Ben eşimle arkadaş olmak istiyorum. Gece canımız ne çekerse gidip yemeyi, aniden plan yapıp tatile çıkmayı, tüm zorlukları beraber aşmayı, senin paran benim param olmadan hayatımızı tümüyle paylaşmayı isterim. Çünkü hem eş hem uzun bir yol arkadaşı olmalı bana.
Bazılarının gözünde sevenlerimiz, sevdiklerimiz, acılarımız, mutluluklarımız yokmuş gibi. Düne ait anılarımız, yarın için kurduğumuz hayaller yokmuş gibi. Tanımımız insan, taşıdığımız can değilmiş gibi… Hiç yaşamamışız gibi… Birey birey toplum değiliz de, birer birer sayıymışız gibi. 6 değil, 66 kişi, 301 kişi bile az gelir… 50 binimiz de ölsek, üç beş kişinin itibarı canımızdan değerliymiş gibi. Yaşıyorsak oy, ölüyorsak şık takım elbiselere bulaşan leke gibiyiz. Ölmesek her şey yolunda aslında… Öldüğümüz için yetkililerden özür dileriz.