Artık insanlar ilişki yaşamıyor, seçenek deniyor. Beğenmeyince hemen bir sonrakine geçiliyor. Cebinde yedek bir kalp taşıyor sanki herkes. Kusursuzu arıyor, yetinmeyi bilmiyor. Düşünün ki veda bile etmiyor insanlar, yazmayınca bitiyor. Emek yok, sabır yok. Sadece sessizlik ve yok oluş.
KYK’da kaldığım ilk aylarda gece 3 gibi odamızın kapısı sertçe çalındı. Hepimiz korkup uyandık. Kapıyı açınca görevli, odada su kaçağı olduğunu ve hemen boşaltmamız gerektiğini söyledi.
Uykulu uykulu eşyalarımızı toplamaya çalıştık. Koridorda herkes ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Meğer üst kattaki odanın banyosundan su sızmış ve bizim odanın tavanına kadar gelmiş. Bizi gece boyunca başka bir odaya aldılar. Dört kişi, üç yatakta sabaha kadar oturup uyumaya çalıştık