Wukong

I’m telling you, nothing gets past these peepers! | 𝖣𝖬/𝖬𝖳 | 𝗖𝗔𝗦𝗧 : 𝙺𝚓 𝙰𝚙𝚊

[Wukong @Wk_BikerGang]

“N𝚘𝚝𝚑𝚒𝚗𝚐, 𝚗𝚘𝚝𝚑𝚒𝚗𝚐 𝚌𝚊𝚗 𝚑𝚘𝚕𝚍 𝚖𝚎 𝚍𝚘𝚠𝚗.”

―𝗪𝘂𝗸𝗼𝗻𝗴
- 𝖡𝗂𝗄𝖾𝗋 𝖦𝖺𝗇𝗀
- 𝖳𝖾𝗆𝗉𝗅𝖾 𝗈𝖿 𝗅𝗂𝗀𝗁𝗍
- 𝖥𝗂𝗀𝗁𝗍𝖾𝗋/𝖠𝗌𝗌𝖺𝗌𝗂𝗇
- 𝖱𝗈𝗅𝖾𝗉𝗅𝖺𝗒 𝖳𝖧

“𝚈𝚘𝚞'𝚕𝚕 𝚛𝚎𝚖𝚎𝚖𝚋𝚎𝚛 𝚖𝚎 𝚠𝚑𝚎𝚗 𝙸'𝚖 𝚍𝚘𝚗𝚎 𝚠𝚒𝚝𝚑 𝚢𝚘𝚞.”

#ROV #AOV

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President เขาเบะปากใส่ ทำหน้าซังกะตาย

ครั้งสุดท้ายมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว ครั้งสุดท้ายที่แม้จริงมันมีที่ไหนกัน

“แล้วข้าก็ยอมเองนี่หว่า— ไอ้— 😩💨”

วูคองโวยใส่ความคิดตัวเอง

“ก็ได้— ทะเลใช่ไหม ? ข้าจะเอาเจ้าโยนทิ้งลงไปด้ว��เลย!”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President เอ๊ะ??

วูคองขมวดคิ้ว สองแขนยกขึ้นกอดอก

“คิดว่าข้าเป็นคนใช้หรือไง—? พอหิ้วไปนั่นไปนี่หน่อยก็เหลิงใหญ่เลยนะ”

พักนี้— ไม่สิแต่เอาเป็นว่าทุกวันนี้เขาชักจะกลายเป็นสารถีหรือวินมอไซค์ไปเสียแล้ว

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President นั่นแหละที่เรียกว่าเถลไถล— อยากจะเถียงไปอยู่หรอกแต่เขาเองก็ไม่ได้กลับมาเพื่อชวนทะเลาะเสียหน่อย

เมื่อได้ยินคำถามจากอีกคน วูคองก็แสร้งก้มลงดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือก่อนจะตอบ

“อืม— ก็ว่างแหละ ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีธุระอะไร”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President เขากรอกตาไปมาก่อนจะไล่เก็บรายละเอียดบนใบหน้าทีาดูอิดโรยไม่น้อย วูคองหลุดขำออกมา

“หึ— เจ้าเถลไถลเองนี่ถึงได้มีงานการดองเยอะขนาดนี้”

นึกออกเลยล่��� ภาพของอีกคนที่หลับน้ำลายน้อยคาโต๊ะน่ะ

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “ข้าสบายดี ยิ่งกว่าคำว่าสบายเลยแหละ”

แหงอยู่แล้ว, วัน ๆ แทบไม่ทำอะไรนอกจากใช้ชีวิตอยู่กับตัวเองและเพื่อนฝูง

“เพิ่งกลับมาจากออกทริประยะยาว— เจ้าเป็นไงบ้างล่ะ ? หน้าตาดูไม่จืด”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President "แค่สงสัยหรอกว่าทำไมถึงได้ว่างมารบกวนคนอื่น"

ว่าพร้อมส่งเมนูอาหารคืนให้พนักงานที่เข้ามารับออเดอร์

"แล้วก็- เจ้าจะอยากรู้ไปทำไมกันว่านั่นของใคร ? ถือเงียบ ๆ เป���นค่ารับส่งไม่ได้หรือไง ?"

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President วูคองไหวไหล่ให้เป็นคำตอบ แน่นอนว่าเขาจงใจจะปั่นประสาทอีกคนเล่น

สายตายังคงไล่มองเมนูอาหารก่อนจะชี้สิ่งที่ต้องการให้พนักงานรับออเดอร์

"แล้วเป็นนักเรียน- ไม่มีเรียนหรือไง ?"

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President เขาเหลือบมองก่อนจะหลุบสายตาลงอีกครั้ง

"อยากกินก็สั่งเองสิคุณหนู เป็นแค่สารถีเมื่อเจ้าต้องการแค่นั้นก็มากเกินพอแล้วน่า"

แล้วที่น่าขำกว่านั้นคือการที่เขายอมขี่รถมาหาอีกฝ่ายตลอด ช่วงนี้อาจจะว่างเกินไปล่ะมั้ง ?

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President ยกแขนขึ้นนั่งเท้าคาง ขณะที่แขนอีกข้างก็รับเมนูจากพนักงานมาแล้วไล่สายตามอง

"แค่คิดว่าถ้าเจ้าจามคงน่ารำคาญแย่"

นั่นแค่เหตุผลเดียวที่เขาเลือกจะพูดไปเท่านั้น

"แล้วถ้าตอนกินอยู่เกิดจามขึ้นมา กลัวจะติดคอตายเอาเสียก่อน"

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President ก็พอจะได้ยินสิ่งที่อีกคนพูดอยู่หรอก แต่ตอนนี้เขาเองก็เบื่อจะมาเถียงในเรื่องไร้สาระ หากเจ้าตัวยืนยันเช่นนั้นเขาก็ไม่ขัดอะไร

วูคองเดินเข้าไปในร้านโดยที่มีอีกคนตามหลังมาติด ๆ หันซ้ายแลขวาหาที่นั่งที่ต้องการแล้วเดินไปนั่งทันที

"จะไม่จามหรือไง ?" แต่ไม่ว���ยอดถามไม่ได้อยู่ดี

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President วูคองยังไม่ได้ตอบคำถาม เขาก้าวขาลงจากรถแล้วเช็คความเรียบร้อยอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันกลับไป

"ข้าบอกตอนไหนว่าซื้อให้เจ้า" ว่าแล้วก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

"ดอกไม้เอาแขวนไว้ที่รถก็ได้ คิดไปคิดมามันคงไม่จำเป็นแต่ถุงนั่น เอามาด้วย"

พูดจบก็เ���ินนำเข้าร้านไป

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President วูคองขับไปตามถนน ไปยังร้านสเต็กที่ตัวเขานึกออก อย่างน้อยก็— ร้านประจำที่ไปกินกับคนอื่น ๆ

อีกเหตุผลนั่นก็คือมันอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้นัก— ไปไกลกว่านี้เดี๋ยวก็งอแงว่าหิวอีก

อึดใจเดียวด้วยฝีมือการขับรถของเขา ไม่นานรถก็มาจอดอยู่หน้าร้านแล้ว

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “อ่าห๊ะ—“ สิ้นคำเขาก็เร่งเครื่องเข้าสู่ตัวถนนทันที

ในขณะเดียวกันที่รถมอเตอร์ไซค์เคลื่อนตัวอยู่ เสียง���ีกคนก็ดังแว่วมาพอจับใจความได้ วูคองลอบถอนหายใจ ตอบกลับไปเสียงดังตามประสา

“อย่ามาชวนคุยตอนนี้สิ— ไว้ค่อยว่ากัน”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “.......”

เป็นแวบหนึ่งที่วูคองไม่รู้ว่าจะพูดอะไร— หมดคำจะพูดจริง ๆ

“สเต็ก ?”

นอกจากเคเอฟซี ก็นึกออกเท่านี้แหละ

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “จะออกเงินให้มันคนละเรื่องกันแล้ว—- ถ้าเจ้าจะยินดีนั่งกินกล้วยข้าก็ไม่ว่านะ แต่ข้าจะไปหาอย่างอื่นแทน”

วูคองยังไม่ออกรถ เพราะหากออกตอนนี้ ยังไงเสียก็ไม่มีจุดหมายปลายทางที่แน่ชัด

“อยากกินอะไร พูดมาอย่างนึง”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “อ่า— นั่นสิ”

คำถามโลกแตกอีกแล้ว วูคองขมวดคิ้วเข้าหากันทันที ภายในหัวพยายามนึกถึงร้านอาหารต่าง ๆ เท่า��ี่จะคิดได้

“ชาบู— ไม่ ๆ” วันก่อนก็เพิ่งจะกินไป..

“คนหิวอย่างเจ้าน่ะต้องคิด”

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President หน้าเขาเหมือนจะเหวอไปครู่หนึ่ง— ครู่เดียวจริง ๆ ก่อนจะตีสีหน้ายุ่งยาก

“ให้ถือ ไม่ใช่ให้ดม”

แล้วก็ปัดไปอย่างนิสัยเสีย แต่ไม่วายจะหยิบถุงใสอีก��บที่เผื่อไว้ขึ้นมาสะบัดออก ดึงดอกไม้ช่อนั้นมาจากมืออีกคนแล้วยื่นกลับไปอีกรอบ

ดูไม่ค่อยช่วยอะไรเท่าไหร่— แต่ถือว่าตัวเองรับผิดชอบแล้ว !

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President “เอ้า— เอาไปถือซะ ถือเป็นค่ารับส่ง”

เมื่อรถจอดสนิทเขาก็ยื่นของจากมือซ้ายให้ เป็นถุงกระดาษใบใหญ่สีดำพร้อมช่อดอกไม้ที่ดูราคาแพงอีกหนึ่งช่อ

“รักษาเท่าชีวิต ไม่งั้นข้าเอาเจ้าไปปล่อยป่าแน่”

เพิ่มความจริงจังไปในน้ำเสียง แน่นอน นี่ไม่ใช่แค่การขู่

[Wukong @Wk_BikerGang]

@Murad_President ราวสิบนาทีเห็นจะได้กว่าธุระจะเสร็จ ถึงอย่างนั้นมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับวูคองนัก

��ากตรงนี้ไปถึงโรงเรียน ไม่เกินห้านาทีแน่นอน แม้ของจะพะรุงพะรังไปหน่อย

เขาจัดแจงตัวเองครู่หนึ่ง ใช้มือข้างซ้ายถือของไว้ ปล่อยให้มือขวาทำหน้าที่ประคองแฮนด์ไปแทน

ไม่นานรถก็เคลื่อนเข้ามาจอดตรงหน้าอีกคน

+