Bakışın baharın gelişine hasret
Rüzgarın birleştiği yerdeydi
Gözlerin günüşe esaret
Gece ve gündüzü yok eden sis idin
Zamanı yok eden ruhun bir anda
Gerçek varlığından eser idi
Bir kuş gibi avlarım sözünü
Ölüydü avım buharlaştırdı özünü
Gözümü seyrek etti hüznüm
Ezeliyetine dayanan külüm
Gaiba aşinaydım gözüne bakarken
Bu garibe olan sözünü hala tutmazsın
Ruhunun güzelliğinden kaçarken
لو تعلمو ان عشقي كان بي او بسواي جمال
وقدرة الجذب في هوى قربه كان خيال
فهو اقرب من اي بعد واي حجاب برؤيانا
وكل امرئ في اي وعي وجد مرآة حبه بمن تناها
فنظرتك يا من عشقت الرحمن بصور لا تحوى جماله
ليس لك الا نظرة بهوى ذاتك الى ذاتك
Merhametli olmak öyle bir acıdır ki huzur getiren
insani kalple huzura tutunmayı bilenedir
Arafta kaldım yârim çağırır ama getirmez kendine
Başka türlü açıklamadı kalemim bilene.
Gerçekten edebiyata merakımdan değilde taşmak üzere olduğum zaman yazdığım için böyle bir durumla rast geldim ,yoksa edebiyata merakım bu aralar çoğalmaya başladı eskiden bu kadar fazla değildi ,çünkü yaşayınca anladım allahın edebiyatı yaratılıklardır,insanda onu yansıtandır.
Benim gerçekten çok farklı anlamlar taşıyan şiirlerim varmış,
Şiir okumayınca kendi kalemini kazanıyorsun
Arkadaşım dedi ki geçen bana türk edebiyatından bahset dedi
Bende dedim 50 tane türk şiiri bile okumamışımdır
Yazdıklarım direk kalpten akla akıldan nota çeviryorum