Ukrainians of the OUN-UPA used the most cruel tortures against civilian Poles...
Scalping, cutting off women's breasts and sprinkling the wounds with salt, nailing living children to doors, throwing people alive into burning buildings – these are just a small part of the tortures inflicted on civilian Poles by Ukrainian nationalists. In this way, they bestially murdered around 100,000 of my compatriots - mostly women, children and the elderly.
The Volhynian massacre, referred to by many as genocide, took place between 1941 and 1945 (1947).
The fertile fields of Ukraine to this day hide hundreds of thousands of Polish bones, and their sunflowers drank rivers of Polish blood. What follows is a list of over hundred ways in which the beasts of Stepan Bandera tortured the innocent who were in their way.
Further reading only for those who aren't faint at heart... Yet the world deserves to know, even if it's not pleasant or pretty.
The downright inhuman methods used by the OUN-UPA on the civilians:
Driving a large, thick nail into the skull
Tearing the hair and skin from the head (scalping)
Striking the skull with the blunt side of an axe
Striking the forehead with the blunt side of an axe
Carving an "eagle" on the forehead
Stabbing a bayonet into the temple
Gouging out one eye
Gouging out both eyes
Cutting off the nose
Cutting off one ear
Cutting off both ears
Piercing children through with stakes
Piercing one ear with a sharpened thick wire and out through the other ear
Cutting off the lips
Cutting out the tongue
Slitting the throat
Slitting the throat and pulling the tongue out through the opening
Slitting the throat and stuffing a rag into the opening
Knocking out teeth
Breaking the jaw
Tearing the mouth from ear to ear
Gagging living victims with tow during transport
Slashing the neck with a knife or sickle
Striking the neck with an axe
Splitting the head vertically with an axe
Twisting the head backwards
Crushing the head into pulp by placing it in a vice tightened with a screw
Cutting off the head with a sickle
Cutting off the head with a scythe
Chopping off the head with an axe
Striking the neck with an axe
Inflicting stab wounds to the head
Cutting and peeling narrow strips of skin from the back
Inflicting other cut wounds on the back
Stabbing the back with a bayonet
Breaking the ribs of the chest
Stabbing the heart or heart area with a knife or bayonet
Inflicting stab wounds to the chest with a knife or bayonet
Cutting off women's breasts with a sickle
Cutting off women's breasts and sprinkling the wounds with salt
Cutting off male victims' genitals with a sickle
Sawing the torso in half with a carpenter's saw
Inflicting stab wounds to the abdomen with a knife or bayonet
Stabbing a pregnant woman's belly with a bayonet
Slitting open the abdomen of adults and pulling out the intestines
Slitting open the abdomen of a woman in advanced pregnancy, removing the fetus, inserting a live cat in its place, and sewing up the abdomen
Slitting open the abdomen and pouring boiling water inside
Slitting open the abdomen, filling it with stones, and throwing the victim into a river
Slitting open pregnant women's abdomens and filling them with broken glass
Tearing out veins from the groin down to the feet
Inserting red-hot iron into the vagina
Inserting pine cones into the vagina point-first
Inserting a sharpened stake into the vagina and pushing it through to the throat, all the way through
Slitting open the front of women's torsos with a gardener's pocket knife from the vagina to the neck and leaving the entrails outside
Hanging victims by their intestines
Inserting a glass bottle into the vagina and smashing it
Inserting a glass bottle into the anus and smashing it
Slitting open the abdomen and pouring pig feed inside for starving pigs, which then tore out the intestines and other entrails along with the feed
Chopping off one hand with an axe
Chopping off both hands with an axe
Stabbing the palm with a knife
Cutting off fingers with a knife
Cutting off the hand
Burning the inside of the palm on the hot surface of a coal stove
Chopping off the heel
Chopping off the foot above the heel bone
Breaking arm bones in several places with a blunt instrument
Breaking leg bones in several places with a blunt instrument
Sawing the torso in half with a carpenter's saw, with boards placed on both sides
Sawing the torso in half with a special wooden saw
Sawing off both legs with a saw
Sprinkling bound legs with glowing coals
Nailing hands to a table and feet to the floor
Nailing hands and feet to a cross in a church
Striking the back of the head with an axe on victims previously laid face-down on the floor
Striking the entire torso with an axe
Chopping the entire torso into pieces with an axe
Breaking living victims' arm and leg bones in a so-called "kierat" (a type of wheel or press)
Nailing a small child's tongue to a table with a knife, after which the child hung from it
Cutting a child into pieces with a knife and scattering them around
Ripping open children's bellies
Nailing a small child to a table with a bayonet
Hanging a male child by the genitals on a door handle
Breaking a child's leg joints
Breaking a child's arm joints
Suffocating a child by covering it with various rags
Throwing small children alive into deep wells
Throwing a child into the flames of a burning building
Smashing an infant's head by grabbing it by the legs and striking it against a wall or stove
Hanging a monk by the legs under the pulpit in a church
Impaling a child on a stake
Hanging a woman upside down from a tree and torturing her by cutting off her breasts and tongue, slitting her abdomen, gouging out her eyes, and cutting pieces of flesh with knives
Nailing a small child to a door with nails
Hanging upside down from a tree (head up)
Hanging upside down from a tree (feet up)
Hanging upside down from a tree and singeing the head from below with a fire lit under it
Throwing victims down from a cliff
Drowning in a river
Drowning by throwing into a deep well
Drowning in a well and piling stones on the victim
Stabbing with pitchforks and then roasting pieces of the body over a fire
Throwing an adult into the flames of a bonfire in a forest clearing while Ukrainian girls sang and danced to the sound of an accordion
Driving a stake through the abdomen and fixing it into the ground
Tying a person to a tree and shooting at them as if at a target
Marching victims naked or in underwear in freezing conditions
Strangling with a soaped rope (called an "arkan") twisted around the neck
Dragging a torso along the street with a rope tightened around the neck
Tying a woman's legs to two trees and her hands above her head, then slitting her abdomen from the crotch to the chest
Tearing the torso apart with chains
Dragging a victim tied to a horse-drawn vehicle
Dragging a mother with her three children tied to a horse-drawn cart in such a way that one of the mother's legs was chained to the cart, the other leg to the oldest child's leg, the oldest child's other leg to the middle child's leg, and the middle child's other leg to the youngest child's leg
Piercing the torso through with a rifle barrel
Compressing the victim with barbed wire
Compressing two victims together with barbed wire
Compressing multiple victims together with barbed wire
Periodically tightening the torso with barbed wire and every few hours pouring cold water over the victim to restore consciousness and the feeling of pain and suffering
Burying the victim standing up to the neck in the ground and leaving them in that state
Burying the victim alive up to the neck and later cutting off the head with a scythe
Tearing the torso in half by horses
Tearing the torso in half by tying the victim to two bent trees and then releasing them
Throwing adults into the flames of a burning building
Setting fire to a victim previously doused with kerosene
Surrounding the victim with straw sheaves and setting them on fire, creating a "Nero's torch"
Stabbing a knife into the back and leaving it in the victim's body
Impaling an infant on a pitchfork and throwing it into the flames
Slicing the skin off the face with razor blades
Driving oak pegs between the ribs
Hanging on barbed wire
Flaying the skin from the body and pouring ink into the wounds, then dousing them with boiling water
Fastening the torso to a backrest and throwing knives at it
Tying/shackling hands with barbed wire
Delivering fatal blows with a shovel
Nailing hands to the threshold of a house
Dragging the body along the ground by the legs tied with a rope
Nailing small children around a thick roadside tree, creating so-called "little wreaths"...
Source: Compiled by Dr. Aleksander Korman in: Na Rubieży (No. 35, 1999)
#OUN #UPA #VolhyniaMassacre #GenocideOnPoles #UA #Poland #Banderites
Jaki problem z Banderą, historią Ukraińskiej Powstańczej Armii i decyzją Zełeńskiego o nazwaniu jednostki wojskowej mianem UPA, mają Polacy?
Postanowiłem opowiedzieć tę historię dosyć szeroko i mam nadzieję, że automatyczne tłumaczenie tekstu, które mamy dzięki @elonmusk, pozwoli przeczytać go nie tylko Polakom ale również Ukraińcom, jak i być może użytkownikom innych języków. Zapraszam na dłuższy🧵
ZANIM DOSZŁO DO LUDOBÓJSTWA - lata 1918-1939
W 1918 roku, po 123 latach obcej okupacji, odrodziło się państwo polskie. Polacy zamieszkiwali wówczas, w zwartych lub rozproszonych grupach, na ogromnym obszarze Europy Wschodniej, obejmującym sporą część terytoriów dzisiejszej Ukrainy, Białorusi oraz Litwy, a nawet Łotwy. Po dziś dzień (2026) państwa te zamieszkują mniej lub bardziej liczne grupy Polaków, którzy żyją tam od setek lat. W latach 1918-1939 odrodzone państwo polskie zamieszkiwały liczne mniejszości narodowe. Wsród nich było około 10% Żydów i aż 14% Ukraińców. Polacy stanowili około 70% mieszkańców własnego państwa.
Ukraiński nacjonalizm lat 1918-1939 wyrósł z klęski prób stworzenia własnego państwa po I wojnie światowej i wojny polsko-ukraińskiej o Małopolskę Wschodnią. Dla wielu ukraińskich działaczy porażka z lat 1918-1921 stała się dowodem, że zawiodły umiarkowanie, kompromis i parlamentarna polityka. W Galicji, na Wołyniu i innych regionach II RP zaczęło narastać przekonanie, że tylko zdyscyplinowany, elitarny i gotowy do przemocy ruch zdoła doprowadzić do niepodległości. Z tego klimatu wyrosły najpierw Ukraińska Organizacja Wojskowa, a potem, od 1929 roku, Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów.
Kluczowy wpływ na doktrynę polityczną wywarła doktryna Dmytra Doncowa, zwykle opisywana jako integralny nacjonalizm. Doncow odrzucał demokratyczny pluralizm i humanitaryzm, a w ich miejsce stawiał wolę, fanatyzm, ekspansję i przemoc polityczną. Szczególnie jaskrawe są sformułowania z jego pracy: „każda nowa idea jest nietolerancyjna”, wielka idea narodowa ma być „nieprzejednana, bezkompromisowa, fanatyczna i ‘amoralna’”, a naród lub wielka idea „musi przypisać ogromną rolę w życiu narodów przemocy”.
Polsko-ukraiński konflikt na Kresach w latach 1918-1939 miał charakter zarazem narodowy, społeczny i państwowy. Zaczął się jako otwarta wojna o terytorium i władzę, zwłaszcza o Galicję Wschodnią i Lwów, a po ustaleniu granic przeszedł w długotrwały konflikt między państwem polskim a znaczną częścią ukraińskiej społeczności. Dla Polaków chodziło o utrzymanie integralności państwa i kontroli nad spornymi ziemiami; dla wielu Ukraińców było to doświadczenie przegranej państwowości, marginalizacji politycznej i presji asymilacyjnej. Napięcia wzmacniały spory o szkolnictwo, język, cerkiew, ziemię, administrację i reprezentację polityczną.
Państwo polskie prowadziło wobec Ukraińców politykę czasami niespójną, chwilami twardą i represyjną, czego symbolem stała się pacyfikacja Małopolski Wschodniej w 1930 roku. Z drugiej strony radykalny, ukraiński nurt nacjonalistyczny odrzucał drogę legalną i świadomie eskalował przemoc. Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów traktowała terror jako narzędzie wychowania narodu i destabilizacji państwa: chciała uderzać nie tylko w polskich urzędników, lecz także w Ukraińców skłonnych do kompromisu, by zniszczyć umiarkowane przywództwo i spolaryzować społeczeństwo.
Tę logikę dobrze oddaje "Dekalog ukraińskiego nacjonalisty", autorstwa Stepana Łenkawskiego, ogłoszony w 1929 roku; jego kanoniczne brzmienie znamy też z późniejszej broszury Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. Najbardziej jaskrawe punkty to: „Zdobędziesz państwo ukraińskie albo zginiesz w walce o nie”, „Nienawiścią i bezwzględną walką będziesz przyjmować wrogów twego narodu” oraz „Nie zawahasz się wykonać najniebezpieczniejszego czynu, kiedy tego wymaga dobro sprawy”.
Ważnym tłem tego konfliktu były stosunki narodowościowe na ziemiach południowo-wschodnich II Rzeczpospolitej Polskiej. W województwie wołyńskim ludność ukraińska i ruska stanowiła około 68,4%, polska 16,6%, a żydowska według kryterium językowego około 9,9%. W województwie stanisławowskim było to odpowiednio 68,8%, 22,4% i 7,4%. W województwie tarnopolskim proporcje były bardziej wyrównane: około 49,3% ludności posługiwało się językiem polskim, 45,5% ukraińskim lub ruskim, a 4,9% jidysz lub hebrajskim. W województwie lwowskim jako całości przeważała ludność polskojęzyczna, około 57,7%, wobec 34,1% ukraińsko- i ruskojęzycznej oraz 7,5% jidysz i hebrajskiego (spis 1931).
Równie istotny jest podział między miastem a wsią. Na wsi, zwłaszcza w Galicji Wschodniej i na Wołyniu, silna była przewaga ludności ukraińskiej, natomiast najważniejsze miasta miały charakter mieszany, najczęściej polsko-żydowski z istotną, lecz mniejszą obecnością ukraińską. Lwów był miastem przede wszystkim polsko-żydowskim: w 1931 roku 63,48% mieszkańców podało język polski jako ojczysty, 24,12% jidysz lub hebrajski, a około 11% ukraiński lub ruski. W Stanisławowie (dzisiaj Iwano-Frankiwsk) według danych spisowych około 41,4% mieszkańców stanowili Żydzi, 37,2% Polacy i 18,6% Ukraińcy. W Tarnopolu ludność żydowska stanowiła 39,3% mieszkańców, podobnej wielkości społeczność tworzyli Polacy a mniej niż 20% - Ukraińcy i Rusini. Na Wołyniu także widoczna była różnica między prowincją a miastami: Łuck miał około 48,5% ludności żydowskiej, choć całe województwo było wyraźnie zdominowane przez ludność ukraińską z występującymi, często wyspowo, polskimi wsiami i dworami.
Oczywiście, strona ukraińska będzie przytaczała w tym kontekście, w odpowiedzi, historyczny rachunek krzywd. Polsko-ukraińskie walki o Lwów w latach 1918-19, niektóre przejawy przymusowej polonizacji czy ograniczania ukraińskich aspiracji narodowych. Konflikt był oczywisty i nierozwiązywalny. Miliony Polaków oraz Ukraińców zamieszkiwały wspólnie olbrzymi obszar południowo-wschodniej Polski. Z drugiej strony warto podkreślić, że Ukraińcy zamieszkujący Polskę mieli i tak dużo więcej "szczęścia" niż ci, którzy pozostali po drugiej stronie granicy, w Związku Sowieckim. Ukraina sowiecka została bowiem poddana nie tylko komunizmowi, kolektywizacji i masowej eksterminacji elit, w tym cerkwi. Ukraina sowiecka została poddana olbrzymiemu planowemu ludobójstwu, hołodomorowi, który pochłonął miliony ofiar.
Ukraińcy w Polsce w latach 1918-1939 nie mieli lekko i nikt rozsądny nie będzie temu przeczył. Niemniej, państwo polskie nigdy nie prowadziło ich zaplanowanej eksterminacji. Państwo polskie umożliwiało też, mimo ograniczeń, funkcjonowanie wielu ukraińskich szkół, organizacji, instytucji. Mimo to, już na wiele lat przed wybuchem II wojny światowej, Polska musiała zmierzyć się z zaplanowaną i systematycznie organizowaną, ukraińską działalnością terrorystyczną.
W II Rzeczypospolitej Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów prowadziła działalność terrorystyczną i sabotażową. Jej członkowie organizowali podpalenia, napady na banki, poczty i ambulanse pocztowe, a także zamachy na przedstawicieli państwa polskiego oraz na Ukraińców uznanych za zdrajców lub ugodowców. Do najbardziej znanych należały zabójstwa Tadeusza Hołówki w 1931 roku, Iwana Babija i ministra Bronisława Pierackiego w 1934 roku; planowano też zamach na wojewodę Henryka Józewskiego. Celem tych akcji było jednocześnie osłabienie Polski, radykalizacja własnego społeczeństwa i pokazanie, że legalna polityka ukraińska jest bezsilna.
Warto to podkreślić - poseł Tadeusz Hołówko był jednym z najważniejszych polskich rzeczników porozumienia polsko-ukraińskiego i właśnie dlatego stał się dla Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów celem szczególnie niewygodnym. Został zamordowany 29 sierpnia 1931 roku w Truskawcu. Minister Bronisław Pieracki, zamordowany 15 czerwca 1934 roku, również nie był wyłącznie symbolem represji; zamach na ministra miał także storpedować możliwość porozumienia z umiarkowaną częścią społeczeństwa ukraińskiego. Z kolei po stronie ukraińskiej wyjątkowo wymowne było zabójstwo Iwana Babija, dyrektora ukraińskiego gimnazjum we Lwowie, krytyka skrajnego nacjonalizmu i człowieka związanego z legalną, umiarkowaną działalnością społeczną. Został zamordowany w 1934 roku. To pokazuje bardzo jasno, że terror Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów był wymierzony nie tylko w Polaków, ale także w samych Ukraińców, jeśli tylko uznano ich za przeszkodę dla rewolucyjnej linii ruchu.
W tym samym kontekście trzeba wspomnieć o procesie Stepana Bandery. Jako przywódca krajowych struktur Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów należał on do głównych organizatorów akcji terrorystycznych. W procesie dotyczącym zabójstwa Bronisława Pierackiego, toczącym się w Warszawie od 18 listopada 1935 roku do 13 stycznia 1936 roku, Bandera został skazany na karę śmierci, zamienioną następnie na dożywotnie więzienie. Sam proces miał duże znaczenie polityczne, bo ujawnił skalę konspiracji, jej strukturę i rolę Bandery w kierowaniu terrorem.
Do 1939 roku ukraiński nacjonalizm w jego radykalnej, ounowskiej postaci był już więc nie tylko ideą niepodległościową, ale także rewolucyjną doktryną politycznej przemocy. Łączył pogardę dla kompromisu, etos fanatycznego poświęcenia i akceptację terroru jako narzędzia dziejowego działania. To właśnie ten splot idei Doncowa, dekalogu Łenkawskiego i praktyki Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów ukształtował najbardziej skrajną postać ukraińskiego nacjonalizmu u schyłku II Rzeczypospolitej.
<Mychajło Kołodziński pisał np. w ukończonej w 1938 r. "Wojennej doktrynie ukraińskich nacjonalistów", że podczas powstania nacjonalistycznego nadarzy się okazja, aby „wymieść do ostatniej nogi element polski na ziemiach zachodnioukraińskich”.
Polacy stawiający opór mieli zostać zniszczeni w walce, a pozostali sterroryzowani i wypędzeni za Wisłę. Kołodziński na tym nie poprzestawał. Oprócz fizycznej eliminacji wrogiej ludności, apelował o niszczenie śladów wrogiego panowania, które ucieleśniał obraz „polskiego dworu”>
1/4
Artificial intelligences do not undergo experiences, do not possess a body, do not feel joy or pain, do not mature through relationships, and do not know from within what love, work, friendship or responsibility mean. Nor do they have a moral conscience, since they do not judge good and evil, grasp the ultimate meaning of situations, or bear responsibility for consequences. They may imitate or even simulate, but they do not understand what they produce, for they lack the affective, relational, and spiritual perspective through which human beings grow in wisdom. #MagnificaHumanitas
🇵🇱 A Polish soldier has been acquitted of all charges, after shooting at migrants crossing the border from Belarus.
The judge said that the soldier was just fulfilling his obligation to defend the border.
No crime was committed.
„Najbardziej humanitarna armia świata” otworzyła ogień do tysięcy głodujących Palestyńczyków w Gazie, gdy ci w desperacji biegli, próbując zdobyć kawałek jedzenia.
Mon discours d’après-combat, non censuré 😁🗿🦅 :
« Tout d’abord, je veux honorer mon ami Quentin Deranque, mort aux mains de lâches antifascistes et communistes.
Applaudissez-le.
J’espère qu’il repose en paix auprès de Jésus-Christ.
Ici, c’est notre continent. L’Europe est notre territoire.
La Pologne appartient aux Polonais. La France appartient aux Français.
Souvenez-vous de ça.
Le Christ est Roi.
Ici, c’est la Pologne. D��fendez votre territoire.
Ne croyez pas les politiciens — ils ont un agenda.
Ils veulent vous appauvrir. Ils veulent vous remplacer. Ils ne veulent pas que vous fassiez des enfants.
Faites le contraire.
Ici, c’est la Pologne. La Pologne aux Polonais.
Ave Christus Rex.
C’est comme ça qu’on se sent. »
Ne cédez pas au nihilisme ! Faites des enfants ✝️👌
🇵🇱 🫸🏻 🇩🇪
Gdańsk or Danzig?
Of course Gdańsk.
The oldest record of the City of Gdańsk dates back to 999, and Gdańsk itself was written in Latin as Gyddanyzc.
The next oldest preserved documents written in Latin give the name of the city on the Motława as follows: 1209 "Gdansk", 1198 "Gdantz", 1191 "Marchiam Gdanensem", 1178 "Gdanzc", 1148 "Danczk" or "Kdanzc".
Only in German documents the following names appear: 1269 "Danzik", 1224 "Dancek", 1217 "Danzk".
🫡 Gdańsk, always Polish! 🇵🇱
Pamiętajcie, oni stawiają znak równości między antysemityzmem, a spostrzegawczością. Jeśli dziś widzimy, że Izrael głodzi ludzi, więzi ich, przesiedla, torturuje, zabija. Jeśli widzimy zbrodnie na kobietach i dzieciach, jeśli widzimy jak wolontariusze pomocy humanitarnej (w tym nasz rodak) są zabijani przez izraelskich żołnierzy i jeśli widzimy, jak Izrael niszczy chrześcijańskie symbole - jeśli to wszystko widzimy i krytykujemy - jesteśmy antysemitami.
Ale to prawda. Izrael to wszystko robi, a świat patrzy - patrzy i milczy. Pamiętajcie, prawda to nie antysemityzm. A jeśli prawda to dziś antysemityzm, to trudno - niech będę antysemitą. Wolę być antysemitą, ale spać spokojnie w poczuciu, że nie byłem głuchy na to, co się dzieje i na to, kto jest tu ofiarą, a kto katem...
@RzecznikMSZ@KonradBerkowicz Czyli sprawdzacie, czy używają bomb fosforowych i palą żywcem ludzi? Co zrobicie jeżeli okaże się to prawdą? 👇https://t.co/czi9t2CaKJ
Nie uwierzycie. Przed chwilą Ministerstwo Spraw Zagranicznych Izraela i ambasada Izraela w Polsce wystosowały oczekiwanie do polskich władz, by zareagować na moje ostatnie wystąpienie. Zasugerowano, by pozbawić mnie mandatu posła. Rozumiecie? Ministerstwo Spraw Zagranicznych Izraela domaga się, by polskie władze zrobiły coś, bym nie zasiadał w ławach polskiego parlamentu.
To nie Izrael będzie decydować, kto może zasiadać w polskim parlamencie, a kto nie. Historia pokazała, do czego prowadzi nazizm - Polska wie o tym aż za dobrze. Dlatego nie jesteśmy i nie będziemy obojętni na powtórkę z historii, która właśnie się odbywa na Bliskim Wschodzie.
Mam nadzieję, że bezczelne kłamstwo o moim rzekomym „publicznym poparciu nazizmu” spotka się z odpowiednią reakcją polskich władz i wymiaru sprawiedliwości. A Izraelowi radzę, by zajął się prawdziwymi nazistami, których ma w swoim rządzie, na czele z premierem - zbrodniarzem i ludobójcą Benjaminem Netanjahu.
🚨 🇵🇱 🇻🇦 ‼️ ✡️
Jews officially about the destruction and takeover of Poland and cutting off the Vatican from Poland in order to destroy Catholicism.
----------
Here are the points discussed:
1. Polish citizenship to all immigrants.
2. Reintegration tax to cover the cost of moving 3.3 million Jews to Poland.
3. Hebrew as the second official language in Poland.
4. Dismissal notice of the Polish state concerning the concordat with the Vatican state -each religious institution should act on the same level.
5. Minorities House instead of Senate in Polish Parliament.
----------
These words are still relevant, and their implementation is so slow that Poles are unaware of the process.
📹 Recording from the first international congress of the jewish Renaissance Movement in Poland, which took place in Berlin in 2012.