Yannis Alexakis

Δικηγόρος, νομικός σύμβουλος φορέων ψυχικής υγείας. Barrister and Legal Advisor of NGO's providing mental health services.

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Ιμάντες και στα σπίτια;

Η επικίνδυνη πόρτα που ανοίγουν οι νέες οδηγίες για τις στεγαστικές δομές ψυχικής υγείας της Επιτροπής Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές

https://t.co/33rqOBUyoq

[Kosmas Marinakis @Kos_Marinakis]

Σύσκεψη με τους μεγαλοπαράγοντες της αγοράς για να πέσουν οι τιμές. Όπως δεν γίνεται πουθενά.

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Κατασκευασμένος φόβος – Ο «επικίνδυνος ψυχασθενής»

Ένας διαχρονικός κοινωνικός μανδύας φόβου που συγκαλύπτει την κατάρρευση της δημόσιας ψυχικής υγείας

___
«[...] Στη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε το περιστατικό, ακούστη��αν από τους συμμετέχοντες στο πάνελ χαρακτηριστικές φράσεις που αναπαράγουν ευθέως το κοινωνικό στίγμα, όπως λ.χ. «δεν αντιμετωπίζεις φυσιολογικούς ανθρώπους», «δεν ξέ��εις πότε θα εκραγούν», «είναι ειδικοί ασθενείς», «αυτοί οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι».

Και όμως, μέσα στην ίδια ακριβώς συζήτηση, οι ίδιοι οι ομιλητές παραδέχθηκαν ταυτόχρονα ότι, οι δομές είναι ασφυκτικά γεμάτες, το προσωπικό δεν επαρκεί, οι εργαζόμενοι είναι εξουθενωμένοι, δεν υπάρχουν επαρκείς χώροι, δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική εξατομικευμένη παρακολούθηση, οι ασθενείς στοιβάζονται, ενώ ακόμη και η χρόνια απομόνωση και ο εγκλεισμός, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, «γεννούν αγρίμια».

Η ίδια η συζήτηση, ωστόσο, φανερώνει μια αντίφαση. Από τη μία πλευρά αναγνωρίζεται ότι, ο ιδρυματισμός, η απομόνωση, η κατασταλτική διαχείριση, η έλλειψη ανθρώπινης σχέσης, η εγκατάλειψη και η απανθρωποποίηση επιδεινώνουν δραματικά την ψυχική κατάσταση ενός ανθρώπου. Από την άλλη, το ίδιο το περιστατικό χρησιμοποιείται για να ενισχυθεί ακριβώς η ίδια λογική: περισσότερη φύλαξη, περισσότερη επιτήρηση, περισσότερη καταστολή, περισσότερη «ασφάλεια». Σαν να μην μάθαμε τίποτα, δεκαετίες τώρα, από την ιστορία των ψυχιατρικών ιδρυμάτων. Διότι η ιστορική εμπειρία καταδεικνύει ότι, οι κλειστές ιδρυματικές δομές όχι μόνο αποτυγχάνουν θεραπευτικά, αλλά συχνά επιδεινώνουν την αποδιοργάνωση που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν.

Η «επικινδυνότητα» δεν προϋπάρχει πάντοτε του ιδρύματος. ��ολλές φορές κατασκευάζεται, ενισχύεται ή παγιώνεται μέσα σε αυτό.[...]».

https://t.co/hftBczWONm

#ψυχικηυγεια #στιγμα #δικαιωματαψυχικαασθενων

[Aris Chatzistefanou @xstefanou]

Γιατί τα νυχτερινά δελτία ειδήσεων στην Ελλάδα θυμίζουν ανακοινώσεις της πρεσβείας των ΗΠΑ και του Ισραήλ; Follow the money.

Στήριξε την ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Γίνε συνδρομητής στο https://t.co/29QSdtCq1t

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

«Από την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση στη διοικητική επιτήρηση;

Στον απόηχο του πορίσματος της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ)
______
[…] Γι’ αυτό, πίσω από την τυπική διοικητική έκφραση του ΥΥ των «αναγκαίων ενεργειών» διαγράφεται ο κίνδυνος ένα ακραίο, αλλά υπαρκτό, περιστατικό να αξιοποιηθεί ως αφορμή για τη νομιμοποίηση ενός νέου κύκλου κανονιστικών παρεμβάσεων, εγκυκλίων, οδηγιών συμμόρφωσης και μηχανισμών διαρκούς διοικητικής επιτήρησης.

Μια τέτοια αντιμετώπιση, όμως, συνιστά ασφυκτική παρεμβατικότητα στις στεγαστικές δομές. Διότι, η απάντηση στα φαινόμενα κακομεταχείρισης, αυθαιρεσίας και οικονομικών ατασθαλιών δεν μπορεί να είναι η περιστολή, οριζόντια μάλιστα, της αυτονομίας των ψυχικά ασθενών, ούτε η μετατροπή της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε καθεστώς διαρκούς οικονομικής εποπτείας και λογιστικών εγγραφών. Η απάντηση σ’ αυτά τα φαινόμενα είναι η ουσιαστική εποπτεία των δομών, ο ουσιαστικός έλεγχος και η λογοδοσία των φορέων, σε συνδυασμό με την συνεχή εκπαίδευση του προσωπικού και την ενίσχυση των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας.[…].».

#ψυχικηυγεια #δικαιωματα #κοινοτικηψυχιατρικη

https://t.co/u1ss7j4Tsx

[Zac Kesses @ZacKesses]

Σύμφωνα με το άρθρο 15 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας όλα τα δικαστικά πρόσωπα είναι εξαιρετέα, αν συντρέχουν λόγοι που προκαλούν
υπόνοιες μεροληψίας, δηλαδή αν υπάρχουν γεγονότα που μπορούν να δικαιολογήσουν
εμφανώς δυσπιστία για την αμεροληψία τους.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλ��ας αποφάσισε αντιδεοντολογικά και παράνομα να χειριστεί την υπόθεση των υποκλοπών ενώ συνέτρεχαν συγκεκριμένοι λόγοι δυσπιστίας στο πρόσωπο του και ειδικότερα:

1.Διετέλεσε επόπτης της ΕΥΠ την επίδικη περίοδο δηλαδή την ίδια περίοδο που έχει προκύψει με βάση τα νέα στοιχεία ότι στελέχη της ΕΥΠ συνεργάζονταν με τα στελέχη της Intellexa, έδιναν άδειες εισόδου σε απόρρητες εγκαταστάσεις, υπέβαλλαν προτάσεις συγχρηματοδότησης και επεξεργάζονταν από κοινού απόρρητα συμβατικά κείμενα συνεργασίας με ξένες μυστικές υπηρεσίες

2.Υπέγραψε ο ίδιος τις διατάξεις άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη, ο οποίος είναι διάδικος στην δικογραφία.

3.Υπέγραψε και την παράταση της άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του Κουκάκη, ενώ διέταξε την αιφνίδια διακοπή της μόλις ο Κουκάκης έκανε αίτηση στην ΑΔΑΕ στις 12.8.2020 για να ενημερωθεί αν τελούσε υπό επισύνδεση. Αυτό αποτελεί την απόλυτη απόδειξη ότι δεν υπήρχαν ποτέ πραγματικοί λόγοι σχετιζόμενοι με την εθνική ασφάλεια.

4.Υπέγραψε και άλλες τουλάχιστον δέκα άρσεις του απορρήτου των ��πικοινωνιών για πρόσωπα για τα οποία δεν υπήρχε αποδεδειγμένα κανένας λόγος εθνικής ασφάλειας και η παρακολούθηση τους ήταν καταχρηστική.

5.Υπέγραψε την πρωτοφανή παρακολούθηση για λόγους εθνικής ασφάλειας του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκη, του Οικονομικού Εισαγγελέα Χ.Μπαρδάκη, του Γ. Μυλωνάκη και της συζύγου του Τ. Μεσαροπούλου αλλά και της Α. Ξαγοράρη στενής συνεργάτιδας της συζύγου του Πρωθυπουργού.

6.Υπέγραψε τις παρακολουθήσεις Κουκάκη, Μπαρδάκη και Μυλωνάκη την 1.6.2020 και την αμέσως επόμενη ημέρα (2.6.2020) ξεκίνησε η αποστολή των μηνυμάτων που μετά από λίγο παγίδευσαν με Predator τα προαναφερόμενα πρόσωπα.

7.Κατέθεσε ως μάρτυρας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για την υπόθεση, κάτι που από μόνο του θα αρκούσε να τον αποτρέψει από το να ασκήσει εισαγγελικά καθήκοντα στην ίδια υπόθεση.

Ο κ. Τζαβέλλας γνωρίζει εξαιρετικά νομικά, κάτι που αποκλείει την περίπτωση να μην γνώριζε τη διάταξη τ��υ άρθρου 15. Αποφάσισε συνειδητά να παραβιάσει το νόμο και να χειριστεί την υπόθεση. Η διάταξη του ως εκ τούτου είναι επι της αρχής παράνομη και αυθαίρετη και ο ίδιος ποινικά και πειθαρχικά ελεγκτέος. Η συγκάλυψη φέρει και το δικό του όνομα με τον πιο πανηγυρικό τρόπο.

https://t.co/lk7soyVzgC

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

«[...] Ένα από τα κεντρικά προβλήματα της θητείας του κυρίου Βαρτζόπουλου ήταν ότι, η γλώσσα των δικαιωμάτων χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένα, όχι για να ενισχυθούν οι πραγματικοί όροι προστασίας, αλλά για να διευκολυνθεί η διοικητική αποφόρτιση του κράτους, να μετατεθεί το βάρος στις ήδη εξουθενωμένες ψυχιατρικές μονάδες και να ευνοηθεί η διολίσθηση προς λύσεις ιδιωτικής φύλαξης και διαχειριστικής υποκατάστασης. Σε αυτό ακριβώς το σημε��ο, η ρητορική της μεταρρύθμισης διαψεύδεται από τα όσα πραγματικά συνέβησαν.

Από την ίδια σκοπιά πρέπει να ιδωθεί και ο δημόσιος έπαινος για τις «νέες μονάδες» και τις «θεσμικές παρεμβάσεις». Το ουσιώδες ερώτημα δεν είναι πόσες μονάδες εξαγγέλθηκαν ή ιδρύθηκαν, αλλά με ποιο σχέδιο, με ποια κριτήρια, με ποια διαφάνεια, με ποια βιωσιμότητα και με ποια σχέση προς τα δικαιώματα των ληπτών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Η κριτική που διατυπώθηκε δημόσια, ακόμη και από ανθρώπους του χώρου, σε σχετική συζήτηση στο διαδίκτυο, ήταν ακριβώς αυτή: ότι οι μονάδες πολλαπλασιάστηκαν χωρίς επαρκή στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς σαφές σύστημα οργάνωσης και χωρίς πραγματική ένταξη σε λειτουργικό δημόσιο δίκτυο.

Το τελικό συμπέρασμα είναι προφανές.

Η περίοδος Βαρτζόπουλου δεν άφησε πίσω της μια μεταρρύθμιση προσανατολισμένη στα δικαιώματα, αλλά μια βαριά σκιά πάνω στην ανεξαρτησία του ελέγχου, στη λειτουργία των εγγυητικών θεσμών και στην ίδια τη φιλοσοφία της ψυχικής υγείας ως πεδίου φροντίδας.

Η αδράνεια της Επιτροπής του 2022, η μεταγενέστερη θεσμική της αναδιάταξη, η χρήση της γλώσσας των δικαιωμάτων για μέτρα διοικητικής αποφόρτισης, η μετατόπιση από τη θεραπεία προς τη διαχείριση της «επικινδυνότητας» και η υποτίμηση της ανάγκης πραγματικά ανεξάρτητης εποπτείας συνθέτουν μια ενιαία εικόνα.

Και από νομική, θεσμική και δικαιοκρατική άποψη, οι σημερινοί έπαινοι περί «σημαντικού έργου» ακούγονται, τουλάχιστον, ατυχείς και αμήχανοι.[...]».

_____
#δικαιωματαψυχικαπασχοντων #ψυχικηυγεια #επιτροπηδικαιωματω��

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ: Τι ακριβώς άφησε πίσω της η πολιτική Βαρτζόπουλου για τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών;: https://t.co/vJih9Sj7lV

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Η ψυχική υγεία στα «αζήτητα»…

#ψυχικηυγεια #υπουργειουγειας

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

«[...] Η νέα Επιτροπή συγκροτείται από πρόσωπα με κύρος, εμπειρία και θεσμική παρουσία. Αυτό, όμως, δεν αρκεί. Διότι η ανεξαρτησία δεν εξασφαλίζεται από το κύρος των προσώπων, αλλά από την απόστασή τους από το σύστημα που καλούνται να ελέγξουν. Και στην προκειμένη περίπτωση, η απόσταση αυτή εμφανίζεται περιορισμένη.
Η Επιτροπή ��αρουσιάζεται ως πολυμελής, πολυεπιστημονική και «ανεξάρτητη». Στην ουσία, όμως, λειτουργεί ως μια καλά δομημένη θεσμική «βιτρίνα».
Μια βιτρίνα που δημιουργεί την εικόνα ελέγχου, χωρίς να τον εξασφαλίζει.».
https://t.co/2sobrc8CX9

#ψυχικηυγεια #δικαιωματα #υπουργειουγειας

[Zac Kesses @ZacKesses]

Τι κοινό έχει ο Νίκος Δένδιας και ο Αλέξης Παπαχελάς.
Και οι δύο παγιδεύτηκαν με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator στις 20.4.2021 με διάφορα 14 λεπτών.
✓Εκείνες τις ημέρες ο Ν. Δένδιας ως Υπουργό�� Εξωτερικών είχε μόλις επιστρέψει από την επίσκεψη στην Τουρκία όπου έλαβε χώρα η περίφημη επεισοδιακή συνέντευξη τύπου στην Άγκυρα με τον Υπουργό Εξωτερικών Τσαβούσογλου με εκατέρωθεν αντεγκλήσεις.
✓Παράλληλα ο Α. Παπαχελάς στις 18.4.2021 δημοσίευε στην εφημερίδα Καθημερινή το άρθρο του με τίτλο «Ελληνοτουρκικά, έφθασε η στιγμή της αλήθειας», όπου σημείωνε ότι δεν μπορούμε να τα «βρούμε» με την Τουρκία. Αντίστοιχα λίγες ημέρες νωρίτερα είχε αρθρογραφήσει με τίτλο «Η Ελλάδα στη νέα γεωπολιτική σκακιέρα» όπου αναδείκνυε την ανάγκη για προσαρμογή του δόγματος εξωτερικής πολιτικής.
Το ίδιο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται στις 6.7.2021 όπου πάλι παγιδεύονται και οι δύο με διαφορά λίγων ωρών.
✓Εκείνη την ημέρα ο Ν. Δένδιας είναι σε επίσημη επίσκεψη στην Ουκρανία όπου διατυπώνει αιχμές κατά της Ουκρανική�� κυβέρνησης για την θετική της στάση έναντι της Τουρκίας και τις πολύ εγκάρδιες δηλώσεις του Ουκρανού Προέδρου για τον Ερντογάν.
✓Παράλληλα ο Α.Παπαχελάς έχει δημοσιεύσει ένα σημαντικό podcast με τίτλο «Η αλφαβήτα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων».
Η ταυτόχρονη διπλή στόχευση των ανωτέρω δεν είναι τυχαία αλλά όλως αποκαλυπτική. Όσοι λοιπόν τους παγίδευσαν το έκαναν είτε για λόγους που σχετίζονται με την γεωστρατηγική-διεθνή σχέση της χώρας είτε για λόγους «εσωκομματικής αντικατασκοπείας». Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες.

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Επιτροπή Προστασίας των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Ψυχικές Διαταραχές - Από τον «Έλεγχο» στη «Βιτρίνα»: ποιος ελέγχει πλέον την προστασία των ψυχικά πασχόντ��ν;

«[…] Η κατάργηση της λέξης «Ελέγχου» από την ονομασία της Επιτροπής δεν ήταν μια αθώα νομοτεχνική διόρθωση. Ήταν η πιο ειλικρινής αποτύπωση μιας βαθύτερης επιλογής: να πάψει να υπάρχει ένας πραγματικός μηχανισμός ελέγχου και να αντικατασταθεί από μια θεσμική «βιτρίνα». Η νέα Επιτροπή εμφανίζεται πολυμελής, πολυεπιστημονική και «ανεξάρτητη». 


Στην πραγματικότητα, όμως, συγκροτείται, λειτουργεί και λογοδοτεί εντός του ίδιου διοικητικού πλαισίου που υποτίθεται ότι πρέπει να ελέγχει. Και αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι σαφής μετατόπιση από τον έλεγχο στην υποταγή.[…]».

https://t.co/DtXrWaKtuG

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Ψυχιατροδικαστικά Τμήματα Νοσηλείας: Κατασταλτική ψυχιατρική, σωφρονιστική θεραπεία.

«[…] Αν το δει κανείς ψύχραιμα, θα διαπιστώσει ότι, συνιστούν μια βαθιά θεσμική μετατόπιση:

τη μεταφορά της ψυχικής φροντίδας από το πεδίο της υγείας και της θεραπείας στο πεδίο της καταστολής και του σωφρονισμού. […].».

***
Εκδήλωση- Συζήτηση για τη Δημιουργία Ψυχιατροδικαστικού Τμήματος: Κριτικές Προσεγγίσεις.

Πρωτοβουλία Ψ «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία»

https://t.co/XpP1xnqwBX

#ψυχικηυγεια #δικαιωματαψυχικαπασχοντων ##θεραπεια #καταστολη #σωφρονισμος

[Yannis Alexakis @YannisAlexakis]

Make America Great Again (MAGA)

ή, σύμφωνα με την ιστορία, Deutschland über alles

(και στις δύο περιπτώσεις, όποιος αμφισβητεί αυτά τα συνθήματα βαφτίζεται εχθρός του λαού: anti-American σήμερα, Volksfeind τότε).

Ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να βαδίζει, αναλογικά και ως προς τα πολιτικά μοτίβα που χρησιμοποιεί, στο δρόμο που χάραξε ο Χίτλερ.

Οι ομοιότητες που προκύπτουν δεν είναι ταυτόσημες, αλλά δομικές.

Ειδικότερα:
Πρόκειται, για τον ακραίο εθνικισμό που συνοδεύεται από το αφήγημα της θυματοποίησης («η χώρα μου αδικείται», «οι άλλοι μας κλέβουν»), τη συστηματική δαιμονοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων (μετανάστες), καθώς και την περιφρόνηση θεσμών όπως η δικαιοσύνη, ο Τύπος και οι ανεξάρτητες αρχές.

Παράλληλα, παρατηρείται ένας πολιτικός αυταρχισμός και έντονη προσωποποίηση της εξουσίας, που συνδυάζεται με τον εκφοβισμό μέσω της βίας. Στις ΗΠΑ αυτό εκφράζεται σήμερα με την εργαλειοποίηση κρατικών μηχανισμών, όπως το ICE, το οποίο, σε επίπεδο λειτουργίας, προσομοιάζει αναλογικά με παραστρατιωτικές και κατασταλτικές δομές του ναζιστικού καθε��τώτος, όπως η SA (Sturmabteilung) και η Gestapo.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η στοχοποίηση του «εσωτερικού εχθρού» με ρατσιστικά κριτήρια: σήμερα οι μετανάστες, τότε οι «εχθροί του Ράιχ».

Η δε υπονόμευση των διεθνών οργανισμών από τον Τραμπ θυμίζει έντονα την αποχώρηση της ναζιστικής Γερμανίας από την Κοινωνία των Εθνών, στο όνομα μιας απόλυτης και ανεξέλεγκτης εθνικής κυριαρχίας.

Η υποκατάσταση των θεσμικών και διεθνών νομικών περιορισμών από την επίκληση της «προσωπικής ηθικής» του ηγέτη συνιστά καίριο γνώρισμα αυταρχικής διολίσθησης, καθώς μετατρέπει την υποκείμενη στο δίκαιο εξουσία, σε εξουσία αυτονομιμοποιούμενη από προσωπικές διαθέσεις ή/και καταστάσεις…

Υπό αυτό ακριβώς το πρίσμα, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πρόσφατη δήλωση του Προέδρου Τραμπ, όπως θα διαβάσετε στο άρθρο της εφημερίδας "The New YorK Times" που ακολουθεί:
___
«Ο Τραμπ παρουσιάζει ένα όραμα εξουσίας π��υ περιορίζεται μόνο από τη «δική μου ηθική»
Σε κάθε θέμα ο Πρόεδρος Τραμπ κατέστησε σαφές ότι θα είναι ο διαιτητής οποιωνδήποτε ορίων στις εξουσίες του, όχι του διεθνούς δικαίου ή των συνθηκών.
***
Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε το βράδυ της Τετάρτης ότι η εξουσία του ως αρχιστράτηγος περιορίζεται μόνο από τη «δική του ηθική», παραμερίζοντας το διεθνές δίκαιο και άλλους ελέγχους σχετικά με την ικανότητά του να χρησιμοποιεί στρατιωτική δύναμη για να χτυπήσει, να εισβάλει ή να εξαναγκάσει έθνη σε όλο τον κόσμο.
Ερωτηθείς σε μια ευρεία συνέντευξη στους New York Times εάν υπάρχουν όρια στις παγκόσμιες εξουσίες του, ο Τραμπ είπε: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει».
«Δεν χρειάζομαι το διεθνές δίκαιο», πρόσθεσε. «Δεν ψάχνω να βλάψω τους ανθρώπους».
Όταν πιέστηκε περαιτέρω για το αν η κυβέρνησή του έπρεπε να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο, ο Τραμπ είπε: «Το κάνω». Αλλά κατέστησε σαφές ότι θα ήταν ο διαιτητής όταν ��έτοιοι περιορισμοί ίσχυαν για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Εξαρτάται ποιος είναι ο ορισμός σας για το διεθνές δίκαιο», είπε.
Η εκτίμηση του Τραμπ για τη δική του ελευθερία να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο στρατιωτικής, οικονομικής ή πολιτικής εξουσίας για να εδραιώσει την αμερικανική υπεροχή ήταν η πιο ωμή αναγνώριση της κοσμοθεωρίας του. Στον πυρήνα της βρίσκεται η ιδ��α ότι η εθνική ισχύς, και όχι οι νόμοι, οι συνθήκες και οι συμβάσεις, θα πρέπει να είναι ο αποφασιστικός παράγοντας καθώς οι δυνάμεις συγκρούονται.»*.
______

Εν κατακλείδι:

Όταν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αυτοπροσδιορίζεται ως ο τελικός κριτής των ορίων της εκτελεστικής εξουσίας, τότε το ζήτημα παύει να είναι πολιτικό και καθίσταται θεμελιωδώς συνταγματικό, καθώς αφορά την ίδια την επιβίωση της αμερικανικής έννομης τάξης.
Όταν, δε, η νοοτροπία αυτή επιχειρείται να επεκταθεί πέραν των εθνικών συνόρων των ΗΠΑ, το διακύβευμα παύει να είναι εσωτερικό κι αφορά πλέον τη διεθνή έννομη τάξη, τη διεθνή συνύπαρξη και, εν τέλει, την ίδια την ανθρώπινη επιβίωση.
__
*Μετάφραση ΤΝ