Το άγχος για το αν το παιδί βγει από την αίθουσα των πανελληνίων με χαμόγελο ή κλαμένο είναι μεγαλύτερο από τότε που ήταν στα σπλάχνα μας μια σταλιτσα, ακουγόταν η καρδιά του δυνατά και περιμέναμε να μάθουμε το φύλο του.
Οταν στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων δύο εξίσου σημαντικών αναγκών, η δική σου ανάγκη μπαίνει κουβά για απροσδιόριστο διάστημα πως λέγεται; Θέλω μια ταμπέλα και δεν βρίσκω, και ενώ δεν την χρειάζομαι επι της ουσίας, θα την ήθελα γραμμένη, γτ έτσι αισθάνομαι..
Με ρωτάει ο άλλος αν έζησα την εποχή που είχαμε μόνο σταθερά τηλέφωνα και ζούσαμε χωρίς κινητό …Εντωμεταξύ εγώ πρόλαβα ενα κοινόχρηστο τηλέφωνο στο καφενείο.