benim içinde çok zor aynı evin içinde olupta konuşmamak ama bazen insan kör sağır olması gerekiyor ne kadar kötü biri de olsa içindeki sevgiyi bir kenara atmak ,o yokmuş gibi yaşamak. onun düşünceli halini gördüğümde içime düşen üzüntü boğuyor gibi ama hiçbir şey yapamam
şunu yaşamaya başladım ve cidden o kadar sıkıcı ve insanı yoran bir şey ki hiç istemediğim bir anda ağlama geliyor üzüldüğümde ağlayamıyorum ama öylesine bi zamanda en mutlu olduğum anda bile artık ağlayasım geliyor çok sıkıldım