@uzunnuzak Kesinlikle aynı durumu çocukluk arkadaşımla yaşadım. Kendisi düğünüme dahi gelmedi(beli ağrıyormuş) artık tek bir iletişimimiz yok. Bunun gibi benzer yaşadığım çok şey var.
Hayatımda farkında olmadan bazı insanlara yer vermişim; zamanla onların benim için doğru olmadığını, gösterdiğim değeri ve emeği karşılamadıklarında anladım. Neyse ki hayat, her yaşta insana ders vermeye devam ediyor.
Düşününce hep şaşırdığım bir şey, 35 yaşında generaldi, 38 yaşında isyancıydı, 42 yaşında bir cumhuriyet kurdu. 57 yaşında öldü. Ebeveyn kaybı, savaş, göç, yokluk, hastalık… Travmalarla yoğrulmuş, taşınması güç bir ömür…
Atatürk’ün ‘insan’ yanını görmek, benim için Atatürkçülüğün başlangıç noktasıdır. Onu bir insanüstü kahraman değil, acıyı, kaybı ve sorumluluğu omuzlayıp yine de ileriye bakan bir insan olarak görünce, mirasını daha derinden hissederim 🌱
Günümüz İlişkisel hayatında ciddi derecede duygusal zeka problemi var. Anlamak, dinlemek, sorun çözmek gibi yapılar bile bi lütuf olmuş gibi… kimse duygusal bi emek göstermek istemiyor.