تعارف که نداریم
من با آدم کشهای ج.ا هموطن نیستم
من با طرفدارهاش هموطن نیستم
با خونشورهای مخفیش هموطن نیستم
با مجاهدین هموطن نیستم
من با هرکسی هم که توی این شرایط سعی میکنه پهلوی رو بزنه و تخریب کنه هموطن نیستم
من حتی با کسیکه اسم نحس و کثیف فلسطین رو به زبونش بیاره هموطن نیستم
خلاصه اگر کسی در زمینهی « دیت برای دوستیابی در بزرگسالی » تجربهای داره، لطفاً راهنماییم کنه.
من تا اینجا فقط بلدم با آدمها توی محیط کار دربارهی آبوهوا و ترافیک حرف بزنم.
پسفردا قراره برم کافه و دوست پیدا کنم.
بچهها منو تنها نذارید. 😭😂
بچهها من دارم میرم دیت.
اولین دیت رسمی زندگیم در ۳۵ سالگی.
البته دیت با همجنس برای دوستیابی، نه اون دیتی که الان یه عده با ذوق باز کردن این رشته منتظرشن ببینن چی میشه. 😭
۱/
۸/
اصلاً چجوری بفهمم دیت خوب پیش رفته؟
آخرش باید ��گم «خیلی خوش گذشت»؟
یا یه چیزی در مایههای «امیدوارم باز هم ببینمت»؟
یا همون موقع پیشنهاد بدم فردا بریم IKEA که رابطه رو وارد فاز جدی کنیم؟
با یکی از همکلاسیای قدیمم که دختر سادهایه و تازه ازدواج کرده حرف میزدم، پرسیدم شوهرت خوبه؟ راضی هستی از زندگ��ت؟ گفت آره خیلی خوبه، همه غذاهارو دوست داره فقط کوکوسبزی و ماکارونی طرحدار نمیخوره… موندم بخندم یا بگریم… 🫤
To Western Media: Imagine if Israel had cut off Iran’s internet, and critique the culprits with that same intensity. Or just imagine it was Gaza’s internet that was cut. Simply visualize that and defend the Iranian people’s right to internet access.