No, the actor Mel Gibson is not tweeting about Poland; it is actually an Africa based account tied to UK right wing propaganda and disinformation networks.
Former Constitutional Tribunal presidents Safjan, Stępień, Zdziennicki and Zoll backed the Sejm-elected judges who suspended Bogdan Święczkowski and accused President Karol Nawrocki of violating the court's autonomy. https://t.co/4V6oao7bRq
The stand off around Poland’s Constitutional Tribunal is about restoring rule of law to an institution which had been politicised by the populist government which lost power in the election of 2023. Its president repeatedly broke the law by steering politically sensitive cases to hand-picked judges. It failed to pass its own budget,
An embarrassing moment for Poland: President Nawrocki pushed his way into the Constitutional Tribunal, violating its independence. Nawrocki pushed and elbowed his way through judges, only to sit in an empty room for the rest of the night; the place doesn't open until Monday.
NON, il n’y a pas de « coup d’État » en Pologne.
Depuis quelques heures, des comptes militants diffusent des images de policiers devant le Tribunal constitutionnel polonais en prétendant que Donald Tusk aurait fait prendre la Cour par la force.
C’est faux.
Voici ce qui s’est réellement passé.
Le conflit remonte aux années de gouvernement du PiS, entre 2015 et 2023. Le parti avait placé ses proches au Tribunal constitutionnel au terme de procédures gravement irrégulières, transformant progressivement cette institution en instrument politique.
Ce constat ne vient pas seulement du gouvernement Tusk.
La Cour européenne des droits de l’homme a jugé que certaines nominations avaient rendu des formations du Tribunal illégales. La Cour de justice de l’Union européenne a également conclu que les nominations de plusieurs juges et de l’ancienne présidente avaient violé des règles fondamentales et que le Tribunal ne répondait plus aux exigences d’indépendance et d’impartialité.
Depuis son retour au pouvoir, la coalition de Donald Tusk tente donc de remettre cette institution en état.
Le Parlement actuel a élu de nouveaux juges, mais le président Karol Nawrocki, soutenu par le PiS, refuse de recevoir leur serment. Ces juges ont effectué une prestation de serment de substitution, dont la validité est elle-même contestée.
Le 30 octobre, plusieurs de ces juges sont entrés dans le Tribunal. Anna Korwin-Piotrowska, qui se considère comme la juge possédant la plus grande ancienneté, a suspendu pour un mois le président Bogdan Święczkowski et son vice-président.
Elle leur reproche notamment d’empêcher les nouveaux juges de siéger, de refuser de réunir l’assemblée générale complète du Tribunal et de composer certaines formations de jugement en violation de la loi.
La direction liée au PiS refuse cette décision, affirme rester en fonction et accuse les nouveaux juges de commettre un « coup d’État ».
Concernant les images de policiers : la police polonaise affirme ne pas être entrée dans le bâtiment et ne pas avoir pris le contrôle du Tribunal.
Elle a sécurisé les abords à la demande d’une juge et du procureur général en raison des manifestations, des risques de violences et des menaces pesant sur le personnel. Trois personnes ont été interpellées après avoir franchi la clôture. Des objets ont également été lancés sur les forces de l’ordre.
Il n’y a donc :
Aucun déploiement de l’armée.
Aucun renversement du gouvernement.
Aucune arrestation du président.
Aucune suspension du Parlement ou de la Constitution.
Aucune prise militaire du Tribunal.
Il existe en revanche un conflit constitutionnel majeur entre deux directions qui revendiquent simultanément la légitimité.
La méthode employée par le camp Tusk est juridiquement contestable. Pour suspendre les dirigeants du Tribunal, Anna Korwin-Piotrowska s’appuie sur plusieurs textes combinés et invoque un « état de nécessité constitutionnelle ». Cette interprétation devra être tranchée par les juridictions compétentes.
On peut donc parfaitement considérer que Tusk prend un risque en voulant réparer l’État de droit à l’aide d’une procédure juridiquement fragile.
Mais appeler cela un « coup d’État » reste une manipulation grossière.
Le PiS a largement créé cette situation en capturant auparavant le Tribunal. Le gouvernement actuel tente maintenant de reprendre le contrôle d’une institution discréditée, avec une méthode qui soulève elle aussi de sérieuses questions juridiques.
La réalité est donc plus complexe que les vidéos anxiogènes diffusées sur X :
Ce n’est pas un coup d’État.
C’est une crise constitutionnelle très grave, née de plusieurs années de politisation de la justice polonaise et désormais aggravée par une bataille de légitimité entre deux camps.
Sources : Cour européenne des droits de l’homme,
Cour de justice de l’Union européenne,
Associated Press,
police de Varsovie et médias polonais.
Within the next 24 hours you will see narratives from right wing assets pushing in support for the PiS, they will share fakes and try to incite disorder in Poland, do not let them.
Hostile foreign networks are organising; stay calm & stay informed, you're stronger.
Przywracanie rządów prawa jest naszym obowiązkiem. Po latach pisowskiego bezprawia to proces trudny, czasem bolesny i wymaga zdecydowanego działania. Innej drogi nie ma.
To nie jest żaden challenge. Ma nazwę, schemat i środowisko. Chodzi o TCC, True Crime Community, oraz o algorytmy TikToka, które podsuwają nastolatkom gotowy wzorzec zbrodni. Nie muszą tego szukać, wystarczy, że wyobcowany albo nękany w szkole dzieciak zatrzyma się na jednym takim filmiku. Resztę robi algorytm TikToka, który wyświetla takie treści na stronie głównej, czyli w miejscu, które widzisz od razu po odpaleniu aplikacji.
15-latek z Leszczydołu-Nowin, który 8 października wszedł do swojej dawnej podstawówki i zabił 37-letnią woźną, Darię K., nie napisał własnego manifestu. Tuż po ataku znalazłem jego profile i nagrałem ekran, zanim zostały usunięte. Udostępniał cudze edity, czyli estetyczne, zmontowane filmiki z muzyką, w których sprawcy masowych ataków są pokazywani w pastelowych, często różowych filtrach, jak postacie z popkultury. Nie jako mordercy. Jako ktoś, kto przez zbrodnię zrzuca z siebie ciężar i ból.
Na tych udostępnionych filmikach są konkretni ludzie, nie „jakaś przemoc z internetu”.
Pekka-Eric Auvinen, 18 lat, 7 listopada 2007 zastrzelił osiem osób w liceum w Jokeli w Finlandii, po czym zabił siebie. W sieci występował jako NaturalSelector89. Przed atakiem opublikował manifest, w którym zabijanie uzasadniał „naturalną selekcją” i nienawiścią do „słabych”. Opis profilu napastnika z Leszczydołu zawierał frazy „misanthrope” (mizantrop, ktoś, kto gardzi ludźmi) i „WRATH/NATURAL-SELECTION” (gniew / naturalna selekcja). To cytat z tamtego wzoru, nie przypadek.
Vladislav Roslakow, 18 lat, 17 października 2018 zabił 20 osób w koledżu w Kerczu na Krymie, najpierw strzelając, potem detonując ładunek w stołówce. W TCC funkcjonuje jako jeden z „bohaterów” editów.
Brenton Tarrant, 15 marca 2019 zabił 51 osób w dwóch meczetach w Christchurch w Nowej Zelandii i transmitował atak kamerą na kasku. Nazwa jednego z profili 15-latka pochodziła od jego imienia.
Do tego zdjęcie szkoły wrzucone przed wejściem do budynku, osobny post z podpisem „it's time” (już czas) oraz zdjęcie w kasku z kamerką podpisane „The urge won” (popęd wygrał). Premier potwierdził, że napastnik miał taki kask i chciał filmować atak. Siostra mówiła, że wcześniej zapowiadał podpalenie kościoła i atak na ludzi, a w domu brano to za żart.
On tego języka nie wymyślił. Dostał go z gotowego obiegu. Morderca nie jest tam potworem. Jest ikoną. Przekaz dla zagubionego dzieciaka jest prosty: nie jesteś ofiarą, możesz być taki jak oni. Z TikToka przechodzi się na Telegram i Signal, a tam żarty zamieniają się w plany i odliczanie, kto będzie następny. Institute for Strategic Dialogue wiąże tę społeczność z co najmniej dziewięcioma atakami i szesnastoma udaremnionymi planami od początku 2024 roku. ADL w czerwcu 2026 liczyła co najmniej 28 aktów przemocy z tym powiązanych, w tym 19 śmiertelnych.
Algorytm nie tworzy sprawcy z zera. W tle często jest przemoc w domu, brak reakcji dorosłych, nękanie w szkole. Ale to platforma daje wzorzec, estetykę i obietnicę wiecznej sławy. Te treści wyskakują osobom, które już są w dołku. Nie trzeba znać hasła TCC.
Zamiast po raz kolejny rozkładać życie sprawcy na czynniki pierwsze:
1. TikTok i inne platformy muszą odpowiadać za promowanie treści TCC i za profile, które robią z morderców popkulturowe ikony. Moderacja haseł nie wystarczy, jeśli rekomendacja dokleja następny edit.
2. Szkoły i rodzice muszą wiedzieć, że to istnieje. To nie jest „zainteresowanie kryminalistyką” ani głupi internetowy challenge.
3. Media i politycy niech przestaną spłaszczać temat do „niebezpiecznych wyzwań w sieci”. Tu jest nazwa, schemat i badania. Potrzebna jest presja na regulację algorytmów rekomendacji, nie kolejny spektakl wokół nazwiska 15-latka.
Nagrania udostępniłem od razu po znalezieniu profili. Rozmawiajmy o mechanizmie, nie róbmy z tego następnego edita.
#krwawypiątek #nożownik #szkoła #Ostrołęka #Wyszków #TCC #edity #TikTok
MŁODZI TO PATOLOGIA.
1. Wyprodukowaliśmy pokolenie ludzi, którzy mają dostęp do całej wiedzy ludzkości w kieszeni, a jednocześnie nie wiedzą absolutnie nic. Nie znają historii, geografii, ekonomii ani własnego kraju, ale posiadają opinię na KAŻDY temat. Dawniej, żeby być ignorantem, trzeba było przynajmniej nie mieć dostępu do książek. Dzisiaj ignorancja wymaga aktywnego wysiłku.
2. Nie panują nad własnymi emocjami. Wszystko jest „toksyczne”, „traumatyczne”, „problematyczne” albo „triggerujące”. Krytyka staje się atakiem. Dyskomfort staje się cierpieniem. Niepowodzenie staje się traumą. Zamiast nauczyć człowieka radzić sobie z rzeczywistością, nauczono go tworzyć coraz bardziej wyrafinowane słownictwo do opisywania tego, dlaczego rzeczywistość powinna dostosować się do niego.
3. Nie potrafią też docenić tego, co mają. Żyją w jednym z najbezpieczniejszych i najbogatszych okresów historii, otoczeni technologią, o której ich pradziadkowie nie potrafiliby nawet fantazjować, a zachowują się tak, jakby zostali zesłani do kopalni soli w XIV wieku. Ciepłe mieszkanie, pełna lodówka, smartfon, wakacje, streaming, dostawa jedzenia pod drzwi — i permanentne poczucie krzywdy.
4. Są źle wychowani. Nie dlatego, że nie znają właściwego widelca do ryby. Gorzej: nie rozumieją, że przestrzeń publiczna należy również do innych ludzi. Głośnik w autobusie, hulajnoga między pieszymi, telefon przy stole, darcie mordy w miejscu publicznym. Świat jest sceną, oni są głównymi bohaterami, a reszta społeczeństwa ma zejść z kadru.
5. Nie potrafią czekać. Nie potrafią się nudzić. Nie potrafią przez pięć minut siedzieć bez bodźca. Telefon musi być sprawdzony podczas jedzenia, rozmowy, spaceru, pracy i kiedyś prawdopodobnie własnego pogrzebu. Pokolenie z największym dostępem do informacji w historii wytrenowało sobie zdolność koncentracji złotej rybki na amfetaminie.
6. Nie potrafią niczego naprawić. Nie potrafią niczego zbudować. Część nie potrafi ugotować pięciu normalnych obiadów, przyszyć guzika, odetkać odpływu ani zorganizować własnego dnia bez aplikacji. Za to doskonale wiedzą, jak powinno zostać zreorganizowane całe społeczeństwo.
7. Nie mają cierpliwości do kompetencji. Chcą rezultatów bez praktyki, pozycji bez hierarchii, pieniędzy bez doświadczenia i autorytetu bez osiągnięć. Jeśli ktoś robił coś przez dwadzieścia lat, to nie jest ekspertem. Jest „gatekeeperem”.
8. Nie rozumieją pieniędzy. Subskrypcja tu, dostawa tam, kawa za 25 zł, telefon na raty, pięć aplikacji pobierających co miesiąc pieniądze z konta — a potem wielkie odkrycie ekonomiczne: NIE DA SIĘ OSZCZĘDZAĆ.
9. Nie mają stosunku do przeszłości, bo przeszłość zaczyna się dla nich mniej więcej w 2016 roku. Wszystko, co było wcześniej, jest albo niezrozumiałe, albo podejrzane moralnie. Człowiek bez pamięci historycznej patrzy więc na instytucje istniejące od stuleci i po piętnastu sekundach namysłu stwierdza, że właśnie odkrył, jak je naprawić.
10. Nie żyją nawet w tej samej rzeczywistości. Algorytm daje każdemu prywatny wszechświat, prywatne fakty, prywatne autorytety, prywatne oburzenie i prywatną epidemię problemu, o którym normalny człowiek nawet nie słyszał. Potem wychodzą z internetu i są zdziwieni, że społeczeństwo nie przeczytało tego samego feedu.
Najbardziej imponujące jest jednak połączenie wszystkich tych cech.
Nigdy wcześniej człowiek nie mógł wiedzieć tak mało, umieć tak niewiele, kontrolować się tak słabo i jednocześnie posiadać tak niewzruszonego przekonania, że to właśnie ON powinien pouczyć wszystkich poprzednich ludzi, jak należało urządzić świat.
NAWROCKI DAŁ ZEŁENSKIEMU KSIĄŻKĘ O WOŁYNIU NA PIERWSZYM SPOTKANIU. NO KURWA, STRATEG
Patrząc na zimno, jakbym stał z boku i analizował cudzy kraj, cudze błędy, cudze polityczne samobójstwo rozpisane na konferencje prasowe, wpisy w internecie i symboliczne gesty pod własną publikę, wychodzi mi prosty, ponury obraz. Część polskiej prawicy nie prowadzi polityki zagranicznej. Ona prowadzi plemienną terapię grupową dla własnego elektoratu, tylko że rachunek za tę terapię może zapłacić całe państwo.
Bo Polska nie leży na oceanie. Polska nie jest samotną wyspą, która może obrażać sąsiadów, palić mosty i potem udawać, że wystarczy stanąć na brzegu z plastikowymi husarskimi skrzydłami, żeby odstraszyć Kreml. Polska jest państwem frontowym. Mamy Rosję za ścianą, wojnę za granicą, Białoruś jako rosyjską przybudówkę i Moskwę, która od lat robi wszystko, żeby skłócić Polaków z Ukraińcami. I właśnie w takim momencie część prawicy uznała, że świetnym pomysłem będzie robienie z relacji z Kijowem partyjnej ustawki.
To jest polityka głupia w sposób strategiczny. Nie przypadkiem, nie przez potknięcie, nie przez jeden niefortunny gest. Ona konsekwentnie robi rzeczy korzystne dla Rosji. Osłabia zaufanie między Polską a Ukrainą. Wpycha Wołyń w bieżącą młockę wyborczą. Uczy ludzi, że sąsiad walczący z naszym wspólnym wrogiem jest problemem większym niż Moskwa. A potem ci sami ludzie wychodzą przed kamery i mówią o racji stanu. No tak, racja stanu zrobiona z lajków, fochów i historycznej pałki. Kreml może tylko bić brawo, bo część roboty dostaje za darmo i tu się trzeba zastanowić czy tylko przez głupotę czy dzięki ruskiej agenturze wpływu bo wszystko na to wskazuje…
Dać Zełenskiemu książkę o Wołyniu na pierwszym spotkaniu? To nie jest twarda dyplomacja. Tak robi tylko dyplomatoł albo człowiek prący do konfliktu celowo. Jeśli ktoś chce rozmawiać o ekshumacjach, pamięci, prawdzie i odpowiedzialności, powinien robić to jak państwowiec, a nie jak człowiek, który pomylił gabinet z parkingiem po meczu. Można być twardym. Trzeba być twardym. Ale twardość mierzy się skutkiem, nie tym, czy własna publiczność zaklaszcze, bo ktoś komuś symbolicznie przywalił przy powitaniu.
Nawrocki, Bogucki i cała reszta moralnych windykatorów nagle mówią „my pomagaliśmy Ukrainie”. Wy? Naprawdę qrwa wy? Odpieprzcie się od Polaków, przynajmniej od tej części, która nie dała wam prawa mówić w jej imieniu. Pomagali zwykli ludzie. Pomagały rodziny, samorządy, wolontariusze, lekarze, kierowcy, funkcjonariusze, żołnierze, organizacje i tysiące anonimowych osób. Państwo pomagało za pieniądze obywateli. Polska pomagała, bo rozumiała, że Rosja jest wrogiem, a Ukraina zatrzymuje rosyjską armię daleko od naszej granicy. To nie była jałmużna. To był ludzki odruch i strategiczny interes.
A wy próbujecie dziś zrobić z tej pomocy rachunek wystawiony Kijowowi i medal przypięty sobie do partyjnej marynarki. To jest małe, podłe i politycznie tępe. Żerujecie na czymś, co było większe od waszych interesów. Na solidarności ludzi, którzy przyjmowali uchodźców, wozili paczki, zbierali sprzęt, pomagali dzieciom, rannym, rodzinom, żołnierzom. I teraz wychodzi partyjny urzędnik i mówi tonem właściciela narodu, jakby to on osobiście nosił tę pomoc na plecach.
Szybko wam zeszło z Katynia. Szybko wam przeszło z „pamiętamy”, „Rosja nigdy nie była naszym przyjacielem”, „honor”, „ofiara”, „krew” i całą patriotyczną liturgią od święta. Wystarczyło, że politycznie wygodniej stało się walić w Ukrainę, a już część przekazu zaczęła pachnieć Moskwą. Żołnierze Wyklęci, którymi tak chętnie wycieracie sobie gęby, walczyli z Sowietami i ich onucami. Walczyli z systemem narzuconym Polsce przez Kreml. A dzisiaj ktoś pod biało-czerwoną flagą robi dokładnie to, czego Kreml potrzebuje. Skłóca Polaków z Ukraińcami, rozbija zaufanie, hoduje podejrzliwość i nazywa to patriotyzmem.
Teraz czarny scenariusz. Bez krzyku, bez histerii, bez emocjonalnej piany. Krok po kroku.
Najpierw niszczymy relacje z Ukrainą, bo trzeba było nakarmić elektorat historycznym mięsem. Potem polskie firmy wypadają z części rozmów o odbudowie, bo nikt poważny nie lubi partnerów, którzy jednego dnia chcą kontraktów, a drugiego robią dyplomatyczne policzki. Kijów zaczyna szukać silniejszych gwarancji gdzie indziej. Berlin, Paryż, Londyn, Ankara, Waszyngton. Cokolwiek, byle nie Warszawa, która z każdej rozmowy potrafi zrobić akademię obrażania.
Potem Polska zaczyna być postrzegana jako kraj głośny, nerwowy, obrażony i trudny. Taki, który zawsze ma rację, tylko coraz rzadziej ma wpływ. Sojusznicy uśmiechają się dyplomatycznie, klepią nas po plecach, chwalą historię, położenie i poświęcenie, a później decyzje podejmują bez nas. Bo z państwem, które myli politykę zagraniczną z plemienną awanturą, nie robi się poważnych rzeczy. Takie państwo odsuwa się od stołu, żeby nie wylało zupy na mapę.
Potem Rosja robi swoje. Nie musi od razu jechać czołgami. Wystarczy chaos. Migranci, prowokacje, cyberataki, sabotaż, fałszywe konta, dziwne podpalenia, „spontaniczne” protesty, bojówki, ustawki, przecieki, nagłe awarie, plotki o Ukraińcach, plotki o Polakach, filmiki bez źródła, zdjęcia bez kontekstu. Społeczeństwo zaczyna się gotować. Jedni chcą wyrzucać Ukraińców. Drudzy mają dość nacjonalistycznej piany. Trzeci odpowiadają tym samym językiem. Państwo udaje, że panuje nad sytuacją, a w praktyce biegnie za wydarzeniami z wiadrem, w którym zamiast wody jest benzyna.
Potem może polecieć krew. Nie dlatego, że rozsądni ludzie jej chcą. Tylko dlatego, że przez lata karmiono półgłówków opowieścią, że przeciwnik polityczny nie jest obywatelem, tylko wrogiem. A kiedy zrobi się naprawdę brzydko, wyjdą ci sami moralni podpalacze i będą mówić do kamer, że trzeba spokoju, rozwagi i narodowej zgody. Oczywiście po tym, jak sami przez lata kroili ten naród tępą propagandową piłą.
Potem przychodzi wojna pełzająca. Brudna, hybrydowa, rozciągnięta na granicę, kolej, energetykę, paliwa, łączność, porty, magazyny, lotniska i systemy ratownicze. Rzeszów, Małaszewicze, Warszawa, Trójmiasto. Nie trzeba zdobywać Warszawy, żeby sparaliżować państwo. Wystarczy uderzyć w kilka punktów bólu. Wystarczy strach. Wystarczy wrażenie, że nikt nad niczym nie panuje. I wtedy okaże się, że plastikowa husaria z internetu nie zatrzyma dronów, a darcie mordy w studiu telewizyjnym nie jest obroną powietrzną.
Na końcu zostajemy sami z własną głupotą. Ukraina ostrożna i nieufna. Zachód zmęczony naszymi fochami. Unia zirytowana. Ameryka zajęta sobą. Rosja zadowolona. A polska prawica dalej tłumaczy, że to wina Tuska, Brukseli, Berlina, Kijowa, migrantów, lewaków, mediów i złej pogody. Wszyscy winni, tylko nie ci, którzy przez lata palili mosty i nazywali to suwerennością.
To jest ten genialny plan. Pozbawić Polskę sojuszników, skłócić ją z Ukrainą, osłabić pozycję w Europie, podgrzać ulice, nakarmić radykałów, a potem zdziwić się, że państwo frontowe zaczyna trzeszczeć. Strategia ludzi, którzy naprawdę wierzą, że polityka zagraniczna polega na obrażeniu sąsiada i zebraniu braw od własnych kibiców.
Widzę to prosto. Kto dziś w Polsce rozwala relacje z Ukrainą dla interesu własnej partii, ten świadomie albo z głupoty pracuje na korzyść Rosji. Kto podsyca antyukraińską histerię, robi robotę Kremlowi. Kto udaje, że wróg jest w Kijowie, a nie w Moskwie, powinien trzymać się z dala od spraw państwa. Bo wróg siedzi na Kremlu. Nie wśród uchodźców. Nie wśród żołnierzy ginących na wschodzie. Nie wśród ludzi, którzy zatrzymują rosyjskie ścierwo, zanim podejdzie bliżej naszej granicy.
Jeśli przyjdzie wojna, Polska będzie musiała walczyć. Nie dlatego, że prawica miała rację, tylko dlatego, że prawica i podobni polityczni piromani przez lata pomagali doprowadzić nas do miejsca, w którym będziemy mieli mniej przyjaciół, więcej wrogów i społeczeństwo rozgrzane do czerwoności. A potem będą pomniki, przemówienia, znicze, msze i wielkie słowa o ofierze. Bo w tym kraju często najpierw produkuje się katastrofę, a później uroczyście składa się pod nią kwiaty.
Dlatego trzeba mówić zimno, brutalnie i bez udawania. Prawica, która podpala relacje z Ukrainą, nie broni Polski. Ona pcha Polskę w samotność. A samotne państwo frontowe nie jest suwerenną twierdzą. Jest celem. Kreml doskonale to wie. Nasi domowi geniusze od honoru jeszcze nie zauważyli, że ktoś im dawno rozpisał rolę. Mają krzyczeć. Mają dzielić. Mają obrażać. Mają palić mosty. A potem mają się zdziwić, że na końcu tej drogi nie ma chwały. Jest błoto, krew, izolacja i długa kolejka winnych, którzy oczywiście niczego wcześniej nie rozumieli.
Podsumowując jednym zdaniem: prawica podpala nasz wspólny dom na chama, a kiedy ogień wejdzie na dach, okaże się, że z tych prawicowych piromanów są tacy sami strażacy, jak z plastikowej husarii obrona powietrzna, a gasić będą jak zwykle zwykli obywatele, bo sprawcy spierdolą za granicę tworzyć rząd na uchodźstwie z miną ludzi, którzy znowu „ocalili” kraj, a teraz z poświęceniem godnym greckich herosów muszą cierpieć w tej strasznej zachodniej zgniliźnie
KLITSCHKO: What I cannot forget since 2014 is that Polish people and Poland as a country have always been supportive of Ukraine at different stages.
I know there are certain complications regarding our mutual history, but come on, we are modern nations and neighbors.
We've been very close to each other throughout our history. There've been negative moments, but mostly positive ones.
I just hope that we will clear things up and build our common home, Europe, together, shoulder to shoulder, as we fight against evil in our homeland during this war.
WIRTUALNA KSIĄŻKA KUCHARSKA zaprojektowana do gotowania, a nie tylko do oglądania.
Na mojej stronie znajdziesz przepisy, które można wygodnie skalować pod liczbę porcji. System przypilnuje czasu, zapamięta miejsce, w którym skończyłeś, a potrzebne składniki trafią na listę zakupów. Wszystko będzie zawsze pod ręką, ale z możliwością wydruku, jeśli wolisz gotować z kartki.
Dania, do których chcesz wracać, zapiszesz w ulubionych. Baza przepisów będzie stale powiększana o kilka nowych pozycji tygodniowo.
Prosto, wygodnie i praktycznie. Tak, żeby naprawdę chciało się gotować.
Zapraszam: https://t.co/fmIe88KHBX
Bardzo proszę o szerokie RT 🫶👌