منظر پیشِ روم، بخواهی نخواهی، خودکشیست. هر سال میاندازمش عقب. امروز خیلی عقبش انداختم: وقتی سی سالم بشود خودم را میکشم. چه کار کنم تا آن موقع؟
آلخاندرا پیثارنیک
ترجمهی سمیرا رشیدپور
زر مفت میزنه. من یه تحقیق در مورد تب مالت داشتم و جمعیت هدفم عشایر بختیاری بود. در همین حد براتون بگم که موقع غذا خوردن، خانوما حتی حق نداشتن بههمراه مردا غذا بخورن. مثل کنیز به معنای واقعی کلمه، وایمیستادن دم چادر تا مردا غذا بخورن.
با چنگ و دندون تو بدترین شرایط مالی و محیطی خودمو جمع کردم برای کنکور ارشد.
تو هفته آخر دو تا هم خونم مریض شدن (احتمالا آنفولانزا) و منم از هفته پیش درگیر pms طولانی و لکه بینیم.
ای سیاه بخت یگانه.
چند سال پیش، یکی از همین روزهای تیرماه،
یه دختر خانوم ۲۷ ساله به اسم سها رضانژاد تو ارتفاعات جنگل جهاننمای استان گلستان گم شد.
با یه تور طبیعتگردی رفته بود جنگل، شب با دوستاش خوابید، صبح که دوستاش بیدار شدن اثری از سها نبود. چادرش بود، وسایلش بود، خودش نبود.
من به عنوان عضوی از تیم نجات از تهران اعزام شدم. عملیات جستجو و نجات حدودا یک ماه طول کشید.
در طول اون یک ماه به دلیل تراکم و بکر بودن جنگلها و ارتفاع زیاد و آب و هوای نامناسب، در بعضی از مناطق جستجو نیاز به پهپاد و همکاری سپاه پاسداران داشتیم.
رسماً با تماسها و نامهنگاریها التماس سپاه رو کردیم که یک فروند پهپاد بهمون بده، و نداد!
گلدن تایم نجات آدمها درچنین شرایطی فقط ۴۸ ساعته، و بعد از ۴۸ ساعت شانس نجات فرد به طرز چشمگیری کاهش پیدا میکنه.
سپاه پاسداران ۴ روز مارو علاف یک پهپاد نظارتی کرد و آخرشم نداد. و در آخر ما مجبور شدیم با فراخوان عمومی از افراد عادی که دِرون داشتن و افرادی که خلبان پاراگلایدر بودن خواهش کنیم که به کمک تیم جستجو و نجات بیان.
یک ماه عملیات طاقتفرسا بود و اعضای تیم نجات شبها حتی یک چادر نداشتن که توش استراحت کنن، کلا یه چادر برای تدارکات در نظر گرفته شده بود و یک چادر به عنوان سرفرماندهی عملیات و EOC…
بعضی از شبها مجبور بودیم تو آغل گوسفندها یا کومه شکارچیها بخوابیم.
الان به این تصویر و این حجم از چادرها و احتمالا پهپادهای نظارتی که در روز چالسپاری میخوان هوا بدن فکر میکنم و غصه میخورم.
و برای هزارمین بار بهم ثابت میشه که جان، رفاه و آسایش هیچکدوم از مردم ایران برای ج.ا پشیزی ارزش نداره، و فقط برای پروپاگاندای خودش حاضر به شل کردن سر کیسه است.
اگر انسان بزرگسالی هستید((بالا ۲۵ سال))فکر مهاجرت به تهران رو از سرتون بیرون کنید برای زندگی در تهران و بین تهرانی ها شما یا باید در تهران متولد شده باشین یا از نوجوانی و زمان شکل گیری شخصیت در تهرانرشد کرده و در فرهنگ تهرانی حل بشید که بتونین در این شهر سروایو کنید.
ج.ا اگه توافق کنه چنان سفرهی انقلاب و مافیای رانتی راه میندازه که سفرهها و رانتهای این ۴۷ سال الگوی عدالت و برابری بشن. برای هر لیتر هوایی که یک ایرانی تنفس کنه ازش پول یک بشکه ویسکی اسکاتلندی رو میگیرن و واریز میکنن به حساب قالیبافیها.