Tolstoy'un ölmeden önceki konuşması: "İnsanlar acıyla büyür. Yaşam, bedende değil ruhtadır. Ölüm yalnızca bedenden kurtuluştur. Zihninizde neyin bedensel olmadığını ayıklayın. Gelecek için endişe etmeyin, çünkü gelecek diye bir şey yoktur. Sadece şimdi vardır. Onun için yaşayın."
Herkes tarafından sevilen biri olmak samimi bir olgu değil.Birileri benden nefret etmeli,memnun edemediğim insanlar olmalı.Çünkü herkesi memnun eden günün sonunda kendi memnuniyetsizliği ile girer yatağa.Çünkü herkese yetişen, en çok kendine geç kalmıştır hep...
Frida Kahlo şu sözlerle sanki beni anlatıyor; “Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.”
Tek derdim huzurlu ve mutlu olmak gerçekten kimsenin hiçbir şeyinde gözüm yok. Merak etmiyorum, kıskanmıyorum aksine herkesi en iyisi bulsun istiyorum. Tek istediğim sevdiklerimle düzenli ve huzurlu bir hayat kimse de tadımızı kaçırmasın.
Ömer iyi çocuktu ama fena bir kusuru vardı.
İnsanlara fazla güveniyordu.
Sırf seviyor diye onları tanıdığını zannediyordu.
Eğer geri dönüp söyleyebilseydim söylerdim.
‘Ömer derdim her ihanet sevgi ile başlar.