Bir Zen öğrencisi tapınağa katılırsa aydınlanmaya ulaşmasının ne kadar süreceğini sormuş.
"On yıl," demiş Zen ustası.
"Peki, ya çok sıkı çalışırsam ve çabamı iki katına çıkarırsan?"
"Yirmi yıl."
Öğrencinin kafası karışmış ve biraz da hırslanarak tekrar sormuş: "Peki ya gece gündüz çalışırsam, uykumdan feragat edersem ve uyanık olduğum her anı sadece eğitimime adarsam?"
Zen ustası sakince cevap vermiş: "Otuz yıl."
Öğrenci artık öfkesine engel olamayarak isyan etmiş: "Anlamıyorum! Ne zaman daha fazla çabalayacağımı söylesem, siz sürenin daha da uzayacağını söylüyorsunuz. Neden?"
Usta, öğrenciye bakmış ve şöyle demiş: "Eğer bir gözünü sürekli varacağın hedefe dikersen, yolu bulmak için geriye tek bir gözün kalır."
yanlışın yerine ne koyacağımı bilemedim, doğru ne bilemedim.
hep bir şeyleri parçalamak istedim, dağıtmak. olmadı, olmuyor hiçbir şey yapamıyorum. sizinle benim aramda nefes almanın dışında hiçbir fark yok. "hepimiz ölüyüz" saçma sapan bir hayatta savrulup gidiyoruz.