Arnoux

Arnoux / DM / Every life is different. / ขอโคความสัมพันธ์ทักเดมได้ครับ

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

🐺

𝒩𝒶𝓂𝑒 : 𝒜𝓇𝓃𝑜𝓊𝓍 ( อาร์น็อกซ์ )
𝒮𝓅𝑒𝒸𝒾𝑒𝓈 : 𝒲𝑜𝓁𝒻
𝒜𝒻𝓇𝒶𝒾𝒹 : ℱ𝒾𝓇𝑒
𝒪𝓉𝒽𝑒𝓇 𝒾𝓃𝒻𝑜𝓇𝓂𝒶𝓉𝒾𝑜𝓃 : 𝒮𝑒𝒸𝓇𝑒𝓉𝓈

นัยนาสีม่วงอเมทิสสั่นไหว ราวชีวาถูกพลั้งไป มอดสลายในกองเพลิง

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 “อันนั้นมนุษย์นี่ครับ!😭”

ดื้อรั้นอย่างไม่ย่อท้อ ปลายนิ้วดันจานสลัดผักออกห่างจากตัว ไม่แตะต้อง ไม่ลิ้มรส ไม่ลองทาน

ไม่เด็ดขาด

ขมวดคิ้วและแก้มป่องออก ยังมองผักสดไม่วางตาขณะยัดเนื้อที่เย็นชืดเข้าปาก

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

รีบวิ่งแจ้นเข้าไปหา หางทิพย์ขยับไปมาคล้ายเห็นเจ้าของหวนคืน��ู่บ้านหลังจากหายไปแต่สัปดาห์ก่อน

“โอ้ ยินดีต้อนรับกลับคร้าบเซ็นปาย!”

ทักทายพร้อมฉีกยิ้มร่า กลิ่นที่ไม่คุ้นจมูกทำเจ้าหมาขมวดคิ้ว แต่เสียงคำรามจากท้องชนะความสงสัย

“น็อกซ์น็อกซ์หิวง่ะ ไปหม่ำมื้อดึกกันเถอะ!”

ᕕ( ᐛ )ᕗ

[Johann Chu (Chu Zihang) @Murasame_89]

มือไร้ผิววกจับซิปกระเป๋าเดินทาง18นิ้วแล้วรูดลง เท้าออกก่อน ตามด้วยลำตัว จบด้วยหัวผิดรูปร่าง

��ร๊อบ

ร่างผิดรูปกระตุกลั่น คืนรูปราวเป่าลมเข้า โอ้ ไม่ใช่ลมหรอกที่เป่าเข้ามา สำหรับผิวหนังสดใหม่ใช้เลือดย่อมดีอยู่แล้ว

"กลับมาแล้วครับ"

หมุนศีรษะปรับให้เข้าที่

แล้วจึงวาดเท้าโค้งคำนับ

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 “ม่าย- โนๆๆๆ”

รีบแย้งเรื่องปีศาจสีเขียวรสขมก่อนร่มที่กำลังหลับ เจ้าหมารีบส่ายหน้า มือคว้าจานออกห่างคล้ายกลัวผักหล่นลงมาจากเพดานแล้วร่วงใส่จาน

“นักล่าที่ไหนกินผักกันครับรุ่นพี่! ไม่มี๊— ไม่มี!”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 บนโต๊ะบาร์มีอาหารไม่กี่อย่าง
นอกจากสเต็กที่ไร้ผักเป็นเครื่องข้าง��คียงและน้ำส้มคั้นสดหนึ่งแก้ว ก็มี…

ร่ม

มือนับสิบนั่นหายไปไหนแล้ว ?

จิ้มๆ ไปที่ร่มแทนที่จะใช้ส้อมจิ้มอาหาร

ไม่เห็นขยับเลย ?

สิ้นปัญญาเลยหั่นเนื้อสุกเป็นชิ้นบางแล้ววางตรงนั้น ดวงตาจับจ้องคาดหวัง

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 “เอ๊ะ จะแยกกันตรงนี้หรอ��รับ??”

ปากอ้าถามแต่มือก็ยอมปล่อย ความสงสัยปรากฏในดวงตาสีอเมทิสต์ ก่อนมันจะหายไปพร้อมกับสายลมยามกลางคืน

“งั้นรุ่นพี่ฝากร่มไว้กับน็อกซ์น็อกซ์ไหมครับ? ถือไปมาคงลำบาก”

แบมือออกพร้อมหางทิพย์ที่กระดิกดี้ด้า
ไม่ได้จะเล่นร่มครับ ไม่ได้จะเล่นร่มครับ ไม่ได้จะ-

[Shikiyami ❄️ @Shiki_DGRJTh]

"Shiki....."

"yami...?"

"Are you calling me?"

"Death Servitor?No I'm not"

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 ฟังแล้วคล้ายคำถามกินเพื่ออยู่หรืออยู่เพื่อกิน แต่น็อกซ์น็อกซ์เป็นอย่างหลังครับ อุอิอ้า-

“ล่าเยอะม้ากก—!”

ปล่อยมือออก���ล้วยิ้มร่า

“ราเมงน่าสนใจ ของทานเล่นก็ไม่เลว โมจิกินจุ๊บกินจิ๊บ ไอศกรีมพออิ่มท้อง หรือถ้าเอาหนักกว่านั้นยากินิกุก็ดี”

เจ้าหมาเอียงหน้า

“กินหมดไหมครับ?”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 …..

“กินทั้งวันทั้งคืนครับ แหะๆ”

ไม่ว่าเปล่าใช้มืออีกข้างตบพุงไปที วัยกำลังโตจะกินเยอะก็เป็นธรรมดา

อย่าจ้องตาแข็งนานกั๊บ ผมกัวแล้ว อย่าดุผม ผมก็ตัวแค่นี้😭🤏 วันหลังไม่ทำแล้ว

“ว่าปาย หาอะไรกินตอนกลางคืนอร่อยออกรุ่นพี่!”

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกอาหารไม่มีประโยชน์

(๑>؂•̀๑)

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 อะไรนะครับ-

ความหิวไม่เคยทำเขาหูลายตาฝาดมาก่อน คำพูดคำจาที่แปลกประหลาดมากกว่าปกติทำคิ้วขมวดและหรี่ตา

แต่ลืมไปว่าเมล็ดทานตะวันทอดก็เป็น ‘เหยื่อที่หนีไม่ได้เหมือนกัน’ โอเค น็อกซ์น็อกซ์ซื้อสิ่งนี้

“งั้นไปกันครับ! โก โก ٩(ˊᗜˋ*)و✨”

ยิ้มร่าแล้วคว้าข้อมือ เดินนำเข้าเมือง

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Ingar_DGRJBotTh อุตายว๊ายกรี๊ด ใครครับเนี่ยหน้าคุ๊น— คุ้น!

“พี่ชายคร้าบ😭!”

ปาดหูปาดตา แทบจะโยนเหรียญลงน้ำอย่างไม่ใส่ใจแล้วฉีกยิ้มร่ากับคู่เสวนา

“ไม่เจอกันนานเลย กินอาหารครบห้ามื้อนอนสามชั่วโมงจ่ายค่าแมวเลี้ยงค่าบ้านแล้วรึยัง!”

(੭ु ›ω‹ )੭ु⁾⁾♡

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 “คนเหล่ท่ออย���างผมจะระวังการล้มอย่างหล่อลื่นครับ😭”

สูดน้ำมูกแล้วปาดน้ำหูน้ำตาแบบลวกๆ มือข้างขวายื่นออกไปแตะโคมอีกครั้ง ปล่อยให้เปลวไฟกลายเป็นเงาสะท้อนอัญมณีสีม่วง และเขาใช้ความอดทนขั้นสุดในการไม่ขยับนิ้วไปแตะมัน-

“โอเค! น็อกซ์น็อกซ์เรดี่~!”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

หายไปน๊าน— นาน กลับมาอีกทีก็พบว่าน็อกซ์น็อกซ์ยังมีแมวที่ต้องจ่ายมีบ้านที่ต้องเลี้ยงเหมือนเดิม อะไรกันนี่ ค่าไฟบ้านที่บานยิ่งกว่าค่าเมล็ดทานตะวันทอด

อะไรนะ หายไปตั้งนานยังเห็นแก่กินเหมือนเดิมหรอ?
ผมป่าวกั๊บ (ꈍᴗꈍ)ノ🍗 (ทำลายหลักฐาน)

ยังไงก็ แวะมา hi hi คร้าบ~

[Johann Chu (Chu Zihang) @Murasame_89]

การสรรสร้างคำโกหกให้แนบเนียนประกอบด้วยคำจริงสองส่วนและความเท็จสองส่วน แต่งเติมจนกว่าจะได้ความเป็นจริงในอุดมคติ ยากจะแยกว่าสิ่งใดเท็จหรือจริง

ยิ่งนานเข้าทั้งหลอ��รวม กลายเป็นเนื้อเดียว กลายเป็นความจริงกำเนิดบนสิ่งอื่น ชวนสับสนงงงวย

และบางครั้ง....ผู้สร้างก็สับสนเสียเอง

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

ฮัมเพลงเสียงเบาขณะยืนตามขอบของน้ำพุ เหรียญถูกดีดขึ้นลงในมือพร้อมกับดวงตาสีม่วงที่จับจองไปยังกองเงินตราใต้ธารใส

ถ้าขอพรให้มีโชค เขาอาจโชคดีได้ของสักชิ้นจากการลงดันแล้วนำมันมาขาย แต่ถ้าเก็บเงินพวกนั้นขึ้นมาแทน ณ ตอนนี้

น็อกซ์น็อกซ์จะรวยทันทีโดยไม่ต้องขอพรจากน้ำพุ-
ღゝ◡╹)ノ💸

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 “เอ๋ง!?”

เจ้าหมาถือคติร้องก่อนเสมอนั่นแหละ

ดวงตาปิดสนิทเกินกว่าจะเห็นภาพและการเคลื่อนไหวทั้งหมด ปิดประสาทสัมผัสตั้งแต่ถูกปล่อยมือและจับ���หวี่ยงให้พ้นน้ำในเสี้ยววินาที

ความโล่งใจทำให้หายใจทั่วท้อง ขอบคุณที่ยังมีชีวิตรอดเพื่อกินเมล็ดทานตะวันทอดอีกหลายกระสอบ-

“เซ็นปั๊ย!😭”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 ใครหล่อจนลื่นแบบหล่อลื่นนะครั—

กำลังจะอ้าปากตอบอย่างมั่นใจจนกระทั่งกงล้อในสมองที่นานๆ ทีจะทำงานก็ดันหมุนขึ้นมา อาร์น็อกซ์ขบคิดชั่วขณะ พิจารณาถึงความเ���็นไปได้ทั้ง��วง

….
อื้ม อาจจะยังน๊า-

“เดี๋ยวๆ! เซ็นปัยบอกผมก่อนว่าจะทำอะไร!”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@_jaxfxr_DRJ “ทำไมพี่ไม่บอกผมอ่ะ”

ปากโวยวายแก้มพอง แต่มือรับขนมแล้วแบ่งมันออกเป็นสี่ส่วน

��ี่หมายถึง
ผมส่งพี่คืนหนึ่ง อีกสามส่วนน็อกซ์น็อกซ์จัดการเอง-

“ว่าปาย คิดถึงนะพี่จาฟาร์! สบายดีไหม?”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

รีบคว้ามือข้างนั้นมากำแล้วแบออก เผื่อโชคดีพี่จาฟาร์ซ่อนลูกกวาดไว้ในมือ

เอ๊—? ไหนขนม ไม่เห็นมี

ไหนลองอีกที

……

ข น ม แ บ บ ข อ ง ว่ า ง

[ᴊᴀꜰᴀʀ ᴊ. ᴇʟɪʜᴏʀᴇʜᴘ @_jaxfxr_DRJ]

❝ 👋 ❞

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 ผมหนักเท่าเดิม! รุ่นพี่จำผิดแล้-

ตาเบิกกว้างพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัว ขนแขนตั้งชันใต้ร่มผ้าเมื่อ(พึ่ง)สัมผัสได้ถึงความชื้นจากด้านล่าง

“ผม ผมจะจมลงไปแล้วต้องแลกขากับหางเพื่อขึ้นมานอน��กยตื้นบนพื้นดินไหมครับ!😭”

แต่น็อกซ์น็อกซ์ในสภาพแมวน้ำน่ารักแน่นวล
（人´∀`*）อุ๋งๆ หงุงๆ

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 หรือสักส��มสี่ห้าเจ็ดน็อกซ์น็อกซ์ก็ไม่ถือ กระเพาะของผมน้อมรับด้วยความยินดี-!

เจ้าหมายิ้มร่าเมื่อเห็นไฟถูกจุด อัญมณีปรากฎเงาสะท้อนของความสว่างบนนั้น มือขวาเอื้อมไปแตะโคม เท้าหนึ่งข้างจุ่มลงทะเลสาบอย่างไม่ตั้งใจ และไม่สนใจเช่นกัน

“ปล่อยโคมลอยแบบเลสอิทโก~!”

[Arnoux @Wolf_DGRJ]

@Murasame_89 ขอแก้ข่าวว่ามันคือความอุดมสมบูรณ์ต่างหากครับ หงุงหงิงแล้วแ��ะๆ พุง ( ´͈ ꇴ  `͈)੭

สองเท้าเดินตามต้อยๆ ดวงตาสีม่วงแหงนมองโคมลอยบนฟ้า นิ้วชี้วาดกลางอากาศไปตามเส้นทางที่โคมขนาบข้างกับทะเลแห่งดาว

“เอ๋ จริงๆ ไม่ต้องต้อนรับเป็นพิธีก็ได้ครับรุ่นพี่ ขนมสักซองก็พอแล้ว”

+