Dün akşam eşimle tartıştık. Sinirlenip annesini aradı.
“Anne, ben geliyorum. Bu gece sende kalacağım.”
Kayınvalidem:
“Gel oğlum, kapım sana her zaman açık.”
Eşim bavulunu hazırlayıp çıktı.
On dakika sonra kapı çaldı.
Açtım, eşim geri gelmiş.
“Ne oldu, annen evde yok mu?”
“Evde.”
“E niye döndün?”
“Annem kapıyı açtı, bavulu görünce ne oldu diye sordu. Tartıştık dedim.”
“Sonra?”
“Bana bir terlik verdi.”
“Ne yapacaksın terliği?”
“Git karına ver, seni adam edememiş, bari bununla denesin dedi.”
Tam gülmeye başladım, telefonum çaldı.
Kayınvalidem arıyor.
“Kızım, oğlan geldi mi?”
“Geldi anne.”
“İyi, kapıyı kilitle. Babası da birazdan gelecek. O da benimle tartıştı.”
Beş dakika sonra kayınpederim kapıda belirdi. Elinde bavul, ayağında terlik.
Eşim şaşkınlıkla babasına baktı.
“Baba, seni de mi kovdu?”
Kayınpederim bavulu yere bıraktı.
“Yok oğlum, ben kendim çıktım. Ama annen arkadan bavulu fırlatınca geri dönmenin pek mantıklı olmayacağını düşündüm.” 😂
@Melikecimyapma Aslında asıl kırıldığım bir sene boyunca babamın tavrıydı ama kardeşim araba alıp borcunu ödemeyince babamın tavrı bir anda değişti beni en çok mutlu eden bu oldu
Kardeşime 120 bin TL borç para vermiştim.
Ne senet yaptık.
Ne sözleşme.
Ne de bir kağıda imza attık.
Çünkü ortada yabancı biri yoktu.
Kardeşim vardı.
Paraya sıkıştığını söyledi.
Borcunu kapatacağını, en geç üç ay içinde geri vereceğini söyldi.
Ben de güvendim.
Parayı gönderdim.
Üç ay geçti.
Sonra dört.
Sonra altı.
Konu her açıldığında yeni bir mazeret çıktı.
Ama asıl ilginç olan para değildi.
Ailemin tavrıydı.
Bir gün annemle otururken konu yine açıldı.
"Borcunu ne zaman verecek?"
dedim.
Annem bana baktı.
"İdare et biraz."
dedi.
Babam da aynı şeyi söyledi.
"Sonuçta kardeşin."
O gün anladım ki aile içinde para isteyen suçlu olmuyor.
Parasını isteyen suçlu oluyor.
Bir süre sonra kardeşim benimle konuşmayı azalttı.
Telefonlara geç dönmeye başladı.
Mesajları görüp cevap vermemeye başladı.
120 bin TL borç vermiştim.
Sanki borç alan benmişim gibi davranılıyordu.