สีสัน

ประวัติโศก

[สีสัน @0218_oct2]

ก็คงอยากเป็นคนหลายหลายแบบ

[สีสัน @0218_oct2]

แค่เห็นหน้าปกก็ไม่คิดจะหยิบแต่วิจารณ์เนื้อหาภายในยับ ทั้งที่ไม่แม้จะเคยได้เปิดผ่านหน้าปกเล่ม

[สีสัน @0218_oct2]

เป็นปีที่ดุเดือดเลยล่ะ

[สีสัน @0218_oct2]

๑๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๖๗

( วันเกิดน้องชายสุดที่รัก ) ๑๓ ขวบ

วันนี้เก่งมาก เขียนได้เยอะแยะ
ใจลื่นไหลพรั่งพรู แม้อกเศร้า สมองแล้ง

เสียใจที่คำเขียนหลั่งไหลเหมือนน้ำหลากยามวันเศร้า คงวัยโศก

แต่วันนี้นับเป็นวันดี มีน้องชายบนโลกให้กอด
มีคนให้เห็นหน้าแม้เหงา ตาเศร้า แต่ขอบคุณ

[สีสัน @0218_oct2]

บางวันก็เสียใจที่เป็นได้แค่เพียงดอกไม้
บางวันกลับดีใจแม้รู้จากใครว่าเป็นเพียงวัชพืช

[สีสัน @0218_oct2]

บางวันก็แค่อยากเสียใจให้กับโทนเสียงที่แปลกหู
บางวันก็แค่อยากดู
การร้องไห้ที่ก็คงรู้ว่าเสียดายน้ำตา

[สีสัน @0218_oct2]

เป็นแค่ดอกไม้บ่นแดดแล้งน้ำรำคาญปุ๋ย

[สีสัน @0218_oct2]

ขณะนี้ไร้ซึ่งผู้รับสัญญาณรักจากคุณ

[สีสัน @0218_oct2]

ผมเป็นมนุษย์รักการกอด

[สีสัน @0218_oct2]

นั่งลงตรงนี้นะ จะหาหนังสือให้อ่าน
นอนคอยตรงนี้นะ จะเล่านิทานให้ฟัง

[สีสัน @0218_oct2]

วันนี้เธอปลอบโยนฉัน
และอีกวันฉันคอยปลอบโยนเธอ

ทั้งจากฝันที่เคยปล่อย
จากการคอยใครสักคน
จากฤดูฝนที่เรียกหา
จากวันเวลาที่ทิ้งห่าง

ฉันที่ไม่มีทีท่าจะเติบโตได้อย่างดี
เธอที่นับวันใกล้จะหนีฉันไปแสนไกล

[สีสัน @0218_oct2]

บ้านหลังนี้มันทั้งอบอ้าว เหนอะหนะ แม้ยามฤดูหนาว

[เส @4hrswn]

พอจะเสียไปก็เหมือนตะล่อมกอดทราย
กอบโกยมาเต็มอ้อมอก เก็บไว้ได้แค่เพียงอุ้งมือ

[เส @4hrswn]

ยิ้มจนรู้ว่าเศร้า

[สีสัน @0218_oct2]

พอรักตัวเองเป็นพิษจะรักอะไรต่อก็เจ็บทั้งสิ้น

[สีสัน @0218_oct2]

ยามร่วงโรยแล้ว
แม้เขาจะมองเห็น แต่ก็บี้ทิ้งอย่างขี้บุหรี่

[สีสัน @0218_oct2]

เราอาจจะต้องกินข้าวด้วยกันสักมื้อ
พูดคุยกันสักนิด ร้องไห้ด้วยกันสักครั้ง
ฟังเพลงด้วยกันสักเพลง ดูละครด้วยกันสักตอน
มองหน้ากันให้มากกว่านี้ ใจดีให้กันมากสักหน่อย
ไม่ปล่อยให้เวลาเสียทิ้งไปมากกว่าเมื่อวาน

[เส @4hrswn]

ฉันนั่งฟัง นอนรอ ขอให้เธอมา

[เส @4hrswn]

ถ้าจากตรงนั้นยังมองเห็นกัน โบกมือให้ฉันได้ยิ้มที