Dag 4 van de militaire motorbedevaart. Droge dag vandaag heerlijk gereden en bij Oradour-sur-glane even rondgelopen en stilgestaan bij wat daar is gebeurd 82 jaar geleden
Vandaag bezocht de Bemanning van Zr. Ms. de Ruyter
Ereveld Kembang Kuning in Surabaya om hun gevallen kameraden te eren .
Foto's via : @JassNL , @kon_marine , @zrms_deruyter .
Column: Spreekverbod in Pakhuis de Zwijger
Max von Kreyfelt
Amsterdam heeft natuurlijk geen debatcentrum meer nodig. Amsterdam heeft een moreel toegangspoortje nodig. Een ideologische luchthavenbeveiliging voor meningen. En gelukkig is daar Pakhuis de Zwijger.
De plek waar zogenaamd “het moeilijke gesprek” wordt gevoerd, mits dat gesprek vooraf zorgvuldig is ontsmet, gefilterd en goedgekeurd door mensen die toevallig exact hetzelfde denken.
Migratiekritische hoogleraar Ruud Koopmans bleek namelijk nét iets te kritisch voor het debatcentrum van de open geest. Niet vanwege geweld. Niet vanwege bedreigingen. Niet vanwege opruiing. Nee. Vanwege socialmediaposts. Persoonlijke meningen. Gedachten zelfs. Een gevaarlijke ontwikkeling natuurlijk. Voor je het weet gaan mensen zelfstandig nadenken. En daar is een debatcentrum blijkbaar niet voor bedoeld.
Dus trok men in cultureel verlicht Amsterdam aan de noodrem. Want stel je voor dat bezoekers van een debatcentrum geconfronteerd worden met… debat.
Onder leiding van directeur-bestuurder Annick Mantoua bewaakt men tegenwoordig niet alleen de programmering, maar blijkbaar ook de morele zuiverheid van sprekers. Een soort menselijke contentmoderatie in een gebouw met subsidie.
Want kijk naar de bestuurlijke en inhoudelijke oriëntatie: intersectionaliteit, klimaatrechtvaardigheid, inclusiviteit, systeemverandering, activistische netwerken, ecofeminisme en stedelijke transitie. Het volledige grootstedelijke bestuurswoordenboek komt voorbij alsof iemand een subsidieaanvraag rechtstreeks heeft omgezet in een identiteit.
En dat blijft fascinerend aan de moderne culturele elite: men adoreert “diversiteit”, zolang iedereen hetzelfde wereldbeeld heeft.
Het zijn instellingen waar iedere identiteit welkom is, behalve een afwijkende analyse.
Je mag groen zijn, queer, fluïde, activistisch en postkoloniaal, maar probeer vooral niet kritisch te kijken naar migratiebeleid, islamisering of integratieproblemen. Dan verandert de inclusieve huiskamer ineens in luchthaven Schiphol tijdens verhoogd dreigingsniveau.
En ondertussen organiseren exact dezelfde instellingen weer avonden over “de groeiende polarisatie in de samenleving”.
Werkelijk schitterend.
Alsof een pyromaan bezorgd een symposium organiseert over brandveiligheid.
In het nieuwe culturele Nederland geldt namelijk één gouden regel: je mag alles ter discussie stellen, behalve het morele wereldbeeld van de mensen die zeggen dat alles ter discussie moet kunnen staan.
Dus blijven we achter met debatcentra zonder debat en culturele instellingen die functioneren als ideologische lounges voor hogeropgeleide gelijkgestemden met havercappuccino’s en een panische angst voor afwijking.
En ergens in Amsterdam hangt waarschijnlijk alweer een nieuwe banner:
“Pakhuis de Zwijger — ruimte voor het vrije gesprek.”
Hoe curieus treffend kan een naam eigenlijk zijn voor een debatcentrum?
Die blijkt eerlijker dan de programmering.
📌 Steunt u mijn werk ook?
https://t.co/V2P6pFuNy1
Een bijzondere ochtend in de haven van Surabaya tijdens de aankomst van Zr. Ms. De Ruyter.
Samen met een Indonesisch marineorkest mochten wij de muzikale omlijsting verzorgen bij deze officiële ontvangst.
Clip via Tamboer en Pijpers ,@kon_marine , @zrms_deruyter,@korpsmariniers
Column; De messias van gate C17
Max von Kreyfelt
Er zijn politici die een land besturen.
En er zijn politici die vooral punten sparen bij Flying Blue.
Rob Jetten behoort overduidelijk tot die tweede categorie.
Terwijl Nederland langzaam veranderde in een openluchtmuseum van bestuurlijke mislukking, boerenopstanden, energiearmoede, woningtekorten, een stroomnet uit 1974 en burgers die hun boodschappen afrekenen alsof ze aandelen kaviaar kopen, trok onze klimaatdominee de wereld over als een soort duurzaamheidsnomade met handbagage.
Van Dubai naar Bonaire.
Van Brussel naar Aruba.
Van klimaattafel naar klimaattop.
Van symposium naar “strategische dialoog”.
Als Schiphol ooit, aansluitend op de Kaagbaan, een nieuwe pier opent, noemen ze hem waarschijnlijk gewoon de Jetten-terminal.
En altijd dat gezicht erbij.
Die blik van een jongen die net bestuurskunde heeft ontdekt en nu denkt dat hij persoonlijk de planeet moet redden met paneldiscussies en lanyards.
Het wonderlijke is niet eens dát hij zoveel vliegt. Ministers reizen nou eenmaal. Het wonderlijke is dat juist de man die Nederlanders permanent klimaatboete probeert aan te praten zich gedraagt alsof kerosine een hernieuwbare grondstof is.
De burger moet:
korter douchen,
minder vlees eten,
elektrisch rijden,
niet vliegen,
de verwarming lager zetten,
zonnepanelen nemen,
warmtepompen kopen,
begrip tonen,
offers brengen.
Maar Rob?
Rob moet dringend naar Curaçao voor een “belangrijk gesprek over duurzaamheid”.
Je verzint het niet.
Er hangt rond deze generatie bestuurders een sfeer van morele Airbnb-verhevenheid. Ze wonen nergens echt, landen overal even, spreken uitsluitend in TED Talk-zinnen en geloven dat een congreszaal met quinoa-wraps hetzelfde is als leiderschap.
En ondertussen sterft iedere vorm van geloofwaardigheid af.
Want Nederlanders zijn helemaal niet dom. Mensen zien heus wel dat er één set regels geldt voor burgers en een andere voor de klimaatelite. De man in een tussenwoning in Oss krijgt CO₂-paniek aangepraat voor een weekend Barcelona, terwijl de internationale bestuurderskaste de halve wereld overvliegt om elkaar PowerPoints te laten zien over emissiereductie.
Dat is geen beleid maar klimaatfeodalisme.
De nieuwe adel reist businessclass om het volk soberheid te prediken.
En iedere keer dat Jetten uit een vliegtuig stapt om ergens op een tropisch eiland een klimaatresolutie te bespreken, groeit precies dat wantrouwen verder. Omdat ze allergisch worden voor bestuurlijke hypocrisie verpakt als morele superioriteit.
Nederland heeft namelijk geen behoefte aan een vliegende duurzaamheidsinfluencer.
Nederland heeft behoefte aan iemand die:
het stroomnet fixt,
energie betaalbaar maakt,
industrie behoudt,
vergunningen lostrekt,
woningen mogelijk maakt,
en een keer langer in Den Haag blijft dan in de lounge van Schiphol.
Maar dat is minder fotogeniek natuurlijk.
Geen palmbomen.
Geen klimaattoppen.
Geen internationale selfies.
Geen badge om je nek.
Dus stijgt ergens opnieuw een toestel op.
Bestemming: morele verhevenheid op kruishoogte.
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
The Royal Netherlands Navy @kon_marine Combat Support Ship (CSS) HNLMS Den Helder seen inbound to @HMNBDevonport Plymouth last Friday afternoon (8.5.26). Video courtesy of @StephenJagger4
@DevliegerErik@Hoofdzuster1@jesseklaver Vandaag de Belgische staat wat gegund van mijn tankbeurt en dan ben ik ook nog 25€ goedkoper uit dan als ik het aan Den Haag had moeten betalen
Every year on this day we commemorate civilians and soldiers who have died in war or during peacekeeping missions since the beginning of World War II.
The crew of HNLMS De Ruyter, laid a wreath in Kochi, signifying that distance away from home does not diminish the importance of the day.
Tonight, at 20:00CET in the Netherlands we will observe 2 minutes of silence: we remember.
@ReneDercksen@EelcoHoecke Wel weer goed voor de op papier uitgestorte CO2 van het verkeer, want die wordt ook berekend n.a.v. de aantal verkochte hoeveelheid benzine in een land 🤡