خدمتتون عارضم، به عنوان متولدین در یک کشور خاورمیانهای، با محدودیتهای خاص ایران؛ شما در سن ۳۰ سالگی recalibrate میشید و برمیگردید به ۱۸.
یعنی دستاورد یک وایت از ۱۸-۲۹ سالگی رو شما از سن ۳۰ سال به بعد تجربه میکنید.
این رو بپذیرید، باهاش به صلح برسید و آرزوهاتونو دنبال کنید.
یه جا خوندم که؛
تو وارد زندگی بعضى آدما ميشى تا عشقى رو بهشون نشون بدى كه هيچ وقت تجربه
نكرده بودن...
در ادامه خودشون بهت نشون ميدن چرا هيچ وقت لياقتشو نداشتن…
من هییییچوقت نفهمیدم مشکلتون با امیرپارسا چی بود.
زن ستیز نیست، هموفوب نیست، با فمنن سایدش در peace هست، در طرف درست تاریخ وایساده و بخاطرش زندان رفته.
یک اینفلوئنسر بسیار به درد بخور بود که کلی اطلاعات جالب به ادم اضافه میکرد و محتوای خیلی مفیدی داشت بین یه عالمه بلاگر دو زاری.
حبیب بود؛ من دقیقا یه چیزی برعکسشم، یعنی تا یکی مستقیم تو چشمام نگاه نکنه با زبون رون نگه ازم خوشش مییاد هر کاریم بکنه من میگم حتما از مهربونیشه.
توی مدت اخیر. دو نفری که هرگز حدسم نمیزدم بهم ابراز علاقه کردن و معتقدم بودن خیلی واضحه که، مدتهاست. چطور من نفهمیدم؟
چقدر ناراحتم که شماها رضا فاضلی عزیزمو تازه پیدا کردین.
من توی دوره راهنمایی میشستم برنامههاشو میدیدم. اصلا استارت فهمیدن خزع��لات اسلام واسم از اون موقع خورد.
وقتى تو شروع رابطه دختره ميگه من به فكر ازدواجم منظورش اين نيست كه تورو قرآن بيا منو بگير! منظورش اينه اگه ببينم مناسب آينده ام نيستى يا اختلاف نظر داريم ازت جدا ميشم وقصد ندارم با بلاتكليفيات بسازم.
ولى پسرا فكر ميكنن دختره ميگه يا منو ميگيرى يا رگمو میزنم🎀