Hashimoto Ryota

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

#CSK_Commu

Hashimoto Ryota l 18

มัธยมปลายปี 3 | ชมรมเคนโด้

——

“ผู้ช่ำชองด้านการฟันดาบ ผู้ตื่นรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงปลาคาร์ฟ ก็คือฉัน ฮาชิโมโตะ เรียวตะ ยังไงล่ะ!”

“ว่าไปนั่น ลืมๆที่ฉันพูดไปเถอะ เเต่ฉันเก่งจริงๆนะ!”

——

Doc : https://t.co/ZVTsJg6wlS

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke เรียวตะฉีกยิ้มกว้างพลางเขย่าไหล่อีกฝ่ายเเรงๆก่อนจะผละตัวออก

"งั้นฉันไปก่อนนะ! มีเกมเซนเตอร์อีกหลายร้านที่ฉันอยากไป"

"เจอกันล่ะ!"

ว่าเเล้วก็เก็บกระเป๋ากับหอบตุ๊กตาเตรียมเดินออกจากร้าน โบกมือลานายซักหน่อยเเล้วหายวับไปเลย

(นุมาปิดโรลเเล้วค่ะ😭🙏)

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke "ยังไงถ้ามีอะไรก็โทรมาคุยกันได้นะ! มีเรื่องเจ๋งๆ เรื่องเศร้า หรือมาบ่นปัญหาอะไรก็ได้!"

"ถึงจะเรียนจบ���เล้วฉันก็ยังอยากเป็นเพื่อนอยู่นะ เพราะนายน่ะเเสนเท่เลย!"

เเล้วก็เพราะยังอยากมีเพื่อนคบ ไม่อยากเซ็ท ซีโร่หาเพื่อนใหม่--

"ว่าไปนั่นน่ะ! ยังไงก็โชคดีนะหลวงพี่!"

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke “เเต่ว่าก็ไม่กล้าหยิบมาใช้เท่าไหร่หรอก กลัว"

กลัวโดนครอบครัวว่านี่เเหละ

"เรียวสุเกะปลุกเสกดาบไม้เเล้วพาไปฉันไปปราบผีด้วยกันซักรอบซักรอบหน่อยไม่ได้เหรอ✨"

ทำหน้าตามีความหวัง(?)ต่อหน้าเรียวสุเกะ ในใจรู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่ดันมาพูดเรื่องนี้ตอนใกล้จะถึงช่วงเเยกย้ายเเล้ว

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke "เเต่ว่า พูดถึงเรื่องผีเเล้วน่ะ..."

"ฉันอยากเจอนะ"

“ฉันก็มีความฝันอยากเอาดาบประจำตระกูลที่ตั้งอยู่ตรงกลางบ้านไปฟันพวกวิญญาณชั่วร้ายดูซักครั้งนะ เเบบว่าก่อนทวดจากไปเเกก็โม้มาตลอดว่าดาบนั่นศักดิ์สิทธิ์มากจนฟันได้ทุกอย่างเเม้กระทั่งผี”

+

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke “เย้!! จับได้เเล้ว”

เเละเเล้วคราวนี้เขาก็สามารถคว้าตุ๊กตาขนมปังมาได้สำเร็จ ใช้เหรียญสุดท้ายก็ได้!

“ยังไงถึงตอนนั้นถ้านายล้มเหลวขึ้นมาต้องมีคนคอยช่วยนายอยู่เเน่ๆเรียวสุเกะ”

พูดไปก็วางตุ๊กตาบนไหล่หลวงพี่ไปด้วย

“อย่างน้อยก็ฉันเเล้วล่ะ คนนึง”

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke “อ๋อ เขียนไปว่าจะทำพาร์ทไทม์จนกว่าจะหาลู่ทางเจอน่ะ คิดว่าระหว่างGapคงจจะวนเป็นพนักงานร้านของชำบ้าง , เกมเซ็���เตอร์บ้าง , รับส่งอาหารบ้าง ผลัดๆกันบ้างน่ะ"

"จริงๆต่อให้อยู่บ้านเฉยๆไปซักพัก ครอบครัวฉันน่ะคงยอมอยู่เเล้ว ฉันมันลูกคนเล็กนี่"

"เเต่จะให้เป็นเเบบนั้นฉันก็อายตัวเองนะ"

+

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke “เเต่เพราะว่าฉันเป็นเเบบเเรกเลยยังโอเคอยู่ ถึงจะยังไม่ได้คุยเรื่องอยาก Gap year เข้ามหาวิทยาลัยไ��ก่อนกับครอบครัวเลยก็เถอะ”

ระหว่างที่พูดเด็กหนุ่มก็วนตู้คีบตุ๊กตาไปด้วยทั่วทั้งร้าน

เเต่จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคีบไม่ได้ซักตัวเลย

“เเล้วหลวงพี่ล่ะ เป็นคนที่กำลังหนีเเบบไหนอยู่เหรอ?”

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke “หนึ่ง เพราะยังไม่รู้เส้นทางหลักข้างหน้า เลยพยายามหนีไปทางอื่นเพื่อหาคำตอบก่อน”

“สอง เพราะรู้ว่าทางข้าง���น้าไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ เลยพยายามหนีเพื่อหาทางไปเจอที่สิ่งต้องการให้ได้”

“เเต่ว่าทั้งสองเส้นทางก็มีอุปสรรคเหมือนกันก็คือเวลาน่ะนะ”

“โอ๊ะ พลาดอีกเเล้ว..."

+

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke "ทำไงได้ล่ะ ยิ่งใกล้เรียนจบก็ยิ่งไม่มีอารมณ์จะเรียนวิชาที่ไม่ชอบนี่นา"

"ไม่ไหวๆ ปี3เเล้วยังเอาเเต่ใจตัวเองเป็นเด็กไปได้"

พูดไปก็หัวเราะร่วนๆ คราวนี้เขาพูดถึงตัวเองเต็มๆเลย

"ฉัน���ฉลยละ เเล้วเรียวสุเกะล่ะ อะไรทำให้โดดเรียนมาร้านเกมล่ะนั่น"

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke (โอ๊ะ โดนหลวงพี่จับได้เเล้วสิว่าเราเป็นนินจา--

ที่ว่าเก่งฟันดาบมาตลอดคือหลอกลวงน่ะ ความจริงผมเก่งเรื่องย่องเบามากกว่า เป็นความลับ ห้ามบอกใครนะ 🤫 //เดินจากไป)

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke (หลวงพี่คงยังไม่รู้ว่าผมชอบเจออะไรเสี่ยงๆ(?)

[Hashimoto Ryota @Ryota_CSK]

@CSK_Ryosuke (ไปพิสูจน์อะไรกันละ เบอร์โทรก็อยู่นี่ พิสูจน์ตรงนี้กันไปเลย!

“ฮัลโหลพี่ เซลล์ขายรองพื้นนี่ต้องต่อยตีเป็นด้วยเหรอเนี่ย เจาะกลุ่มขายให้นักกีฬาMMAเหรอ?”

//โดนปลายสายสวดยับเเบบNon stop เเว้ดๆๆๆ )