İçeri girdiğinden beri huzursuz etmeye
başlamıştı. Konuşurken yüzüme bakmak yerine sürekli bacaklarımı ve göğsümü süzüyordu. Ben mesafemi koruyup sohbeti kısa kesmeye çalıştıkça o daha rahat davranıyordu. Evde yalnız yaşadığımı biliyordu ve bir anda kendimi hiç istemediğim kadar tedirgin hissettim. Bir ara bana doğru yaklaştı, ben de istemsizce geriye çekildim. Tam o sırada telefonu çaldı; ailesi arıyordu. Konuştu, ardından kalkıp gitti. Kapıyı kapatır kapatmaz kilitledim. Belki dışarıdan bakınca sıradan bir olay gibi görünebilir ama yalnız yaşayan bir kadın olarak o an hissettiğim huzursuzluğu anlatamam. Sizce ben gereksiz yere mi şüphelendim, yoksa bu davranışlarda rahatsız edici bir şeyler yok mu?
Dün işten çıkıp eve gidiyordum. Binaya girdim, asansöre bindim. Tam o sırada benden 1-2 yaş küçük komşumuzun oğlu da bindi. Üzerimde topuklu ayakkabı, miniye yakın bir etek ve hafif dekolteli bir gömlek vardı. Asansörde tek kelime etmedi ama gözlerini de üzerimden çekmedi. Bacaklarıma, göğsüme bakıp duruyordu. Ben hiç oralı olmadım, yüzüne bile bakmadım. Eve girdim, rahatlayıp üstümü değiştirecektim ki daha üzerimin yarısını çıkarmışken kapı zili çaldı. Dürbünden baktım, yine oydu. Hemen üstümü düzeltip kapıyı açtım. “Evde kimse yok, biraz sende kalabilir miyim?” dedi. Açıkçası garipsedim ama komşumuzun oğlu olduğu için geri çevirmedim, içeri aldım.