sanırım en sevmediğim özelliğim yanlış yaptığımı düşündüğüm anlarda dünyamın başıma yıkılması. nasıl bu hislere kapıldım, kim bana kabul görebilmem için kusursuz olmam gerektiği düşüncesini aşıladı bilmiyorum. lâkin insan kendine hata yapma payı bırakabilmeli. yine kendisi için.
“güzelliğin sesi kısıktır” diyor nietzsche. sessizce çabalayanlara, bir çiçeği sabırla büyütenlere, bir çileyi sabırla çekenlere, karınca misali adım adım ilerleyip asla yürümekten vazgeçmeyenlere, sessiz savaşlarda sessiz zaferler elde edenlere selam olsun