Ben artık zamanın ne olduğunu bilmiyorum. Gün mü geçiyor, ay mı doluyor, anlayamıyorum. Çünkü sen gittiğin gün saat durdu. Herkes için hayat akmaya devam ederken, benim için her şey aynı saniyede kaldı. O saniyede sen vardın. Sonra bir boşluk oldu. O boşluk hâlâ kapanmadı. Bir annenin çocuğuna dair bildiği her şey yarım kaldı. Sesinin nasıl değişeceğini bilmiyorum mesela. Büyüyünce bana nasıl “anne” diyeceğini bilmiyorum. boyumdan uzun mu olacaktın, koluma girip yürüyecek miydin, sevip sevilecek miydin, gençliğin nasıl olacaktı, mezuniyetinde nasıl mutlu olacaktık… Bunların hiçbirini bilemeyeceğim. her şeyimiz yarım kaldı tüm hayallerimiz umutlarımız ben sensiz yarım kaldım artık eksiğim. ben hâlâ anneyim ama anneliğimi yaşayacağım bir evladım yok. oğlumu benden koparıp aldılar kanadımı kolumu kırdılar. Bu cümleyle yaşamak zorundayım. Her gün, her saat. İnsan bazen keşke kalbi dursa diyor ama durmuyor. Kalp durmuyor ama içi kanamaktan vazgeçmiyor. Kimse bana “alışırsın” demesin. Bir anne çocuğunun yokluğuna alışmaz. Sadece hayatta kalmayı öğrenir. Ama bu yaşam değil. Bu, nefes alıp acıyı taşımak. Ben artık acıyı taşımıyorum, acının kendisi oldum. En çok da sessizlik yakıyor canımı. Her şey çok sessiz. Sen yokken bu ev fazla sessiz. Bu dünya fazla sessiz. Ve bu sessizliğin içinde kimse hesap vermiyor. Adalet bir türlü gelmiyor. Bir çocuğun ölümü bu kadar kolay unutulabiliyor. bu insanlık mı? adalet nerede? Ben seni toprağa emanet ettim. Ama seni bu hale getirenlere vicdan emanet edemedim. Çünkü vicdanı olan bir insan, bir annenin gözlerine böyle bakamaz. Böyle bakıp gülemez. Bir çocuğun adını “kaza” deyip geçiştiremez. annen seni unutturmayacak. Çünkü unutmak ölmekten daha ağır. Ve ben zaten her gün biraz ölüyorum.
11 yaşında akranları tarafından bisikletinin frenleri çekilerek ölüme gönderilen ve 13 metrelik istinat duvarından düşerek hayatını kaybeden oğlum için adalet arıyorum Suç açık deliller ortada Yiğit Cemin adaleti neden bekletiliyor Bizim tek isteğimiz adaletin sağlanması ve masum çocukların aynı acıya maruz kalmaması #YiğitCemAdaletBekliyor
bazen sabah uyaninca o kadar uykusuz oluyorum ki gece erken uyuycam diye yemin ediyorum, sonra gece bi seylerle oyalaniyorum ve kesinlikle erken yatmiyorum, iste o gecelerin sabahinda kendime kurdugum ilk cumle “senin onurun da serefin de yok” oluyo
oğlumun katillerini bugün SOKAKTA TOP OYNARKEN GÖRDÜM. Allahım yanıyorum duy sesimi benim oğlum mezarda bunlar dışarda top oynuyor adalet neyi bekliyorsun?
Dört buçuk aydır katiller hayatına devam ediyor. Ben ise yavruma hasret,acıyla yaşamaya çalışıyorum. Aile sosyal hizmetler bakanlığı katillerin yeri okul değil,ailesinin yanı değil sesimizi duyun lütfen dayanamıyorum.
https://t.co/xgf5w93PAy
oğlum için adalet arıyorum cimere şikayet metni yazdık ama çok uzun olduğu için buradan paylaşamıyorum, hiçbir numara gözükmeden kanala üye olup orada olan metni cimere yazabilir misiniz
Canice katledilen o kadar çok yavrumuz varki hepsi bizim evlatlarımız. Acının eksiği fazlası olmaz olamaz. Acının yaşı olamaz hepsi evlat. Bu platformda bizler sesimiz duyulsun ki dosyaların üstü kapanmasın arayışındayız asla acı yarıştırma arayışında değiliz.
Ben sabahın köründe işe giderken bunun böyle yatması sinirime dokunuyor, yok mu okul mokul bunlar için kreşe yazdırayım bunu gelsin servis 7 de alsın gitsin