نقض عهدهای مکرّر شیطان بزرگ نسبت به تفاهمنامه، بار دیگر این حقیقت را به همگان ثابت کرد که امضای رئیسجمهور امریکا چقدر بیارزش و نامعتبر است و زورگوئی، تمامیّتخواهی و وحشیگری، اجزاء لاینفک مرام و مسلک امریکایی میباشد.
کسانی که در میانهی جنگ و با مشاهدهی جنايات آمریکا در کشور، دم از صلح میزنند، منظورشان تسلیم شدن در برابر زیادهخواهیهای رژیم شرور و خبیث آمریکاست.
بدبختها
از ابتدا بحث این بود که "مذاکرات" عملیات فریب است و کشور نیاز دارد به بازدارندگی نظامی برگردد، تا دوباره به ایران حمله نشود.
جنگطلب کسی است که در توهم مذاکرات سه بار برای دشمن فرصت حمله ایجاد میکند، بر نظرات غلط گذشته پافشاری میکند، و اصرار دارد هنوز هم درس نگیرد.
لطفا مراقب عملیات روانی دشمن باشید.
در همه جای دنیا، وقتی کشور درمیانه جنگ قرار میگیرد، ژنرالهای شجاع و جسور را در مناسب قدرت سیاسی قرار میدهند تا کشور را از بحران خارج و دشمن را از امید اثرگذاری فشار مایوس کنند
تغییرات امروز در کمیسیون امنیت ملی ��جلس، نه یک فاجعه استراتژیک که یک کودتای نرم علیه امنیت کشور است!
کشور ناترازی انرژی دارد؟
-بله
بزرگترین ذخایر نفت وگاز جهان را داریم؟
-بازهم بله
یک جای کار نمی لنگد؟
-بله!
حالا این خبر را بشنوید:
بازهم حجت الاسلام شیخ موسی احمدی با تحصیلات ��وزوی رئیس کمیسیون انرژی مجلس شد و مالک شریعتی با دکترای انرژی وسالها کار و پژوهش در این حوزه انتخاب نشد!
انتقام آقای شهید ایران، #خواست_ملت ما است و بهطور حتمی باید صورت بگیرد. این جنایتکاران که فهرستی از صدر تا ذیلشان موجود است، آر��وی مرگی آرام و در بستر را با خود به گور خواهند برد.
برخی میگویند: «ما باید اموال ایران را آزاد کنیم.» بسیار خب.
اما بزرگترین دارایی ملت ما، رهبری عزیزش بود.
تحقق انتقام، بزرگترین حق ملت است و باید پیگیری شود.
به کسانی که نگران حقوق بینالملل هستند، عرض میکنم:
انتقامی که ملت ایران در خونخواهی امام شهید خود میگیرد، فقط دفاع از حق ملت ایران نیست؛ بلکه دفاع از حق حاکمیت همه ملتها در برابر تعرض است.
چنین انتقامی، بزرگترین خدمت به حقوق بینالملل است.
ترامپ، بوزینهای است که نام انسان را به سرقت برده و سرانجام، همچون یزید، به زبالهدان تاریخ خواهد افتاد.
چنانکه موسوی گرمارودی گفته:
«یزید کلمه نبود؛
دروغ بود،
زالویی درشت
که اکسیژن هوا را میمکید.
مخنثی که تهمت مردی بود؛
بوزینهای با گناهی درشت:
"سرقت نام انسان".»
مذاکره یک ابزار است، نه یک هدف. ممکن است در مقطعی کارآمد باشد و در مقطعی دیگر نه.
نباید به ابزار موضوعیت داد؛ آنچه اهمیت دارد، نوع، چگونگی و زمان استفاده از آن است.
اگر موجب تثبیت و ��رتقای قدرت شود، ارزشمند است.
اگر موجب تضعیف قدرت کشور شود، مضر است.