Maandag voor kerst, het is zoals altijd,
maar ergens hangt een belofte in de lucht.
Niet van grote daden of gouden dagen,
maar van stilte, warmte, een rustige zucht.
Ik probeer te denken aan het weekend,
maar de gedachte breekt in stukken.
Zaterdag wordt een fiets zonder wielen,
zondag een kat die zich uitrekt
maar niet opstaat.
In het verlangen naar iemand terug te zien zit een schoonheid. De zon gaat stralen, de vogels gaan zingen, het voelt alsof we op de vooravond staan van de lente!
Het is interessant dat het de liefhebbers van Zwarte Piet zijn, in
meerderheid witte mensen, die vaststellen dat Zwarte Piet niet
racistisch is. Ze hoeven daarvoor ook niet te rade te gaan bij de mensen die daar wellicht een op ervaring gebaseerd oordeel over kunnen hebben.
@SGeysenbergh Je verenigt geen mensen door niet te reageren op extreemrechts racisme of xenofobie, Stijn. Zoiets heet 'behagen' of zelfs 'normaliseren', en daar doe ik niet aan mee.