Şevk-u Tarab

Sufi Culture and Literature (integrated PhD), philosophy, history, divinity, music...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Fasılasız anlarda yaşanan sentimental boşalmalara yahut catharsislere nihilizm ve narsisizmin eşlik ettiği tuhaf bir dünyadayız. Bu tuhaflık, gitgide insanın düşünsel ve ruhsal melekelerini aşındırarak onu daha da alıklaştırıyor...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Hakiki yakınlık aynılaşma talep etmez; bilâkis ayrılığı taşıyabilme cesaretidir. Başka bir deyişle, sevgi ötekini kendine benzetme iştahından vazgeçtiği ölçüde derinleşir...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

@Melami_Aletheia 😅😅

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Hızlı trende gayet rahat oluyormuş kitap okumak :) Alman idealizmine dair okumalar...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Vazgeçiş artık moral değerde bir iradî hareketi değil; daha keskin bir şeyleşmeye ulaşma adına yapılan bir pratiği ifade ediyor...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Sesimi karcığar makamındaki nağmelerle ısındırırken...Bu arada foto yine İstanbul'daki kitaplığımdan...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Hakikât, koşullandırılmış bir hamlenin değil; iç terbiyesini tamamlamış bir duruşun ufkunda görünür.

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Müslümanların tüketim dünyasında Tanrı ile kurdukları ilişki de nihayetinde tüketici bir ilişki oldu. Tüketime dayalı neopagan hayat tarzını İslamîleştirip üzerine yeşil bir cila ��ekerek ne kadar da müslümanca yaşadıklarını iddia etseler de o cila çekildiğinde nolduğu ortaya çıkıyordu aslında. Zaten baştan beri asıl mesele, tüketimin kültürel/fantazmagorik standartlarını yakalayamamanın ve tüketimin bütün imkânlarından mahrum kalmanın (eksik tüketiciliğin) günahından arınmaktı. Yani aslında kapitalist mübadele tarzının vadettiği ne varsa ona taliptiler ve gelinen noktada da tam tüketici oldular (eskiden çokça dillendirilen "Müslüman zengin olmalı" mottosu da bunu imliyordu). Ortada gözüken şey ise metafiziği olmayan ve ucu yerküre endişelerinden öteye gitmeyen bir dini hayat sadece. Bunları o dünyadan gelen bir insan olarak yazıyorum...

[Iraz Yaşar @irazya]

İlginç olan ahlaki değerlerinin kaynağını aşkın bir varlıkta/Tanrı’da bulun biri için bu kadar maddiyata tutkun bir yaşam. Dünyevi olana bu derece meyleden bir varoluşta nasıl bir dindarlık vuku buluyor merak ediyorum. Siyaseten savunuculuğunu yaptıkları değerlere uygun yaşayacak tutarlılıkları yok ama sabah akşam insanları o değerlerle yargılamayı ve farklı olana düşman kesilmeyi biliyorlar.

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Görev yerime dönmeden önce İstanbul'daki evimden hangi kitapları yanıma alsam diye karar vermeye çalışırken...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Modern kurumların gönderimsel çerçeveleri ve onu ihata eden pagan ritüeller,geç-modern kültürün otantisitesi içinde öznellikleri silikleşmiş ve araçsallaşmış milyonların taşkın dışbükeyliğini (Freud'un hysteriasını andıran bir taşkınlık) sezarist resmiyet ile bir araya getiriyor.

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Pana Film'de beş sene önce yaptığım bir danışmanlık serüveninden dolayı bu konu üzerine bir yazı yazacağım müsait bir vakitte...

[DarkWeb Haber @darkwebhaber]

Kurtlar Vadisi'nin Ömer Baba'sı Emin Olcay:

Osman Sınav'ın bırakma kararına şaşırdık. Hiç beklemiyorduk açıkçası. Hayatın olağan akışına aykırı bir durumdu açıkçası.

Hadi Kurtlar Vadisi'ni riskli diye bıraktı diyelim. Peki, Ekmek Teknesi'ni neden bıraktı? Onu hiç anlayabilmiş değilim.

Çok ilginç olan bir şey var, Osman hem Kurtlar Vadisi'ni hem de Ekmek Teknesi'ni Raci'lere bilabedel bıraktı.

Bir gece gittim ben seslendirme için. Etraf cip dolu. Birtakım tipler dolanıyor ortalıkta. Zor yer buldum kendime. İçeriye girdim bir-iki kişi vardı.

Ne oldu hayırdır diye sorduğumda toplantı yapılıyor demişlerdi. Ben seslendirmeyi beklerken, toplantı bitti. Çıktılar içerden. Osman, benim boylarımda, beyaz saçlı bir adamla indi yukardaki bürosundan.

Adam gittikten sonra Osman'a kim bu adam diye sordum. "Abi bu işte mafyanın ombudsmanı. Herkesin arasını bulur. Onunla konuşmadan hiçbir şey yapmazlar" dedi.

O döneme dair bana garip gelen başka bir şey daha hatırlıyorum. Salacak'ta bir kahvehanede çekim yaparken Osman'ın belinde silah görmüştüm. Tedbir alıyordu Osman.

Mafya çatışmalarını anlattığı dönemdi. Zaten ombudsmanın gelmesi de bundan dolayıydı. Arayı bulmak için...

Osman'dan sonra dizi politikaya dönmeye başladı. Türkiye'nin birtakım bilinmeyen yerlerine doğru gitmeye başladık. Giderek de arttı bu. Hissedilir şekilde. Senaryo giderek bozuldu.

Birkaç defa konuşmaya çalıştım ama cevap vermediler, ben de sustum. Yani şüpheleniyordum da, birilerinden bu bilgileri almasalar bunları nereden biliyorlar diye düşündüğüm oldu.

Bir yerden bir şeyler geliyor ki yazıyorlar diye düşündüğüm oldu...

Bana bölüm çekilmeden önce bölüm senaryosu geliyordu. Okuduğumda çok şaşırıyordum. Yani Yeşil'in diziye girmesine ne gerek vardı ya? Yeşil niye girdi?

Sonra Cumhurbaşkanı niye girdi senaryoya? Bunlar niçin girdi? Ve anlamadığımız şeyler vardı.

Bir de Harp Okulu'nda her sene sahneye konulan oyunları dört sene ben yönettim. Bu her sene en az üç ayımın Harp Okulu'nda geçmesi demektir.

Ergenekon döneminde bazı öğrencilerime FETÖ'nün nasıl tuzak kurduğunu, neler yaptığını duyuyordum. Bundan dolayı da dizideki bu dönüşüm beni çok rahatsız ediyordu.

Uyarsam da Raciler burunlarından kıl aldırmadıkları için dinlemezlerdi. Egoları çok yüksekti. Zaten diziden çıkmak istiyordum ama beni bırakmamak için sürekli sözler veriliyordu.

Ama verdikleri sözleri hiçbir zaman tutmadılar... Dizi de Osman sonrası, James Bond filmi seyreder gibi hale gelmişti yani.

İngiliz ajanları tiplemeleri, KGB tiplemeleri, FBI tiplemeleri, dizinin içine girip girip çıkıyorlardı. Böylesi yakışmıyordu bizim ülkemize...

Tabii Polat Alemdar da vatan kurtaran kahraman oluyordu böylece.

Şaşmaz kardeşlere çok kırgınım. Ne babaları ne de dedeleri gibi insan değiller. İyi, dürüst, düzgün adamlar değiller.

İnşaat işine girdiklerinde de Pana Film'de çalışanların da çok paraları gitmiş. Mülk sahibi olmak için çok para kaptırmışlar bunlara. Şimdi mahkemelikler.

Bana da yanlış şeyler yaptılar. Ben 12 sene rol aldım. Bölüm başı piyasaya göre çok düşük ücretlere çalıştım. Benim tiyatrodan öğrencilerim de orada oynuyordu. Onlara benden çok veriyorlardı.

Raci ile ne zaman para konusunu konuşsam, "Çok kötü durumdayız" diyordu. Eşime de aynı şekilde yaptılar. Zaten eşim Hayat Olcay, 'Elif'in annesini oynuyordu. 'Elif' öldükten sonra diziden çıkarmadılar ama sahne de yazmıyorlardı.

Eşim de o sırada gelen teklifleri geri çevirmek zorunda kalıyordu. Bana sette mobbing uygulanıyordu. Beni ikinci sınıf insan gibi görüyorlardı herhalde.

Ben hayatımı oyunculuğa adamış bir insanım. Devlet tiyatrosunda yıllarca çalıştım. Düşünün, Necati bana rol tarif ediyordu, böyle oyna diye.

Oyunculuğa da bu diziyle başlamış bir insan Necati. Yani beni yıllarca onun direk gibi oynamasına katlanmışım. Egosu o kadar yüksek ki farkında değildi. Ben zaten katlanamıyordum bana yapılan saygısızlıklara. Diziden ayrılmak istiyordum.

Necati beni çağırdı konuşmak için. Yanımızda rahmetli Osman Wöber de vardı. Bana dedi ki "Çıkmak istiyordun, seni dört bölüm sonra çıkartacağız. Dört hafta boyunca da sana zam yapacağız." Son dört bölümde günah çıkarır gibi zam yaptılar.

Necati orada bana başka saygısızlık da yaptı. Bana dedi ki "Şimdi sen çıkıyorsun diziden. Geliriniz olmayacak. Bari eşin devam etsin diziye" dedi.

Ben de dedim ki: "Necati bu bir sanatçıya yapılacak en kötü tekliftir. Eşim yılların oyuncusu. Bu teklif onu stepne yerine koymaktır." Çok üzüldüm bana böyle bir teklifle gelmesine.

Soruşturma açılmasını çok doğru buluyorum. Gerçekler neyse ortaya çıksın. Eğer yanlış şeyler yaptılarsa cezalarını çeksinler, yanlış yapmadılarsa da bu durumdan aklanır çıkarlar.

Umarım, bundan sonraki yaşamlarında ak pak olurlar çünkü bunlar genç insanlar önlerinde yaşayacakları günler var. Allah yollarını açık etsin.

Kurtlar Vadisi'nde keşke oynamasaydım da diyorum, bir taraftan da insanların bu kadar teveccüh gösterdiklerini gördüğüm zaman da iyi ki oynamışım diyorum.

Çok rahatsız olduğum zamanlar oldu. Mobbinge maruz kaldım. Beni üç kuruşa oynattı. Benim kimsenin aldığı parada gözüm yok ama Raci'ler beni geçiştiriyorlardı. Beni aptal yerine koyuyorlardı. Büyük saygısızlık.

📰 Röportaj: Sabah - Tuba Kalçık

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

@nicknamenick000 ✌️:)

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Yakından kadraja sığmadığım için biraz uzaktan:)

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Doktora çalışmaları kapsamında, üzerinde çalışmayı düşündüğüm bir konuya dair görüş ve istişarede bulunmak üzere geldik bakalım...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Gece çalışmaları...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Uşşak makamında okumuş olduğum gazelden bir kesit...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

@_mst_35 Çok teşekkür ederim, bilmukabele...

[Şevk-u Tarab @Suzinak52]

Bir yaş daha aldık bugün. Zaman ilerliyor, insan eksiliyor; belki de bütün mesele, eksilirken kendini bulabilmekte...