ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน)

ภรพิทักษ์ ศิริวัฒน์อามร | หยาง | ปี2 | ศาสตร์วิสัย | นทีชวร | วัจนะนางคันศร | 11118 | #SWS_commu | คาร์หน้านิ่งชวนปิ้งไก่

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

#SWS_commu

“ทำไมผมไม่เคยพูดเรื่องตัวเอง?”

“ฮะ… คอนเทนต์ในชีวิตเยอะเกินจำไม่ได้ครับ”

_____

ภรพิทักษณ์ ศิริวัฒน์อามร | หยาง
นทีชวร | ศาสตร์วิสัย | ปี2

_____

“_” :พูด

‘_’ :คิด

_ :;บรรยาย

(_) :ผปค.

DOC : https://t.co/mgOlx4sWnS
(ทัก/โค/โรล/จี�� : Ok)

[โรงเรียนไสยวศาสตราวิทยาคม @SWS_commu]

[ ประกาศ ]​

ไม่อยากจะทำให้เรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้นเลย​ ทางสต๊าฟเองก็หนักใจมากเหมือนกันที่จะต้องประกาศ​

ขออภัยอย่างใจจริงอีกครั้งค่ะ

พูดคุย​ + แนะนำเพื่อการปรับปรุงหากมีการกลับมาในอนาคต​ได้ที่​ : https://t.co/zyL974q1eA

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

(เย้ย ลืมบอกว่าแอคนี้คงจะเก็บไว้ก่อนนะคะ จนกว่าจะโรลหรือทำอะไรในนี้เสร็จถึงจะเปลี่ยนคอมมูแต่ไม่ปิดแอคแน่นอนค่ะ เสียดายเวลาเก่าๆที่ได้เล่นกับคนอื่น🥹)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

(กลับแอคมาตอบโรลก็พึ่งจะเห็นว่าเขาปิดมูแล้ว ก็ขอบคุณทุกคนที่มาเล่นกับน้องหยางคนนี้นะคะ ส่วนตัวเราชอบหลายๆคนในมูมากเลยแต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้แอคทีฟเพราะ��าถรรพ์เปิดมูแล้วติดงานค่ะ🥲)

(อันนี้สำหรับใครที่สนใจอยากแลกคอนแทคกันสามารถทักมาบอกแล้วแอดเฟรนกันได้นะคะ🥹🫶💖)

[🔅 คุณวาด 🔅 @Maenwad_SWS]

#ลานวิชาการไสยวศาสตรา_SWS

บูธ D7 , ART THERAPY

สถานที่ถูกจัดขึ้นด้วยซุ้มงานศิลปะ ภายในมีโต๊ะแบ่งเป็นสัดส่วนของแต่ละเวิร์คช็อป
นอกจากนั้นยังมีคน 3 คนเฝ้าบูธด้วยท่าทีแจ่มใส

( สำหรับผู้เล่นที่สนใจ สามารถโควททวีตเปิดโรลได้ตามอัธยาศัยเลยค่ะ )

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “เอาเถอะ งั้นพี่ลองมาตามทางผมมะ”

“ไปทางนี้เจอลูกแก้วแดงแน่!!���

มือชี้ไปทางป่าสักทางจากนั้นก็วิ่งตรงเข้าไปพร้อมตีลังกาหมุนหนึ่งทีเพื่อความดูดีแต่สิ่งที่พบมีแต่อากาศที่ร้อนขึ้นกับไก่เงินไ่ก่ทองที่วิ่งมาจิกขาแล้วก็จากไป

“ร้อนแบบเจ็บตัว ความทรมาณขั้นสูงสุดของหยางน้อย”

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

#เศวตสิญจน์ตรีศตวรรษ_SWS [DAY 2]

#โรลปิด | @Feilong_SWS

หลังจากผ่านคืนแรกไปได้ด้วยดี(?)หยางก็ตื่นมาพบกับเหล่าเพื่อนร่วมทางที่หลับสนิทอย่างกับไปทำอะไรที่ทำให้เหนื่อยล้ามา

เขาสำรวจสิ่งของรอบตัวว่ามีอะไรหายไปหรือไม่ จากนั้นก็เริ่มทำใจให้ว่างและนั่งพักผ่อนอย่างจริงจัง

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS ถึงจะแอ๊วแบ๊วได้ไม่นานก็ต้องหยุด��ะงักเมื่ออีกคนพูดกับเขาแบบนั้น เอาจริงๆเวลานี้เขาควรจะนอนพักใต้ต้นไม้ต้นเมื่อกี้หนึ่งวันๆเต็มแล้วค่อยออกมาเล่น(?)ต่อด้วยซ้ำ

“อ่ะ”

ลูกแก้วถูกโยนใส่ หยางคว้ารับมันด้วยท่าทีเซ็งๆก่อนจะเปิดกระเป๋าแล้วยัดลูกแก้วใส่ลงไป

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “เฮ้อ…แต่ฟรุ้งฟริ้งกินไม่ได้แหละ งั้นพี่ก็เอาไปเถอะ”

ฉากดราม่าร้องไห้ไม่กี่เสี้ยววิกลับมาเป็นท่าเบื่อหน่ายแทน หยางวางลูกแก้วลงในมือของรุ่นพี่อย่างเซ็ง���

ที่ให้นี่ไม่ใช่เป็นเพราะพี่จ้วงยายเองนะ สีไม่สวย หยางไม่ชอบเพราะงั้นหยางจะลักทรัพย์ลูกแก้วพี่แน่นอน

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “เห้ย ทำงี้ได้ไง!!”

เขาคว้ามือลูกพี่ที่ยังถือกริซอยู่ สายตามองไปที่ลูกแก้วอย่างช็อคๆก่อนเจ้าตัวจะก้มลงไปหยิบลูกแก้วอย่างเศร้าๆ

“ไม่น้า อาหารฟรุ้งฟริ้ง”

“ฮึกฮือ ตัวก็ใหญ่ด้วยง่า ฟรุ้งฟริ้งน่าจะอิ่มแท้ ฮึกฮือ”

เสียงคร่ำครวญโหยหวนดังออกมาจากหยาง ถึงจะแอบเชื่อจริงๆก็เถอะ

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS พูดจบก็ยกยิ้มขึ้นมามองเจ้ามอมอย่างกับเพื่อนรักเพื่อนแท้มานาน มอมก็ไม่มีทางเลือกยืนพยักหน้าพร้อมน้ำตาที่แทบจะไหลทุกวินาทีที่จ้องหน้ากับหยาง

“เออพี่ แล้วยายเนี่ยจะเอาไง ต้องช่วยมั้ย”

“ยืนตัวสั่นจนนึกว่าเจ้าเข้าแล้ว ไม่ใช่ว่าจะมาน้ำลายฟูมปากน็อคกลางทางนะ”

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “อ๋อ เจ้าพวกนี้หรอ”

เขาเมินยายที่ถูกชี้แล้วมาตอบคำถามของรุ่นพี่แทน เขามองหน้ามอมกับหมาเน่าสักพักเหมือนกำลังพยายามคิดเรื่องราวว่ารู้จักกันได้ไง

“อ่า…ฟรุ้งฟริ้งเนี่ยไม่รู้เหมือนกันเหมือนเอาไรให้มันกินไม่รู้แล้วก็มาติดหนึบเลย”

“ส่วนดุ้กดุ๋ย ผมใช้ ความ•เป็น•มิตร พามาน่ะ”

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS พอเข้าป่ามาได้เขาก็ยืนหอบอยู่สักพัก เสียงหอบเอ่ยถามอีกคน

“เมื่อกี้คือไง จะไปไหน ผมต้องไปด้วยถูกมั้ย?”

“หรือไม่ใช่ บางทีผมก็ไม่ฉลาดนะ”

“โอ้ย งงอ่ะ แล้ววิ่งมาแล้ว งง”

มือกุมหัวตัวเองด้วยความสับสน ขาที���ก้าวออกมาเองโดยที่สมองไม่ทันได้คิดตาม พอคิดได้ก็เริ่มสับสนการกระทำของตัวเอง

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “อ่ะ—อ้��ว? โอเค๊?”

หยางอดไม่ได้ที่หมดอารมณ์หาเรื่องหลังจบงานด้วยผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น อุสาจะแกล้งแก้เคล็ดซักหน่อย

“ห้ะ? ไปไหน? ห้ะ???”

ดวงตามองอีกฝ่ายที่เดินลับหายเข้าไปในป่า ถึงจะไม่เข้าใจก็ตามแต่เขาก็ลุกและวิ่งตามไปด้วยพร้อมกับแก๊งค์เพื่อนร่วมทางที่วิ่งตามหลังกันงงๆ

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS เขานำผ้ามาเข็ดหน้าหน้าที่มีรอยแดงบางจุดพลางยิ้มด้วยความโล่งใจ จากนั้นเขาก็พยักหน้าพร้อมกับพูดไปด้วย

“ครับๆ เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อนเอง”

“แล้วผ้านี้ผมเก็บไว้ก่อนนะครับเดี๋ยวค่อยคืน”

“ผมไม่ค่อยอยากให้น้ำตาแห่งความหล่อมันไป��ยู่ที่พี่”

พูดเสร็จก็ยัดใส่กระเป๋าโดยไม่รอคำตอบของอีกคน

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS หยางจ้องหน้ารุ่นพี่��ี่ดูจะไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองทำอะไรไป ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาแต่ก็ต้องชะงักเมื่ออีกคนบอกมีข้อเสนอ

สีหน้าที่แอบคิดว่าไม่อยากจะเชื่อเลยโผล่ออกแต่ไม่กี่วินาทีเขาก็เปลี่ยนสีหน้า

“อ๋ออออออออ อย่างงี้นี้เองงงงง อ๋ออออออ”

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “อ๊ากกก หยุ๊ดด!!”

มือตีหน้ารุ่นพี่ดังเพี๊ยะอย่างไม่ได้ตั้งใจ(?) จนมือที่เช็ดหน้าอยู่หยุดลง อย่างสูดลมหายใจเข้าปอดเหมือนขาดอากาศมานานก่อนที่จะถอนหายใจหอบอย่างเหนื่อยล้า

“ฟืดฟาด”

“นึกว่าจะขาดใจซะแล้ว ฟืด”

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “ฟืด”

หยางสูดน้ำมูกพลางพยักหน้าเข้าใจ เขานั่งฟังคำตอบพูดอีกฝ่ายก่อนจะถูกผ้าเช็ดหน้ามาถูหน้า

“โอ๊ะ—“

“โอ้ย”

หน้าถูกถูไปมาอย่างกับว่าอีกคนกะแรงที่จะลงไม่ถูก หยางพยายามจะหยุดสิ่งที่อีกฝ่ายท��แต่หน้าก็โดนเช็ดไม่หยุดจนหาแขนอีกฝ่ายไม่เจอ

“พ-พี่ เ-เดี๋ยว โอ้ย!”

(+)

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS “ขอโทษที่พูดอะไรแบบนั้นไปนะครับ ฮ่าๆ”

มือลูบหลังคอด้วยท่าทีอาย��� เหมือนจะรู้ตัวแล้วว่าที่ทำไปเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบแถมดันไปใส่รุ่นพี่ที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย

ท่าทางที่ดูเป็นรุ่นน้องแสนดีปกติกลับมาอีกครั้งแต่ดวงตากลับดูหมองมัวเกินกว่าจะเก็บซ่อนไว้

[ʏᴀɴɢ (เข้าสู่พิธีหมั้นกับงาน) @SWS_Yang]

@Feilong_SWS ในใจหยางเต็มไปด้วยคำถามกับสิ่งที่ตัวเองทำ ส่วนภายนอกนั้นกลับนิ่งสงบอย่างกับไม่ได้คิดอะไร

ดวงตาจ้องมองที่มือสักพักก่อนจะเริ่มตอบสิ่งที่เขาถามโดยที่ไม่ได้พูดสิ่งที่คิดออกไป ทำเหมือนทุกอย่างนั้นเกิดจากความงี่เง่าของเขา

“ไม่ครับ พี่…ดูไม่ใช่คนแบบนั้น”

“ผมก็แค่คิดไปเอง”

(+)