Bırak her zaman ki gibi , karanlık kalsın odam.
Zaten konuşmaya zor ikna olmuş yüreğim.
Utanırım
Korkarım
Susarım gözlerini görürsen...
Ne çok demlendin yüreğimde ,
Ne çok yudumladım seni ruhumla
Ve ne çok öldüm ben sana.
Bir ben bilirim , birde bu karanlık gece...
GECE MİDİR İNSANI
HÜZÜNLENDİREN,
Yoksa insan mıdır hüzünlenmek için
geceyi bekleyen ?
Gece mıdır seni bana düşündüren,
Yoksa ben miyim seni düşünmek için
geceyi bekleyen?
Ara sıra geliyorsun aklıma,
Bana ne diyorum.
Benim derdim yeter bana, bana ne ?
Alıştım mı yokluğuna ?
Vaz mı geçiyorum, varlığından ?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem ?
İnan o zaman hayatım boyunca seni affetmem.
Affetmem!