Günlerden sonra bir gün
Şayet sesimi fark edemezsen
Rüzgarların nehirlerin kuşların sesinden
Bil ki ölmüşüm
Fakat yine üzülme müsterih ol
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini
Kırılmış hayaller durur içimde sessizce,
Geç kalmışlık çöker omzuma gizlice,
Yönsüzlük savurur beni rüzgâr gibi her yere,
Olmam gereken yer benden uzak sanki iyice...☘️
Henüz içimde bir başkası yoktu. İçimde benden ayrı, bana karşı bir ses yoktu. Gidemediğim yerleri mutlu özlerdim, çünkü gitmesem bile bilirdim ki oraları da benden bir parçaydı..
Ben buraya ait değilim hissi çok korkunç. Bir ortamda oturuyorsun; herkes bir şeylerden konuşuyor, sohbet ediyor. Aniden içinde bir his oluşuyor: “Ben buraya ait değilim.”
Hayatın kuralı bu;
ne kadar uzağa gidersen git,
başladığın yere dönersin sonunda.
Ne kadar değişirsen değiş,
nerede mutlu olduysan
hep oraya çevirirsin kafanı.
Ne kadar terbiye etsen de
susturamazsın içindeki canavarı.
Nereye gidersen git
şunu unutma:
herkes bir gün evine döner.
Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getirmeyecek. Sonra belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek..
Dertler parçalıyor mutluluğumuzu; bir gökkuşağında umut oluyoruz.
Ezbere yaşıyoruz bu topraklarda.
Sabah belli, akşam belli.
Ne zaman yüzümüz gülse; bir bahaneyle vuruluyoruz, yağmur olup düşüyoruz yine bu şehire. Kaldırımlarda parçalanıyor hayallerimiz; dost ayaklara eziliyoruz.
...Yaktım sana dair isteklerimi,
Tutunmayacağım bulutlarına,
Avuçlamayacak yıldızlarını,
Gökkuşağına dokunmayacağım,
Ben bir Samanyolu bedevisiyim artık...
"İhmal edilen her şey ölür. Ertelenen şey erteledikçe daha da uzaklaşır. Söylenmek istenip de söylenmeyen sözler kalpte yük kalır. Yürünmeyen yol birikir."
#sercoski