Milli Eğitim Bakanının bu açıklamasını okulların acil ihtiyaçlarına yanıt veren bir eğitim yaklaşımından çok siyasi bir söylem olarak değerlendiriyorum.
Önceliğimiz, hiçbir anne babanın okuluna gönderdiği çocuğunun ardından Fatiha okumak zorunda kalmamasıdır.
Okul saldırılarında çocuklarını kaybeden anne babalar, evlatlarının ardından dua etmek zorunda kaldı. Bu acının karşısında eğitimden sorumlu makamdan beklediğimiz; güvenliği nasıl sağlayacağını, riskleri nasıl azaltacağını ve ailelere nasıl destek olacağını açıklamasıdır.
İnanç ve manevi değerler aileler için anlamlı olabilir. Ancak değerler eğitiminin inandırıcılığı, çocuğun hayatına verilen değerde ve onu korumak için atılan somut adımlarda karşılık bulur.
Çocukların yaşam hakkını, güvenliğini ve ruhsal iyilik hâlini korumak, eğitim yönetiminin temel sorumluluğudur. Okullardaki sorunları gidermek, rehberlik hizmetlerini güçlendirmek ve şiddeti önlemek öncelikli gündemimiz olmalıdır.
Çocuklarımız okulda güvende mi? Şiddet ve zorbalık karşısında korunabiliyorlar mı? Yardım istediklerinde onları duyan, tehlikeyi fark edip harekete geçen bir sistem var mı?
Önceliğimiz, Çocukların Okuldan Sağ Dönmesi
“Çocuklar ölüsünün arkasından Fatiha okuyamıyor” ifadesi üzerinden eğitimde öncelik belirlenmesini doğru bulmuyorum.
Okul saldırılarını ve çocukların güvenliğine ilişkin kaygıları düşündüğümüzde, önce yanıtlanması gereken sorular var: