Ali Salduş

[Ali Salduş @SalduAli]

Dünya da insan olabilen sayısı "kendin için hak olarak gördüğünü, karşındaki için de gördün mü" sorusuna samimi olarak "evet" cevabı veren kadardır!

[Lana💕 @NiahLangh]

Easy Genius Plastic bottle DIY HACKS

[Antonio Rodríguez @Antonio_RodriIA]

¡ÚLTIMA HORA: DEJA de eliminar correos cuando Gmail te dice que te has quedado sin almacenamiento.

El mayor desperdicio de almacenamiento se esconde en otro lugar.

Liberé 18 GB en minutos sin tocar mi bandeja de entrada.

Aquí te explico exactamente cómo verificarlo:

[Bazı Enfes İnternet Siteleri @nefissiteIerim]

TARAYICI GEÇMİŞİNİZİ SİLMEK, TARAYICI GEÇMİŞİNİZİ SİLMEZ.

GOOGLE KENDİ KOPYASINI HESABINIZA BAĞLI OLARAK, ÇOĞU KİŞİNİN ASLA AÇMADIĞI BİR SAYFADA SAKLAR.

İŞTE HEPSİNİ SİLMENİN YOLU:

[prof @Xprofser]

DÜNYANIN EN ÜNLÜ 5 YASASI

1- Murphy Yasası: Bir şeyin olmasından ne kadar korkarsanız o şeyin olma ihtimali de o kadar artar.

2- Kidlin Yasası: Bir problemi açık ve net bir şekilde yazarsanız çözmüş olursunuz. 👇

[prof @Xprofser]

40 YAŞINDAN SONRA HAYATINIZI YENİDEN KURUYORSANIZ, BU 14 ŞEYLE BAŞLAYIN.

1. Dişlerinizi, cildinizi ve duruşunuzu düzeltin.

[Ali Salduş @SalduAli]

@shairnn 18

[zynp @dgrszlzynp]

Ünlü bir nörolog diyor ki:

Erken dönem demansın (bunamanın) ilk belirtisi unutkanlık değildir.

Herkes sanıyor ki demans önce hafıza kaybıyla başlar, ama gerçekte daha basit ve erken bir şeyle başlayabiliyor.

Bu işaret 45 yaş civarından itibaren fark edilebiliyor.

[Bi Bak! @haberebibak]

"Erkek olmak istiyorum" diyen 9 yaşındaki kız çocuğunun psikolog seansındaki gerçek nedenini anlattı:

- "Sürekli kravat takmak isteyen, elbise giymeyi reddeden ve erkek olmak istediğini söyleyen 9 yaşındaki bir kız çocuğu psikiyatra götürülüyor."
- "Seanslarda çocuğa erkek olmanın neden güzel olduğu sorulduğunda, abisinin geç saate kadar dışarıda kalabildiğini ama kendisine kız olduğu için yasaklar konulduğunu söylüyor."
- "Abisi ağaca tırmandığında 'aferin çok güçlüsün' diye övülürken, kendisine 'hanım hanımcık olmalısın, ayıp' denmesinden yakınıyor."
- "Yapılan klinik değerlendirmede çocukta hiçbir psikolojik sorun saptanmıyor; aslında erkek bedenine sahip olmak değil, erkeklere tanınan özgürlükleri istiyor."
- "Toplumda dayatılan katı kurallar ve cinsiyet rolleri çocuklarda ters tepebiliyor, bu yüzden ailelerin sınırları koyarken dengeyi bulması gerekiyor."

[Ali Salduş @SalduAli]

Algıladığımız Yaşam, gerçeklik üzerine mi kurulu, yoksa; kurgularımız üzerine mi?
Elbette; yaşam biz olsak da, olmazsak da, kendi; özgün işleyişini sürdürür.
Burada devreye giren yaşamdan; neyi, ne kadar almak istediğmiz ve buna uygun ne yaptığımızdır.
Nersesindeyiz yaşamın?

[Pratik Dünya @pratikdunya]

Kravatı sadece 3 hareketle bağlamayı öğrendiğinde kaç yaşındaydın?

[Sevda @sevdaloji]

10. “Onunla birlikteyken, onsuz olduğumdan daha yalnız hissettiğimi fark ettiğimde.”

Bu, en sık verilen cevaptı.

Evlilik içindeki yalnızlık tehlikeli bir durumdur.

Çünkü o noktada, ilişki duygusal olarak çoktan bitmiştir.

Çoğu evlilik, bir

[soulmates @surrealistnot]

O çok merak ettiğin sorunun cevabına hazır mısın?

Neden bu devirde doğdun?

Simulasyonun zaman kodlarını çözmeye hazır mısın��z?

Hayatı, zamanı ve boyutların şifrelerini birlikte çözeceğiz.

Uygun oldugun zaman okursun..
Başlıyoruz‼️

Yaşam sonluysa, aslında yaşam sonsuzdur;
👉

[Özgür Demirtaş @ProfDemirtas]

Bu yazımı herkese yayın lütfen:

Bu Dünyadaki (hangi Irktan, hangi Dinden olursa olsun) her 100 insandan:

1) 40 tanesi KATİL olma potansiyelinde. Eğer hiçbir kameranın çekmediğini bilse bıçağı sokacak PİSLİK, kafayı kesecek PİSLİK, tetiği çekecek PİSLİK.

2) Geriye kalanın 30 tanesi SAPIK olma potansiyelinde. Eğer hiçbir kameranın çekmediğini bilse her türlü sapıklığı yapacak PİSLİK. Çocuğa yeltenecek PİSLİK.

3) Geriye kalanın 20 tanesi HIRSIZ olma potansiyelinde. Eğer hiçbir kameranın çekmediğini bilse her türlü hırsızlığı yapacak PİSLİK. Hak yiyecek PİSLİK.

4) Geriye kalanın 7 tanesi DOLANDIRICI olma potansiyelinde. Çoğu, kameralar çekse de çekmese de Dolandırıcı PİSLİK.

5) Sona kalan 3 Kişi İYİ olma potansiyelinde. Ama bu 3 kişinin 2’si de kanunlardan KORKTUĞU için zorlaya zorlaya iyi.

6) En sona kalan 1 kişi TEMİZ ve İYİ kalpli… Her 100 kişiden sadece 1 tanesi İYİ…

O BİR kişilerden biri siz iseniz sizin gibileri bulun. Sımsıkı sarılın ve birbirinizi bu ŞEYTANLARDAN koruyun.

Ha bu arada her hangi bir kökenin, ırkın, mezhebin daha İYİ veya daha KÖTÜ olduğunu iddia edenler de muhtemelen kendi toplumunun KÖTÜLERİNDEN…

Her ırk, köken, inanç veya mezhep de bu 99 tane PİSLİK var.

Dünyanın bu kadar PİS ve ŞEYTANİ bir yer olduğunu 40 yaşımdan sonra anladım. Ailemin beni bu kadar SAF ve kapalı kutu içinde yetiştirmesine biraz kızgınım. Allahtan MATEMATİK kafam var kendimi koruyabildim.

Tüm İYİ insanlar: Kendinizi, sevdiklerinizi, çocuklarınızı ve diğer iyi insanları KORUYUN.

Saflarınıza çekilin ve ŞEYTAN Pisliklerden uzak durun 😔😔😔

[Tamir & Tadilat @TamirveTadilat]

Düğüm çeşitleri.

[Tuhaf Ama Gerçek @TuhafAmaGercek]

Pozitif ❤️

[Keyfi Paylaşımlar @keyfipyIasimIar]

Para ve eğitim adlı video sosyal medyada gündem oldu.

[soulmates @surrealistnot]

Toplumda özellikle spor dünyasında sürekli transfer talep eden kulüp taraftarları gibi gruplarda gözlemlenen kıskançlık ve kompleksler, aslında derin psikolojik ve sosyo-ekonomik köklerden beslenir.

Bu insanlar genellikle düşük profillidir;

Kendi yetersizlik ve eksikliklerini dışardan transferlerle tamamlama açlığı içindedirler.

Yani, hayatlarının temel unsurlarında eksiklikler yaşarken, daha yüksek seviyelere bi anda sıçramaya çalışırlar.

Abraham Maslow'un ünlü ihtiyaçlar hiyerarşisi teorisi, bu fenomeni mükemmel bir şekilde açıklar.

Maslow, insan motivasyonunu bir piramit şeklinde modellemiştir:

En altta fizyolojik ihtiyaçlar (yeme, içme, barınma, uyku gibi temel hayatta kalma unsurları) yer alır.

Bunların üzerine güvenlik ihtiyaçları (iş güvencesi, sağlık, mülkiyet güvenliği) gelir.

Ardından sosyal ihtiyaçlar (ait olma, sevgi, arkadaşlık), saygı ihtiyaçları (kendine saygı, başarı, statü) ve en üstte kendini gerçekleştirme (potansiyeli tam olarak kullanma, yaratıcılık, iç huzur) bulunur.

Maslow'a göre, bir seviye tatmin edilmeden üst seviyeye geçmek mümkün değildir; yoksa bireyde frustrasyon, gıpta,kıskançlık ve kompleksler oluşur.

Mesela sürekli transfer isteyen kulüp taraftarlarını ele alalım.
Bu zavallı, aciz, düşkün ve düşük kişiler, takımlarının her sezon yıldız oyuncular almasını talep eder, ancak bu talep genellikle kendi hayatlarındaki eksikliklerin bir yansımasıdır.

Eğer bir taraftar asgari ücretle geçiniyor, temel barınma veya beslenme sorunları yaşıyorsa, Maslow'un piramidinde en alt seviyede takılı kalmıştır.

Bu durumda, kendini gerçekleştirme seviyesine –ki burada belki de bir spor tutkusu üzerinden tatmin arayışı– doğrudan atlamaya çalışmak, kıskançlık doğurur.

Başka takımların başarılarını kıskanır, kendi kulübünün yöneticilerini suçlar ve sürekli "daha iyisini" ister.

Bu, düşük profilin bir belirtisidir: Gerçek hayatta temel ihtiyaçlarını karşılayamayan birey, sanal veya duygusal bir alanda (futbol gibi) üstünlük peşinde koşar.

Psikologlar, bu tür davranışları "yerine koyma mekanizması" olarak tanımlar; yani, gerçek eksiklikler, hayali zaferlerle telafi edilmeye çalışılır.

Benzer şekilde, asgari ücretli genç veya maaşı yetersiz daha yaşlı bireyler için durum daha trajiktir.

Türkiye'de asgari ücretin alım gücü düşükken, birçok genç işsizlik veya düşük gelirle boğuşur.

Yaşlılar ise emeklilik maaşlarının yetersizliğiyle temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanır.

Maslow'un teorisine göre, bu kişiler piramidin alt katlarında sıkışıp kaldıkları için, üst seviyelerdeki "huzur" ve "kendini gerçekleştirme"ye ulaşamazlar.

Bunun yerine, toplumun üst tabakalarını kıskanır, kompleks geliştirir.

Bir asgari ücretli genç, sosyal medyada lüks hayatlar gören akranlarını kıskanabilir ve bu kıskançlık, agresif davranışlara dönüşebilir.

Amerikan Psikoloji Derneği'nin çalışmaları, ekonomik dezavantajlı gruplarda kıskançlık oranlarının %40 daha yüksek olduğunu gösteriyor.

Benzer şekilde, Türkiye'deki sosyolojik incelemeler ;
düşük gelir gruplarında psikolojik rahatsızlıkların arttığını ortaya koyuyor.

Bu komplekslerin kökeni, sadece bireysel değil, toplumsal yapıdan da kaynaklanır.

Kapitalist sistemde, medya ve reklamlar sürekli "en üst seviyeyi" vaat eder:
Lüks arabalar, ünlü hayatları, hızlı başarılar.
Ancak, temel ihtiyaçlar karşılanmadan bu vaatlere kapılmak, bireyi kıskanç bir döngüye sokar.

[soulmates @surrealistnot]

Sürekli aynı günü yaşayan zombilere dönüyoruz ama bunu hissedemiyoruz ve uyaranları da bozgunculukla suçluyoruz.

İçinde yaşadığımız dünyada algılarımıza esir olmuşuz ve bize gerçeği/güneş ışığını göstermeyen perdeleri kutsayıp baş tacı yapıyoruz.
Aman neyse.
Benim bunları düşünmem, sürekli yazmam ne işe yarıyor olabilir ki?Ben de şu sahte algıların bir parçası değil miyim?
Oyundaki uyarıcı filozof; oyunun etkinliğinin ve gerçeklik algısının artmasından başka ne işe yarar ki oyundan çıkamadıkça?

Hazlarının esiri olan insanların; karnını doyurmaktan başka gayesi olmayan insanları anlayamayacakları bir dünyadayız.

Atalarımız açlıktan ölmemek için avladıkları mamutun kemiklerini yalarken, şimdi nar ekşisi sosunda fırınlayıp ananas köpüğüyle tereyağında marine ediyoruz.

Adeta duvardaki gölgeleriyle smokin giymiş hipopotamları, koltuk altına deodorant süren gorilleri seyrediyoruz.Öylesine çaresiziz ki.

Ve bu çaresizlik ile kendi köklerimizi, kendi arı özümüzü inkâr edip hazların, lezzetlerin peşinde ruhumuzu heba ediyoruz.

O lezzet arayışı bizi nefsimize esir ederken bizler kendimizi yüceliyor sanıyoruz.

[soulmates @surrealistnot]

Yemek yerken Sokrates edasında pozlar verip notlar alan, notlar veren master şefleri izleye izleye beynimizin sulandığı bir Alacakaranlık Kuşağı dizisindeyiz.

Bir çatal ucuyla sözde açlığa meydan okuyan nazik homo neandartelden hallice şeflerin dünyasında zamanı israf etmeyi öğrendik ve artık hepimiz israf şampiyonuyuz.

Bravo!
Hani İbrahim'i ateşte yanıyor görüp Nemrud'a olan inancını kuvvetlendiren halk vardı ya?

İşte o halk biziz.
Sanal gerçeklik oyununda gerçeği göremiyor, aslında İbrahim'in bir g��l bahçesinde olduğunu kavrayamıyoruz.

Doğrudan değil; nefsten, menfaatimizden, korkularımızdan tarafız hep.

Ki zaten yapacak da daha iyi bir şeyimiz yok.
Bauer'in de dediği gibi ya duvardaki gölgeleri (TV'de MasterChef/Survivor vs.) izleyeceğiz ya da ışığı kapatıp gideceğiz (uyuyacağız).

Bu bizim kaderimiz.
Öyle ezberledik senaryoyu ve kendimize en basit rolü verip o rolü oynuyoruz.

Hazlar, lezzetler.
En büyük kutsalımız artık bu.
Bir yayladan vadide otlayan koyunları seyretmek artık bizim seçimimiz değil.
O koyunları sadece tadından biliyoruz artık.
Bir ağaçta yetişen cansız, ruhsuz ama dry age marine edilmiş, fırına hazır lokum gibi hazlar, lezzetler sanıyoruz.

“Seni öldürmeyen; seni güçlendirir.” Ne kadar doğru değil mi?
Bizi öldürmeyecek korkular yaratıp hayatta kalma hormonları salgılayarak hazlarımızı kutsuyoruz. Korku bizim seçimimiz.

Evrenin cehennemi olarak yarattığımız şu dünyada sahte canavarları geçip level atlayan kahramanlarız.

Evet, biz atalarımız gibi değiliz. Onlar aslanların avlarından arta kalanı yiyorlardı.
Ama ya biz?
Değil mi?
Biz medeni insanız. Çünkü smokin ve abiyeler giyerek çatal, kaşık, bıçak ile portakalla tatlandırılmış lokum gibi ağaçta yetişen, printerdan çıkma
etlerden yiyoruz.

Çünkü biz tekemmül etmiş medeni insanız.
Değil mi?
Evet.
Gerçeği okuyup kaçıyoruz. Sorgulamaya, aynaya bakmaya yüzümüz yok.

[soulmates @surrealistnot]

Çünkü o bencil, o hazlarının esiri olan aslında biziz.
Hangisinden vazgeçebildik?
Hangisinden vazgeçebilirdik?

Bir bataklığa saplanıp kalmışız çünkü o bataklığın suyunu ekmeğimize katık yapmışız, onsuz olamayız.
Bataklıktan kurtulmak her an mümkün ama işimize gelmiyor.

O hazları unutamıyoruz.
Musa'ya ne dediğimizi hatırlıyorsunuz, yukarıda yazmıştım:
Karnımız tok olsun yeter bize.

Hazlarımız, heva ve heveslerimiz tatmin edilsin, yeterli.
Açlık özgürlüğe baskın geliyor. Esaret kendi seçimimiz.
Toplumda ne kadar lanetlediğimiz günah varsa hepsi bilinçaltımızda yatıyor.
Sadece gün yüzüne çıkıp henüz keşfedilmedi.
Ama bir haz bağımlılığının ayrılığının ihtimali anında bir kaplan gibi atılıp zorbalık yapmaya namzet duruyor.

Çünkü içimizde yaşayan sinsi bir canavar var.
Tabii içerdeki canavar ehlileştirilebilir, yani nefs terbiyesi. O canavar bazı ruhani eğitimlerde nefs/ego/ben olarak geçen ve hatta bazen çömelmiş engerek yılanı, bazen sinmiş bir kaplan olarak tabir edilen nefs sayesinde bizler bu dünyada hayatta kalırız.

İnsan menfaatine tapar değil mi? Ama der ki ben Hakk'a tapıyorum. Tapmak önünde eğilmek midir?

Ondan menfaat devşirmek? “Hakk'a tapmak” doğruyu, adaleti yere düşürmemek değil mi?

“Siz şu adama niye tapıyorsunuz?” dendiğinde “tapmıyor, seviyoruz” diyorlar ya?
Allah'a taptın da ne yaptın?

Evet, biz nefsimizi terbiye edemedik, ıslah edemedik. Eğitemedik.

İsteklerimizi frenleyemedik. Sınırsızca istedik, doymadık, doymak bilmedik.

Ve artık ameliyatlık, neşterlik olduk. Nefs ortadan kalkacak bir gün.

Beş duyu yerine implantlar takılacak ve insanlar robotlaşacak. İrade duyulara teslim olacak.
O zaman ölmüş olmayacak mıyız? His, istek, isyan, özlem.
Bu duygulara ne olacak?

Ölmeden evvel ölmenin sırrıyla yumurta kapıya dayanmadan içimizdeki kaplanı eğitip yola getiremez miyiz?

İçimizdeki canavar dediğim şey biziz.
Amigdala.
Bilinçaltı.
Orada adeta bir engerek yılanı vardır.
Ona yılan deme sebebim yılanları kötülemek değil.
Anlayın diye.
Ama o aslında bir güvercindir. Güvercin de sinek için, kurtçuklar için bir canavardır.

Ama masum görünür.
O halde içimizdeki o çığlık, canavar ya da her neyse, akıt gelsin!
İşte burada.
İçimize sığmayan bir çığlığımız var.
Lakin peki senin;
Değişmeye cesaretin var mı?