همه میدونیم در ایران ،هیچ ورزشکار ، مجری یا سلبریتی یا هنرمندی ناگهان مطرح و مشهور نمیشه یا همینجوری بهش تر��بون نمیدن . تمام فعالیتها و حرفهاشون تحت نظارت وکنترل مراجع اطل��عاتی قرار داره
پس نتیجه میگیریم فرقی بین فردوسی پور و میساقی و قیاسی و غیر و ذالک نیست .
درطول تاریخ کشور ایران ، مردم چنین اوضاع هولناک و پر دردی را تجربه نکرده است ، بمباران از بیرون و نابودی از درون !! حتی غیر قابل مقایسه با حمله ی اعراب یا مغولان یا قحطیه جنگ جهانی دوم !! در همه موارد با وجود جنگ ، بلاتکلیفی وجود نداشت .
@Amirht812 کس شعر تر از همه چیز هوادار آرژانتین بی تربیت و کوتوله ی وزه است . من رئالی ام اما همیشه به بارسلونا احترام میزارم . مخصوصاً این دوسال که با یهمشت جوون گل کاشت . آرژانتین زمانی برام عزیز بود با شاه دیگو مارادونا ولی با مسی و رفقاش بدم اومد ازش .اینم اختلاف سلیقست
از خداحافظی کوتوله آرژانتینی خوشحالم . چهار توپ طلا رو با مافیا گرفت که حقش نبود ، حق بنزما ، لواندوفسکی، هالند و امباپه بود .
جام ۲۰۳۰ البته کریس رونالدو نیست
و این دردناکه.
ایرانیان سه مشکل اساسی و بزرگ دارند :
اول : بسیار فراموشکارند
دوم : شدیداً متفرق و بی اتحادند
سوم : بی اندازه احساساتی هستند
همدردی و دعوا برای اشک تمساح فردوسی پور و دعواش با گروهبان قندلی !! اوج این سه خصلت زشت بود .
به پایان کثیف ترین جام جهانی تاریخ فوتبال جهان در سال ۲۰۲۶ رسیدیم
جامی پر از ناداوری ، تبانی ، فساد و تلاش برای پخش تلویزیونی بالاتر توسط فیفا بودیم .
از ��وتبال برای همه به فوتبال برای پول بیشتر رسیدیم.
جام جهانی۲۰۲۶ بهانه ای بود تا اندکی درد سنگین جوانمرگی مان را تسلا دهیم تا اینکه خبر آسمانی شدن سربازان پادگان بمپور آمد . براستی هیچ کجای ایرانم خط قرمز نبود !!