علی زارعی، از آسیبدیدگان چشمی خیزش ۱۴۰۱ و زندانی سیاسی میهنپرست، در پیامی تلفنی از زندان قزلحصار اعلام کرد حکم اعدام ناعادلانه او در دادگاه جمهوری اسلامی تأیید شده است.
علی زارعی با تأکید بر این که هیچ اقدام خشونتباری انجام نداده، از سازمانهای حقوق بشری و افکار عمومی جهان خواست تا صدای او باشند و نگذارند جمهوری اسلامی او را اعدام کند.
او با تاکید بر وفاداریاش به میهن و ملت ایران گفت: همچون همیشه ستایم سه فر: یکی فر یزدان، یکی فر شاه، دگر فر ایران.
صدای علی زارعی باشیم و نگذاریم ماشین اعدام و کشتار جمهوری اسلامی جان این جوان میهنپرست و شجاع را بگیرد.
اول پول کم میشود
بعد متحد کم میشود
بعد فرمانده مطمئن نیست
بعد سرباز مردد میشود
بعد مردم دیگر نمیترسند
و ناگهان همه میپرسند:
چطور حکومتی که اینقدر بزرگ دیده میشد، اینقدر سریع تمام شد؟
دیکتاتورها یکروزه سقوط نمیکنند؛ یکروز دیده میشود که سقوط کردهاند…
خبرارو دارین؟؟ اون منطقه لبنان که رافضی گفته بود دست بزنین ال میکنم بل میکنم رو ارتش اسرائیل گرفت صاف کرد، تروریستهای حزبلا رو هم با دستبند و کونبند دارن میبرن اسراییل!
#IraniansStandWithIsrael#ننگ_بر_جمهوری_اسلامی_و_مزدورانش
وقتی در هفت ، هشت استان پدافند میزنند، یعنی برای آسمان فردا نقشه دارند
تضعیف پیوستهی چشمها و سپرهای دفاعی، میتواند آمادهسازی میدان برای مرحلهای سنگینتر و گستردهتر باشد
خبرهای مهم شاید نه در دوردست؛ که همین نزدیکیها باشند…
منتظر باشید
این روزها با هرکدام از بچههای داخل حرف میزنم، یک غم مشترک پشت کلماتشان هست؛ خستگی، دلسردی و آیندهای که مدام دورتر شده.
حق دارند خسته باشند؛ این رژیم فقط اقتصاد را فرسوده نکرد، آدمها را هم فرسوده کرد
یک کشور و منابع ان را نیز فرسود
اما یادمان نرود: فرسودگی دوطرفه است
آنسوی این نبرد هم بیهزینه و بیانتها دوام نمیآورد
تاریخ گاهی نه با یک انفجار، که با تمامشدن توان یکی از دو سوی فرسایش ورق میخورد
این حکم تاریخ است: وقتی یک نسل خسته است، حاکمیت هم سالم از همان فرسایش بیرون نیامده است
امید، آخرین سنگر ماست.
کمی بیشتر دوام بیاورید؛
ریشهها پیش از شکافتن خاک دیده نمیشوند