HDP’li belediyelere kayyımlar atanırken, muhalif gazeteler kapatılıp, gazeteciler tutuklanırken SZC ekibi “terör” söylemine yaslanarak AKP’ye tam destek vermişti. Şimdi ise AKP “terörü” SZC’yü de vurdu.
Mesela şu belgeyi paylaşalım.
---
6Eylül 1938 tarihli ve 6/3775 sayılı gizli yazıya cevaptır.
Doğu illerindeki “Kürtlük meselesinin” kökünden çözülmesi ve bu amaçla bölgeye Türk göçmenlerin yerleştirilmesi gerektiğine ilişkin Genelkurmay Başkanlığının 3 Eylül 1938 tarihli şifreli yazısı ile bu konudaki görüşleri, Bakanlığımızın öteden beri takip ettiği ve gerçekleşmesini istediği Doğu iskân politikasına tamamen uygun bulunmuştur.
Doğu’da Türk nüfusunun, Türk dilinin ve kültürünün yoğunluğunu artırmak; demiryolu hatlarının güvenliğini, kamu düzeninin devamlılığını ve aynı zamanda ekonomik ve tarımsal kalkınmayı sağlamak; geniş bir alana yayılmış durumda bulunan Kürt dili ile Kürt nüfus yoğunluğunu parçalamak amacıyla:
Sivas–Erzurum demiryolu güzergâhına 25.000 kişi, Elazığ ve Bingöl illerinin uygun ve verimli bölgelerine 25.000 kişi, Mardin ve Siirt illeri hariç olmak üzere Diyarbakır ili ile neredeyse boş durumda olduğu belirtilen Van Gölü havzası ve Erciş–Bargiri–Havasor bölgelerine 50.000 kişi yerleştirilmesi planlanmıştır.
Böylece Yugoslavya, Romanya, Bulgaristan ve diğer yerlerden getirilecek göçmenlerden, 20.000 aileden oluşan toplam 100.000 kişinin Doğu’nun bu bölgelerine yerleştirilmesi için altı yıllık bir program hazırlanması amacıyla Birinci, ��çüncü ve Dördüncü Umumi Müfettişliklerle yazışmaya başlanmış ve gerekli talimatlar verilmiştir.
--
🇮🇷 Seyed Khalil Alinezhad, Spiritual Leader of Yarsanism and Kurdish Tanbur Master, Kermanshah, Iran, 1980s.
Yarsanism is a pre-Islamic-rooted Kurdish faith, like Yazidism, preserving unique spiritual traditions and cultural heritage. The tanbur holds a sacred place in Yarsan beliefs and rituals.
İzmir Barosunun yeni yönetimi Kürt halkına saldırmış, Gültan Kışanak’ı ve Selahattin Demirtaş’ı sahiplenmeyi suç ilan etmiş. Bakın size ne diyeceğim!
Sizin en kallavi elemanınız, ulusalcılığın prensi, ülkenin başına getirmeye çabaladığınız TBB başkanınız, kendisine Kıbrıs’ta elçilik verilince taklalar atarak taraf değiştirdi. Önünde asker selamına durduğunuz, gönlünüzün teğmeni iktidar saflarına geçtiği gün, bin yıldır oradaymış gibi size salladı. Duayen gazeteci ve televizyoncularınız bir parmak şıklatmasıyla taraf değiştirdi. “Ben belediyenin kapısına Kürt komayacağım” diyen belediye başkanlarınız saraya maraton koşusu yaptı. Şu ara büyükleriniz birbirini ihbar etme yarışına girmiş.
Varmı “güveniyorum” diyebileceğiniz tek Allah'ın kulu? Sizin önünüze atılan ilk oltaya atlayıp biat edeceğiniz yer yine belli.
Gültan Kışanak, 12 Eylül cuntasının Diyarbakır zindanlarında en ağır işkencelerden geçerken saçının bir teli bile eğilmedi. Seçildiği belediyeye kayyum atandı, 8 yıl tutulduğu zindandan çıkalı daha 2 yıl oldu. Çıktığında da “Bu benim madalyamdır” dedi.
Selahattin Demirtaş, on yıldır zindandaki hücresinde iradesinden milim sapmadı. Onun direnişi, bugün ona suç isnat edenlerin hepsine ders olacak niteliktedir. Sevgili Demirtaş’ın avludaki tek voltası, sizin fırıldak hayatlarınızın tamamına bedeldir.
Biz boyun eğmeyen bir geleneğin takipçileriyiz, ağa babalarınız bizi iyi tanır. Gidin ötede oynayın.
Türkiye’de 25 milyondan fazla Kürt yaşıyor.
Anadilininde eğitim Kürtlerin doğal hakkı.
Bu doğal hak 100 yıldan fazladır gasp edilmiş.
Kürtçe Türkiye’de 2. Resmi dil olmalı ve ilkokuldan üniversiteye eğitim,
Türkçe olduğu gibi Kürtçe de olmalı.
Bir Kürt olarak benim cevabım şu:
Kimse Türkçenin öğrenilmesine, Türkiye’nin ortak iletişim diline veya ortak yurttaşlık hukukuna itiraz etmiyor.
Mesele, Kürt çocuğunun kendi anadilini öğrenmesinin neden hâlâ bir tehdit gibi görülmesidir?
Türk çocuğu okulda kendi anadilinde eğitim alabiliyorsa, Kürt çocuğunun da Kürtçeyi öğrenmesi, Kürtçe eğitim alabilmesi neden “yarın ne isteyecekler?” korkusuyla karşılanıyor?
Evet, Kürtler ana dilde eğitim de isteyecek. Kürtçenin kamusal ve anayasal güvenceye kavuşmasını da isteyeceğiz. Çünkü eşitlik, “sizi seviyoruz, birlikte yaşayacağız” demek değildir. Eşitlik; hakların, özgürlüklerin ve kimliklerin hukuk önünde gerçekten eşit olmasıdır.
Asıl sorulması gereken “Yarın ne isteyecekler?” değil; “Bugün neden eşit yurttaşlığın gereğini hâlâ yerine getirmiyorsunuz?” sorusudur.
Biz Kürtler bu ülkede kimsenin lütfuyla yaşamıyoruz. Bu ülkenin yurttaşlarıyız. Eşitlik istiyoruz, ayrıcalık değil. Anadilimizi istiyoruz. Başkasının dilini inkâr etmiyoruz. Hak istiyoruz, kimsenin hakkını istemiyoruz.
Türkçe’yi ve başka dilleri de elbette en iyi şekilde öğreneceğiz.
Madem Türkler ve Kürtler bir ve beraber yoluna devam edecek, o zaman bu beraberliğin dili de hukuku da eşitliği de gerçek olsun.
Birlik, farklılıkların inkârıyla değil, eşitliğin kabulüyle mümkündür.
Evet önemli olan his.
Ben de kendimi Polinezya yerlisi hissediyorum.
Çorumlu bir arkadaşım var o da kendini Senegal yerlisi hissediyor.
Oluyor böyle şeyler