هروقت ایرانیها بابت کشتن نیم میلیون آدم تو سوریه اندکی احساس شرم کردن (که در قبالش سکوت کردن و کوچکترین مخالفتی باهاش نداشتن)، بابت این اتفاقات هم خجالتزده میشن
در باب هشتگ #KurdistanGenocideByIran
قبلا در یک توییت در مورد دستگیری و ناپدیدسازی همیشگی داییم در سال ۱۳۶۱ و زجر بی انتهای پدربزرگم نوشتم.
ولی حالا میخوام یک خاطره از پدربزرگم تعریف کنم که بارها برام تعریف می کرد؛
یکی از سفرهای محمدصالح (پدربزرگم) به تهران به امید ملاقات با پسرش #ابراهیم_ولیزاده تلخ تر از بقیه سفرهاش بود…
اون روز وقتی که مثل دفعه های قبل بهش میگن «دیر اومدی برای ملاقات برو ماه بعد بیا» پدربزرگم با دلی پر از غم از زندان اوین برمیگرده به سمت ترمینال تا برگرده به شهرمون بوکان. در نزدیکی های ترمینال دو تا خانوم که پشت سر حرکت میکنن به پدربزرگم و لباس هاش اشاره میکنن (پدربزرگم همیشه و همه جا لباس کوردی بر تن داشت) و با لحنی پر از نفرت میگن « نگا لباسهاشو! خدا میدونه سر چندتا از سربازهای اسلام رو بریده و اینجا الان راس راس جلوی ما داره راه میره».
اون روز غم پدربزرگم دو چندان شد!
پس دوستان عزیزم از ملت فارس و بقیه ملتهای ایران، درسته که حمله به کوردستان از طرف جمهوری اسلامی بود، ولی به دو دلیل نمیشه نقش بقیه مردمان ایران رو کلا نادیده گرفت:
۱- جمهوری اسلامی خواه یا نا ��واه ریشه در افکار طیف وسیعی از ایرانی ها داشت/داره، جمهوری اسلامی از اسمون نیومد و نظامیانش از کشورهای دیگری نبودن.
۲- #سکوت اکثر مردمان ایران در برابر این حمله نظامی! یا بهتره بگیم منفعل بودن اکثر مردم ایران در برابر این حمله دست جمهوری اسلامی رو برای قتل عام در کردستان در سال ۵۸ باز گزاشت.
ولی این به این معنی نیست که تک تک افراد جامعه ایران در این جناییت نقش یا تقصیری داشتن.
#زن_زندگى_آزادى
ساعاتی پیش، یک کودک ۱۶ ساله به نام #كومار_درافتادە در جریان اعتراضات مردمی در خیابان كهنە خانە پیرانشهر از سوی نیروهای نظامی-امنیتی هدف تیراندازی قرار گرفت و کشته شد.
به گفته شاهدان عینی پیکر این کودک به بیمارستان خمینی این شهر انتقال یافته است.
#مهسا_امینی#اعتراضات_سراسری