🇺🇦🇺🇦🇺🇦 Я - украинец и я за завершение войны на любых условиях. Срал я и на донбасс и на всё остальное, я хочу свалить из этого фашистского государст��а "Украина"
@lukbartosiewic@d_foubert@krzysztofbosak So, are you saying that white lives don’t matter? I would sooner call that racism and fascism. Just imagine, as a right-wing patriot, I believe that all lives matter, even those not yet born. Perhaps you could remind me what the Left thinks about unborn life?
@ociepkamd Tak czytałem ten bełkot i się zastanawiam kto w takie bzdury wierzy, albo inaczej czy Pan uważa, że ktoś w te bzdury, które Pan wypisuje uwierzy?
@Ketiw_@BostonTea84 O kurcze jak ktoś, napisze coś w Twoim stylu poruszając inny drażliwy temat, który Tobie nie odpowiada to od razu wyzywasz i banujesz? Ciekawe podejście.
Jest w polskiej polityce pewna figura, która budzi coraz większe uznanie wśród znawców ironii. Włodzimierz Czarzasty, marszałek Sejmu właśnie postanowił zadbać o bezpieczeństwo narodowe. Napisał do prezydenta, żeby na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego nie było ludzi Grzegorza Brauna, bo – jak tłumaczy – nie ma pewności, czy nie przekażą dalej tajnych informacji.
Brzmi poważnie. Aż do momentu, gdy przypomni się, kto tu właściwie mówi.
Ten sam Czarzasty, który jako wicemarszałek i członek komisji do spraw służb specjalnych przez dwa lata nie wypełnił ankiety bezpieczeństwa osobowego. Tej dwudziestopięciostronicowej, z pytaniami o rodzinę, kontakty zagraniczne, długi, zdrowie psychiczne i wszystko, co mogłoby zainteresować obce służby. Ankieta jest uciążliwa – tłumaczył później. Jak każdy wie, procedury bezpieczeństwa istnieją głównie po to, żeby nie przeszkadzać ludziom w wygodnym pełnieniu funkcji.
Gdy sprawa wyszła na jaw, przyznał się do błędu. Po czym poprosił służby o dodatkowe sprawdzenie swoich „wschodnich kontaktów” i usłyszał, że nie ma zastrzeżeń. I tak zostało. Teraz, jako marszałek, z mocy ustawy ma dostęp do ściśle tajnych informacji bez żadnej ankiety. Kancelaria Sejmu wyjaśniła, że kontrola, której podlega, jest stała i ostrzejsza niż cokolwiek, co mogłaby dać zwykła ankieta. Pewnie dlatego właśnie on czuje się upoważniony, by oceniać, kto może, a kto nie może siedzieć przy stole Rady Bezpieczeństwa Narodowego.
Logika jest klarowna. Człowiek, który sam uznał, że nie musi się poddawać standardowej weryfikacji, bo to uciążliwe, a potem otrzymał ustawowe zwolnienie, teraz z troską o tajemnice państwowe wskazuje palcem na Brauna. Bo Braun mógłby coś przekazać. On – nie. On ma certyfikat z mocy urzędu i czyste sumienie po jednym dodatkowym sprawdzeniu.
Czarzasty nie pierwszy raz uczy nas, że bezpieczeństwo państwa to kwestia względna. Zależy głównie od tego, kto akurat siedzi na fotelu marszałka i komu akurat nie ufa. Ankiety są dla innych. Dla niego wystarczy urząd.