", "Kime iyi davrandıysam karşılığını kötü aldım o yüzden artık herkese ederine göre." diye diye yaptıklarını sineye çektirenler, kendilerini yukarıda görenler bıktırdı.
Arkadaşlar ben az önce geçen yıl başvuru yaptığım arkeolojik kazılardan birinin başvuru aşamasında çalışan birinden tesettürüm yüzünden elendiğimi öğrendim. Bundan önce arkeoloji okumadığım için elendiğimi düşünüyordum ki bu daha iyiydi. Bazen bir şeyleri bilmemek daha iyidir.
İnsan olmanın temeli iletişim kurmak ama bazı insanlar böyle size hiçbir şey demeden gözünüzün içine bakarak sizden bir şey yapmanızı istiyor. Kardeşim bebekler bile ağlıyor bir şey isteyince. Ben nerden bileyim ne istiyorsun?