Yaşın ilerledikçe önemli olanın seni kimin en uzun süredir tanıdığı değil seni kimin gördüğü, duyduğu, anladığı, takdir ettiği, desteklediği ve sevdiğini hissettirdiği ile alakalı olduğunu anlıyorsun…
Yağmurlu havadan bir satır eksiğim
Yağabilirim(!)
Kapılar çalınır bedenimizi bir kabuk gibi saran tembihle
Bütünüyle hissizliğe dönen bir dünya
Dünyadan bir satır eksiğim
Dönebilirim(!)
Bazen kayboluyor insan; yolunu şaşırıyor.Lakin her defasında,başka bir dünyayı keşfediyor;başka hisler,başka hayaller bambaşka kimseler ve bizzat kendini tanıyor.Sanırım kaybolma da kadere dahil.