Ölmek için bir deniz kenarı veya bir dağ başı bize yeter; illa ölmek için yıldızlara gitmeye gerek var mı?
Duyguları oluşturmak için bir deniz kenarı, bir dağ başı bize yeter.
Düşüncelerinin kesinliğinden şüphe etmeyen hiç bir düşünürü( filozoflar) ölümle korkutamazsınız.
Tarihte buna çok örnek vardır. Sokrates en bilinenidir.
Bir ölüyü diriltmek mümkün değildir. Tanrının yasası böyledir. Şimdi ölmüş bir iktidarı kim diriltebilir ki?
İnsanlarımızın ruhunu öldüren bir ölüden bahsediyorum. Çünkü çağın dışında kalmış bir hortlak gibi hortlayarak günümüze orta çağ söylemleriyle hitap ediyor.
İyi partiyi, dolayisiyla millet ittifakını korkularınızla korkutmak istiyorsunuz.
Sizin korkaklığınızı göremeyecek zeka ancak sizin gibilerde olur. Onu bu tarafta aramayın.
Her ölünün mezarını bir diri kazar. Onunda mezarını bir diri kazacaktır. Sistem budur!
Mezarı kazan her diri ne hikmetse kendi mezarının kazılmayacağını sanır. Bu iktidar da öyle sanıyor.
Her konuda mantarladınız. Dualarla, helalleşmeyle hatalarınızdan kurtulmayı mı düşünüyorsunuz?
Animal zeka böyle düşünür. Henüz insani zekaya ulaşamamışlar hatalarını yukarıların kaderine yüklemek ister.
Nerede o depremleri, kasırgaları oraya, buraya gönderen evliyalarımız, bir tekbirle yangın söndürenler... hiç bir felakette yoksunuz ama milleti imiğine kadar sömürmeyi, çok iyi biliyorsunuz.
Sinan Ateş’in kanı ellerinizdedir, O el, alçak ve kanlı bir eldir. O elden daha alçağı o kanlı ele uzanan ellerdir.
Hele milliyetçilik mhp’de olur diyenlerden daha alçağı kim olabilir ki?
Bilge olduğunu sanan birisi şöyle diyordu: ya sevecek, ya da nefret edeceksin.
Nefretle sevginin aynı kaynaktan beslendiğinden habersizdi. Ne diyordu asıl bilge: onu en çok nefret egtiğim zaman seviyorum.
Böyle Buyurdu Zerdüşt.