از هر مکانی که کوچکترین استفاده نظامی از آن میشود فاصله بگیرید. تلفات از مردم ایران سوخت مورد نیاز برای دستگاه پروپاگاندای رژیم در داخل و رسانههای فاسد چپ جهانی است.
از جان خود تا حد امکان محافظت کنید و امکان سود استفاده رژیم را به حداقل برسانید.
#جاويدشاه
ایران ما، امروز بیش از هر زمان دیگری به اتحاد نیروهای ملی نیاز دارد. چه با حمایت خارجی و چه بدون آن، سرنوشت ایران در دستان خود ماست. ما از این رژیم فرسوده و درمانده نیرومندتریم. ما از مزدورانی که برای نمایشهای تبلیغاتی به خیابان فرستاده میشوند، مصممتر و استوارتریم.
الان اینترنت هست واضح و شفاف به همه بگین از مراکز نظامی و محل زندگی عناصر ج ا دور بشن!
یکی از ۶ تاکتیک کثیف ج ا در جنگ قبلی گرفتن تلفات از غیرنظامیان بوده و اینبار هم قطعا سعی میکنه بیشتر اینکارو بکنه!
بعدا نگین مدرسه بود بیمارستان بود ….! جایی که این حرومزاده ها هستن شما نباشین!
گسترده ایست بازرسیهارو بزن! تجمعات رو حتما بزن! لااقل اونایی که بلندگو دستشونه تو تجمعات اصلی رو ۱۰۰٪ بزن! یادت نره! @realDonaldTrump
یادت نره @netanyahu
اگر هدف فقط پیام دادن است، چرا پالایشگاهها را نمیزنند؟
چرا بنادر را نمیزنند؟
چرا زیرساختهای اقتصادی را نمیزنند؟
چرا اسرائیل و آمریکا هر دو روی رادارها، دکلها و سامانههای پدافندی جمهوری اسلامی متمرکز شدهاند؟
اسرائیل ۳ روز پیش رادارهای غرب و مرکز ایران را هدف قرار داد. آمریکا نیز دیشب ۵۵٪ از رادارها و سامانههای دفاع هوایی بازسازیشده در قشم، سریک، گوروک، بندرعباس و جاسک را نابود کرد.
این دیگر یک حمله مقطعی نیست.
این یعنی فرسایش تدریجی قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی.
وقتی چشم را میزنند، وقتی سپر را میزنند، وقتی هر بازسازی دوباره نابود میشود، مسئله یک سایت یا یک منطقه نیست.
در دو جنگ قبلی نیز مقدمات جنگ با زدن رادارها ، دکل ها و …شروع شد
هدف ۲ چیز است:
هدف، فرسودن تدریجی چتر دفاعی جمهوری اسلامی بر فراز تنگه هرمز و گرفتن تنگه از دست رژیم است
و دیگری ، آماده سازی برای یک درگیری به شدت بالاست
این الگو در تاریخ نظامی معمولاً یک معنا دارد:
آمادهسازی میدان برای مرحلهای بزرگتر.
به گمان من، آنچه امروز میبینیم پایان یک بحران نیست؛ پیشدرآم�� یک جنگ شدید و تمام عیار است
که یک الی دو هفته طول خواهد کشید
ولی مثل دو جنگ قبلی نخواهد بود
کمر رژیم در جنگ آینده خواهد شکست…
لحظه تعیینکننده هر حکومت، زمانی است که دیگر بقای خود را در خطر نمیبیند؛ از دسترفته میداند.
از لحظه درک «تهدید واقعی وجودی»، توسط جمهوری اسلامی تهاجمیتر شده است
این نمایش قدرت نیست،
نمایش ترس یک رژیم از « پایان » است