جدی فکر کردم مهاجرت کنم تموم میشه. روتینم فیکس میشه، استرسم کم میشه، تو درس و کار و زندگی موفق میشم با چندسال تلاش بیوقفه، بالاخره تروماهای ایران رو یادم میره و یه روزی از ته دل احساس خوشبختی میکنم. ای زنِ ایرانیِ سادهلوح!
به فاصلهی کمتر از یک روز بعد از رسیدن به کرهی ماه، فضانوردای ناسا لایو مصاحبه کردن و توی اولین جمله از خانوادشون قدردانی کردن ولی من سی روزه با هر کصکشیای که بگی نتونسم با خانوادم ارتباط بگیرم!
ازین عصر حجرتر نمیشه خیالتون راحت:))
آقا من کاری به هیچ کار ندارم، نه جنگ نه صلح، سوالم اینه که هوا چرا انقدر خوبه، چرا خوزستان اندازه چهار سال فقط از نیمهی اسفند تا الان بارون زده؟ چرا آسمون فول اچ دی با زرلوشن ۱۸۰۰ هرتزه؟
فکر میکنی داری زندگی میکنی، سعی میکنی ادامه بدی، تا اینکه یه سکانس ساده باز یادت میاره میتونستی چیا داشته باشی و ازت گرفتن. گوشی رو برمیدارم که بگم دلم براش تنگه، آخرین بار یکماه پیش آنلاین شده و باید تا فردا صبح صبر کنم که پیامم به دستش برسه. بیخیال میشم و باز لعنت میفرستم.