جنایتی که واژهها درتوصیفش ناتوانند. چگونه میتوان باقساوت تمام قلب جوانی را درحالی که هنوز نفس میکشیدازسینهاش بیرون آورد؟ روایت تکاندهنده شهادت مداح وبسیجی که در خیابان سلاخی شد، سندی دیگر بروحشیگری عاملین آن است.عجیبترآنکه پس ازدستگیری اشک تمساح میریزندتاعدالت را دور بزنند.
امشب مدیر پخش مختار، این صحنه بینظیر رو رقم زد و دیالوگ فوقالعاده مختار رو با صحنه وداع مردم و پرچمهای سرخ انتقام تهران اینجوری به هم متصل کرد.
«برو این خبر را به گوش داغداران حسین برسان! بگو منتظر مختار باشید..»
#یالثارات_الحسین
الآن چند روزه این توییت رو کوت میکنم و ادامه میدم و غیر از دو سه نفر کسی همراهی نکرده
من وظیفهی خودم میدونم هرجور شده این مطالبه رو ادامه بدم تا حداقل اون دنیا سرم جلوی رهبر شهیدم بالا باشه حتی اگه تو این مسیر تنها باشم پس:
صرفاً جهت یادآوری
«خانوادهاش او را طرد نکردند، دوستانش او را از خود نراندند.
خانواده و دوستانش توسط اسقاطیل قتل عام شدند.
او میمون نیست...
او یک انسان است.
و شما او را در رسانهها نخو��هید دید.»
بهعنوان عضوی از خانواده #دانشگاه_شریف که سالهاست در اکوسیستم آن نفس میکشم صراحتا میگویم:
این توحش قلیلی از دانشجونماها اصلا ربطی به گرانی و شرایط اقتصادی ندارد، این جماعت تقریبا همه از متمولترین خانوادهها هستند، ثانیا فضای غالب دانشگاه دقیقا در نقطه مقابل زارچیهای لمپن است.
صحنه های دیروز و امروز برخی دانشگاهها را ملاحظه نمودید؟
اهانت به شخص اول کشور، سوزاندن پرچم رسمی کشور، تجمع آزادانه با مجوز شخص رئیس دانشگاه و عدم حضور حتی یک نفر نیروی نظامی!
یک اپسیلون از این رفتارها، در زمان محمدرضا پهلوی برابر بود با ساواک و سرب داغ!
بله؛ مرگ بر دیکتاتور!
به زودی روزی خواهد رسید که هژمونی و جنگ آمریکا علیه ایران رسما شکست خواهد خورد
آنروز، ا��رانِ آزاد از تحریم و فشار جنگ، دیگر قدرت منطقه ای نیست
یک بازیگر در سطح جهانی است
آن روز، روز تسویه حساب با کسانی است که در قلب امنیت ایران خنجر زدند و درخواست حمله خارجی کردند